K A L D E N B A C H

Er is geen waarom (Over Fantastisch!)

2012-01-20T16:53:00.033+01:00

Vroeger meenden we te begrijpen dat er enkel maar grenzen zijn aan wat we konden ontdekken, terwijl we juist moeten ontdekken dat er grenzen zijn aan wat we kunnen begrijpen (Kris Verburgh).

Twee maanden geleden was ik in de gelegenheid een college van Kris Verburgh bij te wonen. In zo'n twee uur tijd liet hij ons in een duizelingwekkende snelheid het grenzeloze universum zien en zoomde hij in op het aller aller kleinste en maakte hij ons deelgenoot van het belang en de functie van dendriet, qualia en axon. Ook vertelde hij, bijna tussen neus en lippen door, dat er buiten ons heelal - dat al onmetelijk en onvoorstelbaar groot is - meerdere universums zijn (waarschijnlijk 26 hogerdimensionale ruimtes!) en dat ons heelal (universum) hoogstwaarschijnlijk onstaan is door 'botsingen' van universums in andere dimensies. "Elke quark in ons hoofd is bijna veertien miljard jaar oud. In 3,8 miljard jaar evolutie is ons brein ontstaan. Onze hersenen zijn opgebouwd uit sterrenstof. Minder poëtisch kun je zeggen dat we het nucleaire afval van de sterren zijn."

Het knappe van Verburgh is dat hij dit alles ook nog op een begrijpelijke manier vertelde en in een aantal gevallen liet zien!

Voor mij aanleiding om zijn boek Fantastisch! te gaan lezen. Rustig aan, want geen kost om in een paar avonden te lezen. Elke keer een hoofdstuk, of soms paragraaf, om daar weer eens rustig over na te denken.

In mijn lijstje favoriete boeken staat Bill Bryson's Kleine geschiedenis van bijna alles, maar dit boek van Verburgh kan daar best aan toegevoegd. Niet omdat Verburgh dezelfde soepele schrijfstijl heeft als Bryson (die wint het eigenlijk vrij gemakkelijk), maar wel omdat Verburgh veel meer doet dan vertellen hoe de stand van zaken is is in de kosmologie, evolutieleer en neurowetenschap.
Verburgh verbindt in de laatste hoofdstukken talloze wetenschappen en gaat in op zaken als religie, spiritualiteit en spiritualiteit. Hiermee verbindt hij al onze huidige wetenschappelijke kennis tot één groot contextverhaal dat de plaats van de mens in ons universum schetst. Een fascinerend verhaal over de mens als product van de kosmos, als bijproduct van de evolutie. Goden en geesten zijn niet nodig om dit universum te verklaren; ze zijn zelf producten van onze geest die op zijn beurt het resultaat is van honderden miljoenen jaren evolutie. Zo is onze soort uitgegroeid tot ‘Homo Fantasia’; de goedgelovige mens, vatbaar voor verzinsels en gek op fantasievolle verhalen. Maar, om Verburgh te citeren: "Er is geen waarom. "

Fantastisch! is een boek dat je doet beseffen hoe oneindig groot alles om ons heen is, hoe ongelooflijk klein tegelijk alles is in onszelf, dat we deel uitmaken van onvoorstelbaar veel tijd, materie en veranderingen, en dat dit alles verwonderlijk en ontzagwekkend is. In één woord: Fantastisch!

Biebteenz (100 talenten en jongerenparticipatie)

2011-12-23T13:37:00.003+01:00

De nieuwe jongerenhoek in Heerhugowaard is vorige week op spectaculaire wijze geopend. Wethouder Leo Dickhoff heeft de jongerenhoek officiëel als eerste in gebruik genomen. De Biebteenz gaven als bedenkers van de inrichting en indeling van de nieuwe afdeling een rondleiding aan belangstellenden en onthulden de nieuwe naam van de afdeling: Chillzone.

In september schreef ik over een project in Bibliotheek Kennemerwaard, locatie Heerhugowaard onder de titel Biebteenz. Een project rond het inrichten van een Jongerenhoek met daarbij horende activiteiten. Een mooi voorbeeld van uitbreiding van de bestaande klantparticipatie en co-creatie met kinderen in de basisschoolleeftijd ook bekend onder de naam 100 talenten.

Om een jongerenhoek te creëren voor en door jongeren in de bibliotheek in Heerhugowaard zijn we op zoek gegaan naar jongeren die hier intensief over wilden meedenken en praten. Een groep jongeren heeft zich aangemeld en na een bijeenkomst met prikkelende voorbeelden, stroomden de ideeën van de jongeren over tafel. De oprichting van de 'Biebteenz' was hiermee een feit.

Belangrijke volgende stap was om de plannen en ideeën van de Biebteenz te verwezenlijken. Om samen met de jongeren alles verder uit te werken en te maken zijn partners gezocht.
Onder andere is contact gezocht met het Horizon College afdeling meubelbouw . Leerlingen van het Horizoncollege hebben een mediabar ontworpen en gemaakt. Bij de mediabar kan iedereen kennis maken met de allernieuwste media, zoals de iPad, iMac, Xbox Kinect en de Nintendo 3DS.
Met graffity artiest Christiaan Heydenrijk zijn in een workshop met de jongeren pieces gemaakt zodat de witte muur op de afdeling opgevrolijkt kon worden.
In een workshop met meubeldesigner Richard Boers zijn met de jongeren de dinerbanken ontworpen. Bijzonder is dat dit een heel nieuw ontwerp was en de jongeren voor dit model een naam mochten kiezen: 'Biebzeat'.
Ook de indeling en samenstelling van de collectie moest aangepakt. Jongeren kijken hier heel anders naar dan volwassenen en dat betekende dat er een aantal zaken compleet anders zijn geworden.
De wisselwerking tussen de kennis en ervaring van de medewerkers en de wensen en de leefwereld van de doelgroep blijkt uniek en ontzettend waardevol te zijn.

Onder de deskundige en enthousiaste begeleiding van Joey Haakman en Jos Bijster is de jongerenhoek in Heerhugowaard nu geworden zoals de Biebteenz willen. Dat is een prachtige verbetering en een flinke stap op weg naar (steeds) meer participatie van klanten in de dienstverlening van de bibliotheek!

