De beste bibliotheek (nog 1 keer)

Op Bibliotheek 2.0 en op Vimeo is door Jaap van der Geer onderstaande film geplaatst.
Deze film was te zien op 18 december 2009 in Utrecht waar de prijsuitreiking van de award: "De Beste Bibliotheek van Nederland" plaatsvond.
In dit filmpje vertellen de 5 finalisten (in volgorde van opkomst Amsterdam, Delft, Heerhugowaard, Lelystad en Stadskanaal) waarom zij zelf denken dat ze de beste bibliotheek van Nederland zijn.

Beste Bibliotheek van Nederland 2009 from Jaap van de Geer on Vimeo.

Ton de Kruyff schreef er al een aardig stukje over en Eppo van Nispen slaagt er zeker in zijn bibliotheek op zijn eigen wijze goed te 'verkopen' (met gevaar voor eigen leven). Leuk is dat hij zowel de klanten als de medewerkers volop in het zonnetje zet.

Heerhugowaard is (vooral) genomineerd vanwege het gebouw, het personeel en de jeugdbibliotheek. Mijn gewaardeerde collega's Jeanet en Raoul slagen er goed in duidelijk te maken dat die nominatie terecht is.
Na 18 december hebben we uitgebreid taart gegeten op de topnotering. Nu zijn we alweer in 2010 en gaan we er alles aan doen ook volgend jaar als Kennemerwaard bij de genomineerden te zitten!

Remmende Kracht of Sterke Troef?

"Het personeel, dat lange tijd een van onze sterke troeven was, blijkt nu een ongewenste remmende kracht te ontwikkelen."

Aldus Willem Huberts in Bibliotheekblad nr. 16/17. Zo. Die zit.
'Veel medewerkers voelen zich zeer betrokken bij de bibliotheek, maar ook bij de bibliotheek zoals die de komende jaren moet ontstaan?', vraagt Huberts zich af.
En eerlijk gezegd moet ik bekennen dat ik me dat ook wel eens afvraag. Er is (te) weinig doorstroming en (meer) varieteit en afwijking in personeelsbestand is noodzakelijk. Er is heel veel meer dan achter een informatiebureau zitten of ai's lezen. Vaak zijn we veel te hard bezig zijn met de dingen goed doen in plaats van de goede dingen doen.

Maar heeft het personeel een ongewenst remmende kracht ontwikkeld? Of is het personeel nog steeds een sterke troef? Huberts ziet veel met de mond geleden bereidheid tot verandering, maar te weinig concrete inzet en resultaten.

Is dat zo? Wat moeten we hier van vinden?
* Een kritische reactie op de opinie van Huberts is te lezen in Ten aanval een weblog over bibliothecarissen, bibliotheken, leesbevordering en soms over kunst.
* Voor een relativerende toon is Ton de Kruyff altijd goed. Ton vraagt zich na het bijwonen van een studiedag af of bibliothecarissen masochisten zijn.
* Zelf weet ik natuurlijk niet wat voor Huberts te weinig is, maar als ik rondkijk in bibliotheekland (bijvoorbeeld op Bibliotheek 2.0 of in 'mijn eigen' bibliotheek Kennemerwaard) zie ik concrete resultaten, om over inzet maar niet te zwijgen. Lang niet altijd succesvol en ook nog lang niet genoeg, maar genoeg voor voldoende vertrouwen in de toekomst.

Waar ik écht benieuwd naar ben is wat medewerkers in de bibliotheken (zeker ook in Kennemerwaard) van de opinie van Huberts vinden. Daar heb ik (tot nu) betrekkelijk weinig over gehoord en gelezen.
Beste lezers van dit blog: zijn medewerkers Remmende Kracht of Sterke Troef??