If I'm willing to participate in an organization that is still largely "1.0" and populated with traditional librarians, why can't traditional librarians put aside their fears and perfectionism and choose to participate in social software/web 2.0 activities in their libraries?
Grappig. Ben je als een van die 'traditionel librarians' vol enthousiasme bezig met 23 dingen en web 2.0, is bovenstaande leuke foto plus onderschrift zo'n beetje de eerste foto die je tegenkomt op flickr.
Zelf maak ik voornamelijk gebruik van Picasa. Zet daar al een tijd vakantiefoto's (en nu wat foto's van mijn kleinzoon) op om ze te delen met de familie. Eerder gebruikte ik flickr, maar om welke reden ik ben overgestapt weet ik eerlijk gezegd niet meer. Als ik de twee naast elkaar zet, dan vind ik flikr er mooier uitzien. En je kunt er veel meer foto's vinden.
Er zijn natuurlijk ook bibliotheken die gebruik maken van flickr. Het volgende overzicht (gevonden op het blog van Edwin Mijnsbergen) geeft talloze tips. How to: Make Flickr Work for Your Library – 50+ Resources. Daar zit voor iedereen wat bij. Rita Niland maakte dit overzicht, waarop ook enkele Nederlandse bibliotheken.
Maar waarom zou je eigenlijk gebruik maken als bibliotheek van flickr? Redenen te over, dunkt mij. Natuurlijk om lezingen en andere activiteiten in de bibliotheek te 'verslaan'. Maar het moet m.i. gaan om de hierboven genoemde 'social web2.0 activities'. Dus meer dan foto's als een digitale folder keurig op een rijtje zetten.
Een belangrijke uitdaging lijkt mij de klant een actieve rol te geven. Want waarom zou je bijvoorbeeld geen foto's rond een bepaald thema door klanten laten maken en gebruiken? Of samen met het plaatselijk museum, of historische vereniging een collectie creeëren? Een virtuele rondgang door de bibliotheek of de stad? Dat maakt verschil.