De eerste stap van een mooie tocht (7 dingen is van start gegaan)

2011-11-30T16:56:00.004+01:00

Afgelopen maandagavond is 7 dingen van start gegaan in Kennemerwaard. In bibliotheek Alkmaar centrum was een enthousiaste groep van deelnemers aanwezig die de komende maanden aan de slag gaat met web 2.0.

Edo Postma van ProBiblio en Sanneke van der Meer van Kennemerwaard hebben een prachtige leergang samengesteld die zeer fraai is vormgegeven op site www.7dingen.nl.

7 dingen is een samenwerkingproject van Alkmaarsche Courant (Noordhollands Dagblad), Bibliotheek Kennemerwaard en ProBiblio.

Een mooi artikel in de Alkmaarse krant en op hun website in oktober jl. én een oproep voor deelnemers aan een leergang 7 dingen, heeft een flinke stroom kandidaten opgeleverd.
Behalve een grote groep enthousiaste deelnemers aan 7dingen (zo groot dat we met gemak 2 groepen kunnen vullen), bleken er meer bibliotheken geïnteresseerd in onze aanpak. Vandaar dat er maandag ook een aantal collega’s uit Zuid-Hollandse bibliotheken aanwezig waren die begin volgend jaar gaan starten.
Bibliotheek Kennemerwaard zal overigens naar verwachting starten met een tweede groep 7dingen in februari volgend jaar en ook de beoogde coaches hiervoor lopen mee in deze 1e cyclus.
Kortom: veel belangstelling!

En bij de deelnemers veel zin om van start te gaan. Voor deze mensen die gaan beginnen draait het - net als bij de varianten van 7dingen - allemaal om SPELEN, ONTDEKKEN en PLEZIER.
Het belangrijkst is dat zij leren door zelf aan de slag te gaan. Zij maken hun eigen reis, of liever trektocht, over het internet.
Het verschil tussen een reis en trektocht?
• Reizigers willen aankomen, voor hen is de bestemming het doel
• Trekkers zien wel waar ze uitkomen, voor hen is de trektocht de uitdaging

Laten we de 7dingers nu helemaal aan hun lot over? Natuurlijk niet: iedereen krijgt een ervaren gids of coach die je – als je hopeloos verdwaalt denkt te zijn en het even niet meer ziet zitten – weer op weg probeert te helpen.
Die coach is op het internet beschikbaar, maar ook tijdens een aantal spreekuren fysiek in de bibliotheek en ook tijdens drie plenaire bijeenkomsten in deze bibliotheek. Daarnaast hopen we dat de deelnemers ook steun aan elkaar hebben. Door andere deelnemers te volgen en te reageren op hun blogs stimuleren de 7dingers elkaar.
Matthie Bergman, de deelnemende journalist van het NHD zal regelmatig in de krant stukjes schrijven over de 7dingen.

De Alkmaarse krant, ProBiblio en Bibliotheek Kennemerwaard hopen en verwachten dat de deelnemers heel veel plezier gaan beleven aan hun 7dingen-trektocht. En dat er in heel veel bibliotheken nog heel veel 7dingers mogen volgen!

Over kansen waarnemen (Je gaat het pas zien als je het doorhebt)

2011-11-28T07:52:00.002+01:00

Afgelopen week ben ik drie dagen bij de Universiteit van Antwerpen meegenomen in de verhalen van een aantal topvertellers. Dit alles in het kader van een van de leergangen van Avicenna.
Het thema van de driedaagse was Kansen waarnemen.
Een van de sprekers, Igor Byttebier van New Shoes Today, liet ons zien dat onze waarneming lang niet altijd zo goed is als wij denken en eigenlijk altijd volgens een aantal vaste patronen verloopt. Volgens Byttebier worden we voortdurend omringd door kansen, die eigenlijk pas beginnen te bestaan als je ze ziet. (Klinkt logisch he?;-)
In een aantal stappen probeerde Byttebier bij ons deelnemers een creatief denkproces (onder andere door te divergeren en te convergeren) op gang te brengen, maar niet nadat we een de hand van enkele opdrachten en voorbeelden inzicht kregen in het feit dat onze waarneming en creativiteit niet altijd even scherp en/of optimaal is.
Bekijk het volgende filmpje maar eens heel kritisch:
(Tip: zet het filmpje even stop na 55 seconden en kijk er dan nog eens een keertje - nog kritischer - naar)

Valt niet echt mee he?

Chrono - Joeri Dubbe wint Prijs Nederlandse Dansdagen

2011-10-23T19:38:00.003+02:00

Al eerder schreef ik - vol enthousiasme en trots - over een aantal prachtige choreografieen van Joeri Dubbe. En omdat enige vorm van chauvinisme mij hierbij niet kan worden ontzegd: ook recensenten van Volkskrant, AD en NRC zijn lovend over zijn werk.
Dubbe werkte in al zijn stukken tot nu met een vaste kern van mensen, onder wie lichtontwerper Tom Visser en componisten Marvin Boven en Thijs Kaldenbach.
Als voorlopige bekroning op het talent van Dubbe is hem onlangs de Prijs van de Nederlandse Dansdagen Maastricht 2011 uitgereikt. Deze prijs is bedoeld voor bijzondere choreografen die al een aantal in het oog springende projecten hebben gerealiseerd in het professionele circuit, maar nog geen structurele subsidie ontvangen.

Op dit moment is Chrono, de meest recente choreografie in een aantal theaters nog te zien.

Ook hiervoor enthousiasme in de pers, zoals in de Volkskrant waar Chrono vier sterren krijgt:

Dubbe’s choreografie weet bijna het hele uur te boeien. Onder rijen gloeilampen aan draden ontvouwt zich een intrigerende wereld. Anonieme zwarte figuren met capuchons, laten zich sturen door licht en geluid (…) Chrono steekt goed in elkaar en is verrassend."

