"Lezers schrijven, Schrijvers lezen." (#18 LibraryThing)

"Schrijvers schrijven, Lezers lezen" zei Harry Mulisch ooit. Allang achterhaald.
Anno 2009 zijn we in principe allemaal Prosumers, producent en consument tegelijk. Het leuke van Web 2.0 is dat lezers vrij makkelijk schrijvers kunnen worden. En soms trouwens ook nog verdomd goeie! Ik lees een groot aantal blogs met zeer veel plezier. Zelf stel ik me absoluut niet voor als een schrijver van Het Kaliber Harry (alleen de gedachte al maakt mij nederig), maar toch valt niet te ontkennen dat ook ik dankzij mijn blog (een beetje) schrijver ben. En met mij nog talloze anderen, hoewel het lezen van een blog meer toeneemt dan het schrijven.

Daarnaast mag ik graag een boek lezen. Bijzonder graag zelfs! Ik lees er een aantal per maand, zowel voor ontspanning als ter informatie.
En om een beetje bij te houden wat je gelezen hebt en - belangrijker - inspiratie op te doen voor wat te lezen is Librarything een verdomd goeie uitvinding.
Waarom? Rita Niland heeft alle fantastische voordelen op een rijtje gezet (en dat zijn er nogal wat)onder het motto Nog één waarschuwing: het werkt verslavend en voor je het weet ben je een boek aan het lezen;-).
Handig vind ik bijvoorbeeld de aanbevelingenfunctie, maar zeker ook de onsuggesties: gebaseerd op de LibraryThing Onsuggereerder worden boeken die je minst waarschijnlijk bevallen 'aanbevolen'. Leest u dit vooral niet! werkt bij mij soms averechts.
Tijdsbeeld (Zeitgeist) geeft heel veel informatie over wat er momenteel leeft op het terrein van boeken en onderwerpen: wat leest men, wie leest men, wie zijn de slechtste en beste schrijvers, wat zijn de grootste LibraryThing bibliotheken, wat zijn de belangrijkste onderwerpen, enz.

Bibliotheek Vlissingen heeft een mooie bibliotheektoepassing. Op haar Biebblog is een link naar LibraryThing te vinden. Daarop een selectie gemaakt door het personeel van Vlissingen.
Extra aardig is dat deze selectie de basis vormt voor De Keuze van het Personeel, een permanente presentatie die ook te vinden is in de bibliotheek.
Want dat boek dat wil je dan natuurlijk wel een keer in handen hebben.

Gewoon je ding doen (ding 11)

Dus. Als het ware. De uitdrukking ‘je ding doen’ is uitgeroepen tot vaagste vaagtaal van 2009 op de site Vaagtaal.
Vaagtaal! En ik moet nog 13 keer mijn ding doen!
Vorig jaar was iets ‘een plekje geven’ de vaagste. Ook mooi. Persoonlijk wil ik, nu ik mijn ding (11) heb gedaan en dat een plekje heb gegeven, een stukje voorlopig eindconcept aan de lezer van dit blog doorcommuniceren.

Wiki's zijn dingen voor de bibliotheek. De wiki Library succes is een mooi voorbeeld van een succesvol toegepaste wiki voor bibliotheekgebruik. Zo mooi dat je kunt bedenken dat er een in Nederlandse variant van komt. Waarom die er nog niet is weet ik niet.
Wat ik wel weet is dat Kees Hamann van Bibliotheek Vlissingen voorgesteld heeft een aanzet te geven voor een Nederlandse variant van deze wiki. Aanleiding is het Goudklompjes, waarin talloze initiatieven door enthousiaste medewerkers worden ontplooid, maar waarvan de medewerkers in andere bibliotheken (of in de eigen bibliotheek) niet of nauwelijks op de hoogte zijn. Terwijl het toch zo zinvol kan zijn eens bij de (verre) buren te gaan kijken en leren.
Als een bibliotheek nu eens haar best practices in de wiki zet met een korte omschrijving en een contactpersoon. Dan kunnen ook andere bibliotheken daar kennis van nemen. En dat niet alleen, maar ze kunnen ook de betreffende bibliotheek om nadere informatie vragen.
Deelname van Bibliotheek Kennemerwaard aan dit initiatief is alleen al interessant omdat we daar intern behoefte aan hebben. In een nieuwe organisatie van ruim 120 medewerkers is het niet direct vanzelfsprekend dat al die medewerkers weten wie nu eigenlijk wat doet, of welke best practices we in huis hebben.
Namens Kennemerwaard heb ik Kees dan ook toegezegd van harte mee te willen werken aan deze Nederlandse Library Success. Hopelijk gaat dat gelden voor meer bibliotheken. Dan wordt die wiki namelijk steeds interessanter.

En dat is toch mooi: door zeg maar gewoon ons ding te doen worden we in principe een stukje transparanter.