7 dingen.nl. Een publieksvariant van 23 dingen

2011-10-14T17:42:00.002+02:00

Geruime tijd na de introductie van 23dingen heeft inmiddels een behoorlijke delegatie van de medewerkers van bibliotheek Kennenemerwaard deelgenomen aan deze prachtige leergang. Dat heeft over het algemeen geleid tot behoorlijk wat enthousiasme en het oppakken van een aantal zaken zoals twitter, facebook en een (mooi) mediablog van medewerkers. Maar tot een mooie dienstverlening aan (individuele) klanten is het nog niet echt gekomen, op een aantal workshops hier en daar na dan.
Daar gaat zeer binnenkort echter gelukkig wel een einde komen, want komend weekend lanceren we 7dingen.nl. voor het algemene publiek.
Morgen, zaterdag 15 oktober, staat een interview met mijn collega Sanneke van der Meer over het sociale webproject '7 dingen' een gezamenlijk project van Kennemerwaard en het Noordhollandsdagblad in de Alkmaarsche Courant (en vandaag een stukje op de website van de krant).
Lezers worden opgeroepen om zich op te geven voor een web 2.0 cursus, genaamd 7Dingen.
Deze cursus is geïnspireerd op 23Dingen en de volgende Dingen worden behandeld: bloggen, Google-account (en alles wat daar aan hangt, bijv. gmail, googledocs, iGoogle, reader), YouTube, Picasa, sociale media als Facebook, LinkedIn en Twitter, mediawijsheid (privacy, veiligheid), onze cWise catalogus en de NHD website.
De cursus is een samenwerkingsverband tussen het NHD, Bibliotheek Kennemerwaard en ProBiblio.
Net als bij 23dingen wordt gestart met een gezamenlijke bijeenkomst en afgesloten met een feestelijke slotbijeenkomst, waarin het NHD zorgt voor een spreker en een kadootje voor de deelnemers.
De coaching wordt verzorgd door de bibliotheek, ook weer in samenwerking met en ondersteuning door ProBiblio (Edo Postma). De coaching is niet alleen virtueel, maar ook worden er tweemaal per week inloopspreekuren gehouden in de bibliotheek in Alkmaar centrum. Tijdens deze spreekuren wordt trouwens bovendien aandacht besteedt aan de apparatuur van de Mediabar een co-creatie-project van ProBiblio, waaraan ook Kennemerwaard heeft deelgenomen.
Het gaat hier om een proef, zowel voor de krant als voor de bibliotheek, maar nadrukkelijk met de intentie er bij succes niet alleen een vervolg aan te geven, maar ook te streven naar uitbreiding in Noord-Holland, voor de verschillende regionale edities van het NHD.
Mijn verwachting zijn hooggespannen!

Foto: NHD

100 talenten & the National Library for Children and Young Adults

2011-09-07T12:56:00.002+02:00

Bibliotheek Kennemerwaard locatie Heerhugowaard wordt 5 jaar na de nieuwbouw nog steeds bezocht door collega's uit het buitenland.
In juni jl. bijvoorbeeld bezocht een vijftiental 'sleutelfiguren' uit de Vlaamse bibliotheeksector (onder andere) Heerhugowaard. De reacties zijn erg enthousiast: 'Wat een geweldige manier om kinderen bij de bibliotheek te betrekken!' en 'We kregen allemaal een warm gevoel bij de Bibliotheek van 100 talenten.' (zie verder in Bibliotheekblad nr 9 2011, p 16 - 19)

Op 2 september jl. was de beurt aan een delegatie Zuid-Koreaanse jeugdbibliothecarissen en beleidsmedewerkers van de Library for Children and Young Adults . Het bezoek was onderdeel van een trip langs (jeugd)bibliotheken in Zweden, Denemarken en Nederland.
De collega's uit Korea kwamen speciaal naar Heerhugowaard om te horen en te leren van de wijze waarop kinderen participeren in de inrichting en het programma van Bibliotheek Kennemerwaard.

Tijdens dat bezoek realiseerde ik me nog weer eens dat participatie van klanten in de dienstverlening van de bibliotheek eigenlijk helemaal niet zo gewoon is in bibliotheekland en dat daarom de inspanningen en zeker ook de resultaten van de medewerkers van Heerhugowaard en Kennemerwaard bijzonder zijn. Daarom nog eens aandacht hiervoor.

100 talenten.
Karen Bertrams, samen met Rob Bruijnzeels en Monique Mosch een van de drijvende krachten achter de bibliotheek van de 100 talenten, vertelde de Koreanen op welke bijzondere wijze kinderen hebben meegewerkt aan het ontwikkelen van de nieuwe jeugdafdeling in Heerhugowaard.
Maar ook in de daarop volgende jaren zijn er vele projecten geweest waar bij kinderen meedachten en – werkten aan diensten en activiteiten in de bibliotheek. Eerder schreef ik al over de realisatie van de folder voor jeugdleden van Kennemerwaard. Een mooi voorbeeld van participatie van klanten van de bibliotheek.
Daarnaast worden de activiteiten ook niet beperkt tot Heerhugowaard. Dit najaar staat bijvoorbeeld een duurzaamheidsproject met Biebkidz in bibliotheek Castricum op stapel.

100 talenten tot 100 jaar
Maar waarom zou klantparticipatie en co-creatie beperkt blijven tot (school)kinderen?
In Heerhugowaard is op dit moment onder de werktitel Beebteenz een project aan de gang rond het inrichten van een Jongerenhoek met daarbij horende activiteiten.
En onder de titel '100 talenten tot 100 jaar' wordt gewerkt aan een soortgelijke aanpak van en met senioren.

Verwijzen naar Bibliotheekblad als het gaat om het enthousiasme van de collega's uit Korea kan ik (nog) niet. Maar enthousiast over de bibliotheek waren ze!

Hoe cool is de bieb? Gratis lidmaatschap voor Alkmaarse studenten

2011-08-29T09:59:00.015+02:00

Vorige week hadden de nieuwe studenten van InHolland Alkmaar hun introductieweek. Deze week werd afgesloten met een feestelijke bijeenkomst in theater De Vest. Tijdens deze bijeenkomst werden de studenten door de studieleiding geattendeerd op de mogelijkheid van en gratis lidmaatschap bij Bibliotheek Kennemerwaard. Bij de uitgang van het theater was een stand van de bibliotheek ingericht onder het motto 'Hoe cool is de Bieb?'. Hier werden de studenten getracteerd op een lekker koel blikje Red Bull en konden zij door het invullen van een formulier direct een bibliotheekpas meekrijgen.

Een bliksemactie waarbij door een bibliotheekpromotieteam zoveel mogelijk studenten in nauwelijks 15 minuten tijd werden overgehaald zich in te laten schrijven bij de bibliotheek. In deze korte periode werden bijna 60 nieuwe leden ingeschreven. Op een aantal van een kleine 400 bezoekers een mooi resultaat.

De promotieactie is hiermee nog niet afgelopen. In de komende periode krijgen alle eerstejaars via de hogeschool een mail waarin zij - nogmaals - gewezen worden op de aanbieding van Kennemerwaard. En ook in het studentenmagazine van InHolland Alkmaar zal aandacht worden besteed aan de dienstverlening van de bibliotheek en het voordelige abonnement.
De actie van Kennemerwaard is tot stand gekomen in goede samenwerking met Hogeschool InHolland Alkmaar en de school betaald voor iedere student die zich heeft ingeschreven een (gereduceerd) bedrag.
'Hoe cool is de Bieb' is tot stand gekomen in navolging van een soortgelijke actie in 2010 van Stadsbibliotheek Haarlem met InHolland Haarlem. Een actie die Haarlem uiteindelijk in het schooljaar ruim 300 nieuwe inschrijvingen opleverde en (uiteraard) ook dit jaar wordt herhaald.
Afhankelijk van de ervaringen en resultaten van de actie in Alkmaar zal worden besloten of ook deze actie volgend jaar voor herhaling vatbaar is.

De klefste zomernummers

2011-08-23T20:06:00.001+02:00

Tijdens de ruim 5 duizend kilometers die ik in de afgelopen vakantieweken in het warme Frankrijk en hete Spanje heb afgelegd kwam meer dan eens dit nummer voorbij op radio, usb-stick, laptop of iPhone van zoonlief:

Hoewel inmiddels al een beetje te vaak gehoord, zou wat mij betreft 'Someone like you' hoge ogen kunnen werpen in een verkiezing tot zomerhit van 2011.

Gisteren las ik een oproep om reacties van luisteraars van Radio 2 : Het weer de komende dagen: klam, klef en warm. Daarom: wat is jouw klefste zomernummertje?
De reacties zijn leuk om te lezen en leveren een flinke diversiteit in kleffe zomernummers op. Maar bij de vraag om het klefste zomernummer denk ik toch niet direct aan 'In the summertime van Mungo Jerry' of 'Summer in the city van Joe Cocker'. Wel zomer, niet klef.

Klef kent een aantal betekenissen (lang niet altijd vleiend) waardoor ik vrijwel direct moet denken aan hits die in de afgelopen jaren zijn verschenen op talloze verzamelcd's onder de titel Knuffelrock.

Knuffelrock 1 verscheen in 1990 en was direct al behoorlijk klef:
The Bangles met Eternal flame, The Cars met Drive, Moody Blues met Nights in white satin en Kansas met Dust in the Wind. Meer dan een mens op 2 cd's kan verdragen!
Knuffelrock 2 overtrof dat alleen al door de aanwezigheid van Art Garfunkel's Bright eyes.

Inmiddels zijn we heel veel Knuffelrocks verder en heet de laatste versie Knuffelrock 2011.
Hierop dan een van mijn favoriete kleffe nummers dat voldoet aan "kleverig, nat, plakkerig, vochtig, aanhalig, knuffelig, burgerlijk en eng", maar desondanks na al die jaren nog steeds plezierig is om te horen.

Stage bij Mediabeheer

2011-08-22T12:01:00.005+02:00

Eind vorige week mocht ik een dagdeel stage lopen bij de collega's van Mediabeheer. Deze medewerkers houden zich sinds de fusie bezig met het bestellen en verwerken van alle media in Kennemerwaard. Dat is van meet af aan behoorlijk arbeidsintensief, vooral ook omdat er nogal wat verschillende werkwijzen waren in de oorspronkelijke 'bloedgroepen' Alkmaar, Castricum en Heerhugowaard.
Dat er nog zoveel additioneel aan nieuwe materialen moet gebeuren is iets dat mij behoorlijk heeft verbaasd (en nog steeds doet). Immers, alle bibliotheken bestelden en bestellen hun materialen via aanschafinformatie bij NBD/Biblion en ontvangen deze dan ook keurig en op dezelfde wijze ingewerkt .
Eigendomsstempel en/of barcode erop, koppelen en 'hopla! de kast in' zou je denken.

Maar dan blijkt er toch een soort plakcultuur te zijn onstaan in verschillende bibliotheken bij verschillende bibliothecarissen: jeugdboeken moeten worden voorzien van extra stickers in allerlei verschillende kleuren, op studiematerialen moet ineens het rugetiket worden gewijzigd of er iets aan toegevoegd en ook op dvd's, cd's en bladmuziek moeten allerlei plakkers worden toegevoegd. En dat allemaal onder het mom van het belang van de klant, die lokaal dus behoorlijk anders dan elders lijkt te zijn.
Enkele voorbeelden van de talloze verschillen: in alle drie de bibliotheken op boeken met waar gebeurde verhalen een extra sticker: in de ene bibliotheek WAAR, in de andere WAAR GEBEURD, in het ene geval verticaal aangebracht en niet horizontaal (of andersom;-). In alle drie de bibliotheken een apart indelings- en kleurenschema voor jeugdmaterialen. Op cd's een extra sticker CD en op dvd's een extra sticker DVD (en op dubbel-cd's en dvd's natuurlijk een extra sticker 2CD of 2DVD).

Gelukkig is in de afgelopen twee jaar hard gewerkt om de meeste verschillen in inwerken te harmoniseren en is er behoorlijk wat resultaat geboekt. Zo zijn nu in vrijwel alle vestigingen de jeugdcollecties opgesteld volgens Presentatiesysteem Informatieve Media (PIM), is er nog één WAAR sticker en zijn veel extra stickers verdwenen.
Tijdens mijn stage heb ik dan ook kunnen constateren dat er inmiddels behoorlijk efficient kan worden gewerkt en dat veel zaken zijn geharmoniseerd.
De meeste boeken kunnen nu zonder al te veel extra handelingen worden ingewerkt en gekoppeld, hoewel er in de catalogus nog wel wat lokale verschillen zijn die in de komende tijd weggewerkt kunnen worden.
Bij de niet-boekmaterialen (cd's, dvd's, spellen, bladmuziek) zijn er nog wel behoorlijk wat additionele handelingen vereist. Deels doordat er in Kennemerwaard verschillende beveiligingssytemen zijn, maar ook deels vanuit de traditionele werkwijzen. Ook hier is verder harmonisatie noodzakelijk en goed mogelijk.

Al met al is en blijft het bestellen, uitpakken, verwerken en verspreiden van nieuwe materialen voor 9 vestigingen een flinke klus, die met veel inzet, nauwkeurigheid en plezier wordt verricht door de medewerkers van Mediabeheer. Ik dank jullie voor de prettige en leerzame stage!

Copy copy (#27 copyright)

2011-04-15T18:17:00.004+02:00

Het is lente, mooi weer en het onderwerp is Copyright. Niet te druk maken maar.
Kan er echt niks aan doen, maar als ik dit stukje begin te lezen dan denk ik aan heel andere dingen. (Ligt niet aan het artikel).

Maar eerst Copyright. Citeren mag, maar Rule Number One: Bron vermelden! Een handige 'checklist' van do's en don'ts als het gaat over citeren en gebruiken van foto's, teksten, citaten etc. van anderen is te vinden op de site iusmentis.com.

Volgende: Gaat het om meer dan citeren,dan is Creative Commons een mooi initiatief. De prachtige presentatie van Marina Noordegraaf op de 23dingen site geeft hierover voldoende informatie

Delen 2.0

View more presentations from Kenniswerker

Tenslotte: (omdat het lente is en mooi weer) eind jaren '70 kwamen The Plastics, een maf bandje uit Japan met het vreemde maar prettige liedjes als Robot, I Love You Oh No en Copy.

Foto: abac077

Privacy en/of? veiligheid (#26)

2011-04-14T22:07:00.000+02:00

"Ik heb niks te verbergen. Van mij mag het." Een soort standaardreactie van heel veel mensen als het gaat om de inbreuk die in toenemende mate gemaakt wordt op het recht op privacy. Dat allemaal onder de noemer van veiligheid.
Maar wordt het hierdoor dan ook echt veiliger?
Heb je een uurtje? Kijk dan naar deze mooie documentaire over privacy en veiligheid. En vooral over het spanningsveld daartussen.

Korte samenvatting:
Overheidsdiensten en commerciële bedrijven verzamelen steeds meer van de gegevens van burgers die dit accepteren omdat hun veiligheid erdoor zou toenemen.
Overheidsdiensten en commerciële bedrijven verzamelen intussen steeds meer van onze gegevens. Vingerafdrukken voor een nieuw paspoort, telecom- en reisgegevens, ons surfgedrag op internet en (al is dat nu even uitgesteld) onze medische gegevens in het elektronisch patiëntendossier.
Bovendien delen we de intiemste zaken over onszelf tegenwoordig op blogs, op Facebook of op Hyves.

Het begrip veiligheid bestaat zowel rationeel als denkbeeldig. Rationeel kunnen er allerlei berekeningen worden toegepast op een situatie om te bepalen of deze veilig is. Daarnaast is er nog denkbeeldige veiligheid. Iemand kan zich veilig voelen maar het rationeel gezien niet zijn en andersom. Dit wordt ook wel schijnveiligheid (resp. schijnonveiligheid) genoemd.(Wikipedia)

Hoe wordt het recht op privacy beschermt in een steeds meer door (schijn)veiligheid geobsedeerde wereld? Hoe realistisch is dat streven naar een steeds grotere veiligheid eigenlijk? Volledige veiligheid bestaat niet, en iedere beperking van risico gaat gepaard met grote maatschappelijke en financiële kosten.
Misschien moeten we gaan nadenken over hoe we kunnen leven met een zekere mate van onveiligheid?

Tot slot ook nog even heel praktisch, met name over die intieme zaken over onszelf op blogs, Facebook of Hyves: uiteraard is het belangrijk om een aantal maatregelen te nemen om zo veilig mogelijk online te zijn en blijven. Hiervoor een mooie checklist van de Consumentenbond.

Laag in de hype cycle? (#25 Screencast)

2011-04-13T22:14:00.002+02:00

Hmmm, aardige opdracht. "Maak een screencast waarin je de kijker inspireert."
Bij de mede-verdiepdingers was er wat onduidelijkheid over wat een screencast nu exact is, dus eerst maar even gekeken naar de definitie:
Een screencast is een digitale opname van computerbeeldscherm door gebruik te maken van software die vastlegt wat er op het beeldscherm gebeurt. Vaak zijn deze screencasts voorzien van commentaar van de maker (Wikipedia)

Vervolgens netjes Jing geinstalleerd en het instructiefilmpje bekeken.
Door gebrek aan inspiratie en tijd is het daarbij echter gebleven.

Screencasts kunnen wel handig zijn, soms ook grappig, maar helemaal kapot ben ik er nu niet van. Zo ook niet de bibliotheekwereld, als je tenminste kijkt naar de toepassingen ervan.
In Nederland zijn er (nog) niet veel bibliotheken die hun website met een of meer screencasts verlevendigen.
De Vlaamse student Kevin de Groote is zeer recent begonnen met een blog Screencasts in de bibliotheek. Om in de gaten te houden, maar het kan ook om een (eenmalige) studieopdracht gaan.
Skokie Public Library in Illinois heeft een hele pagina vol screenscasts vol uitleg voor het publiek. Knap gemaakt en vast ook zinvol voor de gebruikers, maar erg lang en slaapverwekkend. De instructie 'Downloading eAudiobooks from North Suburban Digital Consortium' duurt ruim 10 minuten! Gaap...

Frank Janssen van Frankwatching signaleerde in 2005 een mogelijk nieuwe trend na podcasting.
Waar de screencast in de Gartners Hype Cycle zit weet ik niet, maar de "Peak of Inflated Expectations" is zeker allang geleden. Misschien al weer zes jaar?

Veel media, weinig wijsheid?

2011-04-11T17:47:00.002+02:00

'Veel media, weinig wijsheid' verzuchtte een collega onlangs in een gesprek over het gebruik van media en vooral de overkill van nieuws, weetjes, feiten, hypes en meningen die we iedere dag over ons uitgestort krijgen.
Hoe mediawijs zijn we eigenlijk?
Mediawijsheid is alle kennis en vaardigheden en de mentaliteit die mensen nodig hebben om bewust, kritisch en actief mee te doen in de wereld van vandaag en morgen, waarin media een bepalende hoofdrol spelen. (Bron: Raad voor Cultuur)

Bij ‘mediawijsheid’, lijkt er vooral veel aandacht voor de technische kant, het kunnen bedienen van een computer, iPhone, iPad en wat al niet meer, het kunnen maken van filmpjes, je Hyves of Facebook kunnen pimpen, je weblog bij kunnen houden en dergelijke. Een quiz mediawijsheid zoals bijvoorbeeld in het kader van de week van de mediawijsheid, of de MediaWijsheidsmeter lijken dan ook meer op het testen van weetjes en wat vaardigheden, dan dat ze iets zeggen over wijsheid en vermogen om bewust en kritisch met informatie om te gaan.

Hoe de media beeldvorming en maatschappelijke opinie bepalen en hoe mensen met elkaar omgaan binnen de media krijgt een stuk minder aandacht.
Over de rol van bibliotheken bij het stimuleren van mediawijsheid is vorig jaar in opdracht van het SIOB een lijvig rapport verschenen. (of de samenvatting;-).
Geconcludeerd wordt dat bibliotheken zich vooral moeten richten op 'informatie- en strategische vaardigheden:
• Vinden: zoeken en kunnen selecteren uit een groot aanbod.
• Beoordelen: bronnen herkennen en kennen, betrouwbaarheid inschatten en interpreteren (bewustwording ten aanzien van de bron van waaruit de informatie wordt gegeven en ten aanzien van de grens tussen reclame en onafhankelijke informatie).
• Produceren: op basis van een veelheid aan informatie en meningen zelf een beschouwing kunnen maken.

Een bijzonder verstandige keuze die prima aansluit bij de rol van de bibliotheek als centrum van informatie en ook nog eens goed past bij lezen en leesbevordering.
En dat dit voor jongeren die vast heel handig zijn met hun mobieltje heel hard nodig is blijkt overduidelijk uit onderstaand filmpje:

VerdiepDingen

2011-01-27T08:26:00.004+01:00

Is er leven na 23 dingen? Jazeker, er zijn VerdiepDingen!
Ding 24 - Mediawijsheid
Ding 25 - Screencasting
Ding 26 - Privacy en veiligheid
Ding 27 - Copyright
Ding 28 - Crowdsourcing en crowdfunding
Ding 29 - Mobiel internet
Ding 30 - Google Books en e-books
Deze week is alweer een 4e groep van 28 medewerkers van Kennemerwaard met 23 dingen gestart. Daarnaast is ook aan de 45 medewerkers die eerder 23 dingen hebben gedaan aangeboden zich te gaan bezighouden met nieuwe input, nieuwe oefeningen.
Hiervoor hebben 28 medewerkers zich spontaan aangemeld.
Voorafgaande aan deze dingen is de vraag gesteld wat we na 23Dingen met de toepassingen hebt gedaan.
Van de 23 Dingen is er een behoorlijk aantal dat ik regelmatig tot vaak gebruik. Dat kan varieren van zo af en toe (Picasa, Flickr), tot wekelijks (LinkedIn, Facebook, YouTube) tot dagelijks en vrijwel doorlopend (Twitter, iGoogle).
Opvallend ook trouwens dat een aantal dingen na ruim een jaar zo goed als overbodig zijn of inmiddels marginaal (netvibes, podcast, lastFM) en dat daar (dus) weer nieuwe dingen voor in de plaats zijn gekomen. Dat tekent de razendsnelle ontwikkelingen nog maar eens!
Als Bibliotheek Kennemerwaard maken we naar mijn idee nog te weinig gebruik van de mogelijheden. Jazeker, we hebben een Twitteraccount, maar gebuiken 'm voornamelijk om te zenden, je kunt je op onze (mooie) site abonneren, maar geen reacties geven etc.
De afgelopen periode zie ik dan ook vooral maar als een investering in het fundament: medewerkers zijn, mn. door 23 dingen, zich (eindelijk) bewust van de kansen en mogelijkheden die internet en de sociale media de bibliotheken bieden.
We denken over en werken aan een digitale strategie, die trouwens vooral ook heel praktisch moet zijn. Maar wel meer dan alleen maar een heleboel activiteiten ontpooien op het internet.
Want dat is wel een valkuil waarin we driegen te schieten. Er is bijvoorbeeld een hele groep medewerkers die wil meewerken aan het opleuken van de website, terwijl het daar helemaal niet om gaat.
Waar het wel omgaat is dat we de mogelijkheden aangrijpen om ons echt op het web te begeven en in contact te komen met de gebruikers en interactie, Dat vraagt om meer dan het toepassen van technische vaardigheden, dat vraagt om een mentaliteitsverandering. Op Frankwatching schrijft Noesjka Klene dat oprechte openheid en transparatie gevraagd worden van organisaties die in willen zetten op sociale media.
Ik citeer:
"Het sociaal zijn bij de inzet van social media is van belang voor de openheid en transparantie die er online verwacht wordt. Als organisatie ga je je begeven op sociale netwerken, communities, fora en blogs om de interactie aan te gaan met de doelgroep. Consumenten prikken er makkelijk doorheen wanneer het contact niet oprecht is. Daarom moet het sociale karakter in het systeem zitten van de totale organisatie."
Gaat dat langzaam? Ja eigenlijk wel. Maar structureel gebruik maken van digitale mogelijkheden en vooral inzet van sociale media is niet iets van de korte termijn, maar onderdeel van de langetermijnvisie van een organisatie.
En dat betekent - natuurlijk - ook niet dat er jarenlang gewacht moet worden met het uitvoeren van activiteiten op het gebied van sociale media, Gelukkig maar!

Why I love this book (wat wil ik lezen?)

2011-01-20T08:32:00.005+01:00

Welke boeken lees je? Of welke boeken wil je lezen? Een belangrijke stimulans voor mij is een aanbeveling (of juist niet) in de vorm van een enthousiast verhaal van een andere lezer. Of een recensie, in welke vorm dan ook. Hiervoor zijn er inmiddels al talloze sites die je van een advies kunnen voorzien, zoals Bol.com, Watleesjijnu en natuurlijk Librarything.

De boekensalon wil hier ook graag een rol in spelen. Initiatiefnemer NBD/Biblion beschikt over een indrukwekkende verzameling informatie. Zo worden onder andere alle boeken die in Nederland verschijnen in kaart gebracht en gerecenseerd.
De bedoeling is dat De Boekensalon in samenwerking met de bibliotheken een soort Boekenclub wordt waarvoor bibliotheekleden zich kunnen aanmelden en bovendien allerlei leuke aanbiedingen kunnen krijgen.
Op dit moment wordt ook actief de inbreng van bibliotheken gezocht. Voor iedere persoon die zich met de speciale bibliotheekcode aanmeldt krijgt de bibliotheek een bedrag van € 1,- aan budget voor ingewerkte media, te besteden bij NBD/Biblion in 2011. Van de bibliotheek die de meeste inschrijvingen voor 1 mei aanstaande genereert, wordt door NBD/Biblion het gespaarde bedrag aan media-euro’s verdubbeld.
Omdat ik natuurlijk hart voor mijn bibliotheek heb en dol ben op kortingen heb ik me ingeschreven bij de Boekensalon. Heel erg vrolijk ben ik er in eerste instantie niet van geworden. De site ziet er merkwaardige ingewikkeld uit en nodigt direct niet uit tot het invullen van je lezersprofiel.

Waar ik wel vrolijk van wordt is Why I Love This Book, een initiatief Marc Barteling.
Op Why I Love This Book delen lezers hun favoriete boek en hun persoonlijke ervaring met dat boek in een filmpje van ongeveer een minuut. Het resultaat is tot nu een kleine collectie van leuke en bijzondere boekentips.

De geverfde vogel - Jerzy Kosinski from Why I Love This Book on Vimeo.

Ook nog eens gemakkelijk te delen via Twitter, Facebook, Hyves en LinkedIn.
Deze site zal ik regelmatig bezoeken om me hopelijk te laten overtuigen door een toenemend aantal enthousiaste verhalen van heel veel lezers.
Oh ja... De geverfde vogel kan ook ik van harte aanbevelen!

De steen (voor Greet)

2011-01-04T06:24:00.010+01:00

Vorige week namen we afscheid van Greet Ottens, een van de medewerkers van Mediabeheer.
"Ik wil van waarde zijn, Jan", vertelde Greet mij in een van de gesprekken die we in de afgelopen twee jaar voerden.
In 2009, na de fusie, kwam Greet naar Heerhugowaard om te werken bij Mediabeheer, een onderdeel van de sector Innovatie en ontwikkeling. Greet was daar niet blij mee. Sowieso niet, omdat ze niet veel op had met veranderingen, maar ook niet omdat ze naar Heerhugowaard moest, niet omdat veel van haar oude Alkmaarse taken vervielen en niet omdat haar vertrouwde afdeling Media uiteenviel.
Gelukkig kwamen twee oude mediamaatjes Anneke en Astrid mee naar Heerhugowaard. Bovendien bleek al snel dat de nieuwe mediabeheermaatjes Hilde, Marrie, Gabrielle, Liesbeth en Louise zeer goeie collega's waren, die Greet waardeerden om haar bijdragen aan het werk op de afdeling en - niet onbelangrijk - de sfeer op de afdeling.
Inhoudelijk kreeg Greet vanaf de fusie een zwaardere taak. Niet langer alleen maar het nakijken van de aanschafinformaties, maar ook het geven van aanschafadvies werd van haar verlangd. Dat vond zij erg moeilijk, maar langzaamaan begon ze te groeien in die taak (slowly, but surely - paste goed bij haar). Bovendien sprong zij bij ziekte of afwezigheid van een van de anderen in en bij en ontwikkelde zij zich tot een teamspeler in een zich sterk ontwikkelend team.
Daarin bleek zij van grote waarde.

Om een idee te krijgen van haar waarde voor de bibliotheek heb ik een grove berekening gemaakt. Greet kwam in 1977 in dienst in bibliotheek Alkmaar en kwam na een aantal jaar op de afdeling boekverwerking terecht. De voornaamste taken van Greet hadden te maken met de catalogus en het beheer daarvan. Die werkzaamheden voerde zij uit op z'n Greets: stoicijns en onverstoorbaar, met stille toewijding, soma met wat gemopper over wat 'ze' nu weer hadden verzonnen of wilden en altijd met toewijding. Duizenden titels keek ze na op aanwezigheid in de collectie, op druk of herdruk, op aantal uitleningen. Duizenden titels corrigeerde ze, paste en/of vulde ze aan.
In zo'n 30 jaar heeft ze voor Alkmaar en Kennemerwaard grofweg 350.000 ai'tjes gelezen, titels opgezocht en alles wat daar verder bijhoort. Daarnaast heeft ze aan de hand van allerlei (omnummerings)lijsten nog eens zo'n kleine 300.000 titels nagelopen en in de catalogus gewijzigd. Het is waarschijnlijk dat Greet in 30 jaar ongeveer 700 a 750 duizend titelbeschrijvingen in de catalogus heeft 'aangeraakt' en er iets mee heeft gedaan.
Over van waarde zijn gesproken!

Dat betekent dat we, elke keer als we in de catalogus zoeken, we met een grote waarschijnlijkheid kunnen worden geconfronteerd met het werk van Greet en dat nog lang zullen blijven.
Bram Vermeulen heeft dit op prachtige manier beschreven in zijn lied De Steen:
Ik heb een steen verlegd
In een rivier op aarde
Nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten
Ik leverde bewijs van mijn bestaan
Omdat, door het verleggen van die ene steen,
de stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan.

Lieve Greet, rust zacht.

Bibliotheken op de innovatiekaart

2010-12-22T17:03:00.001+01:00

Stichting Bibliotheek.nl heeft een digitale kaart gemaakt waarop te zien is hoe ver bibliotheken en provincies zijn met het invoeren van de landelijke huisstijl en de aansluiting op de landelijke digitale infrastructuur.

Uit de kaart blijkt dat op dit moment nog lang niet alle bibliotheken de nieuwe huisstijl hebben ingevoerd, maar dat wel 70% van de bibliotheken bezig is met de implementatie hiervan, of van plan is dit binnen een aantal jaar te doen.
Ook zijn nog niet veel bibliotheken al op de landelijke digitale infrastructuur aangesloten, maar zal een fors aantal begin volgend jaar starten met de implementatie (mede dankzij de subsidie van OCW).

Nu is deelname aan de landelijke huisstijl en aansluiting op de digitale infrastructuur niet alleen maatgevend als het gaat om innovatie. Daarom is de ambitie van de site om ook zaken als formuleontwikkeling en samenwerking met educatieve instellingen op te nemen. Dat gaat allemaal in de komende maanden gebeuren. En er zijn meer ontwikkelingen en onderwerpen die als innovatie(f) gezien kunnen worden en wellicht op termijn een plekje op de kaart verdienen.

Het voortdurend bijwerken van de Innovatiekaart is uiteraard belangrijk. Bibliotheken die hun gegevens willen aanvullen of corrigeren, kunnen dat doen via de site.
Voor Bibliotheek Kennemerwaard is inmiddels doorgegeven dat de op de kaart vermelde status niet (meer)klopt: we gaan binnen 1 jaar over op huisstijl drukwerk en (mede dankzij OCW) gaan we begin volgend jaar de landelijke digitale infrastructuur implementeren.
Een goed en zinvol initiatief van de Stichting Bibliotheek.nl

Focus op virtueel en educatief

2010-12-08T06:42:00.002+01:00

Nederlandse Openbare Bibliotheken hebben In de Agenda voor de toekomst) als ambitie geformuleerd te gaan voor een Groter Bereik, een Beter Aanbod en Betere Dienstverlening.
Dat vertaalt zich in activiteiten en diensten gericht op de virtuele, de educatieve en (vooral) de fysieke bibliotheek.
De afgelopen tijd is in Kennemerwaard veel hardop nagedacht en gesproken over educatief en virtueel / digitaal bibliotheekwerk.
Het is natuurlijk allemaal leuk en aardig om te blijven zeggen dat het roer 180 graden om moet en dat het nu echt tijd is voor de bibliotheekwereld om te veranderen, maar hoe gaan we dat nu eigenlijk doen? En wat gaan wij doen?
We moeten meer doen op digitaal gebied, zeggen enthousiaste 23-dingers die in Kennemerwaard aan de slag zijn. Ook hun collega's die eerder hiermee aan de gang zijn geweest, staan in de startblokken.
Ondertussen stoppen de bibliotheken - en ook wij in Kennemerwaard - verreweg het meeste kapitaal (mensen, gebouwen, geld, uren, aandacht) in de fysieke bibliotheek. En dan ook nog specifiek in het 'traditionele' bibliotheekwerk (uitleenactiviteiten, inlichtingendiensten en alles wat hiermee samenhangt).
De aandacht die dan vervolgens uitgaat naar educatief en virtueel is dan vaak een extraatje, een soort slagroom op de taart. En dat terwijl het dat al lang al niet meer moet zijn!
Eigenlijk ziet het plaatje er dan ook zo uit:

Gezien alle maatschappelijke ontwikkelingen willen we dit veranderen in Kennemerwaard, maar hoe gaan we dit doen?
Samen met ProBiblio zijn we aan de slag gegaan, door (eerst) eens na te denken over een strategie voor digitale diensten/sociale media. Dat heeft geleid tot een (inspirerende) bijeenkomst o.l.v. Albert Boswijk. Meer daarover bij zomer65. Begin volgend jaar zal een concreet plan volgen waarin deze strategie voorzien wordt van concrete activiteiten en diensten.
Op het gebied van de educatieve bibliotheek zullen we meer naar het onderwijs toe moeten en structurele samenwerking en dienstverlening aan moeten gaan. Hiervoor gaan we (onder andere) - ook weer samen met ProBiblio - aan het werk met Biebsearch. Twee collega's hebben de masterclasses Biebsearch gevolgd en binnenkort worden door de interne werkgroep twee of drie scholen voorgesteld met wie we het avontuur willen beginnen.
Noodzakelijke stappen om het educatieve en virtuele bibliotheekwerk beter op de kaart te zetten en een volwaardige plek te geven naast de fysieke bibliotheek.

Bovenstaande afbeelding zijn bewerkingen van door de stichtingbibliotheek.nl gebruikte presentaties.

Wees toegankelijk!

2010-11-25T15:22:00.010+01:00

Als ik niet meer lezen kan, dan ga ik mezelf meteen verzuipen.

Maarten van Rossem: altijd goed voor een komische en relativerende noot. Deze keer op het NVB Jaarcongres 2010 op 10 november jl. over digitalisering, internet, sociale media en de rol van bibliotheken hierin.

Over de zin van het weggooien, verscheuren en verloren laten gaan van informatie, het bewaren van tweets, het digitaliseren van kranten, de matige leeservaring van de e-reader en het enorme aantal dimensies van het boek.

Over de sociale rol van bibliotheken, het organiseren van lezingen, het ontmoeten en det assisteren bij het zoeken naar juiste informatie.
En bovenal de kernboodschap aan bibliotheken: Wees toegankelijk!

Maarten van Rossum NVB JAARCONGRES 2010 from Freek Zonderland on Vimeo.

Meer over het verhaal/ de conference van Van Rossem tijdens NVB10 bij Jan en Dymphie

It's the end of .... (and I feel fine)

2010-11-17T06:51:00.002+01:00

I think libraries have to change their view of the world 180 degrees. Libraries should no longer aim to be the portal to the world of information for a local audience. Libraries should try to be the portal to local information for a global audience.

Mooie stelling op het blog van Peter van Boheemen n.a.v. de bijdrage van NVB-voorzitter Michael Wesseling op het NVB-congres vorige week.

Onder de titel 'The future of libraries. The end of the library as we know it.' ziet Van Boheemen een opmerkelijke rol voor bibliotheken:
"I am convinced that leading people to relevant information is not the future role of libraries. Libraries, especially scholarly libraries, can teach people information literacy, but we have to stop thinking that libraries are the leading organisations in helping people find the information they need in a global environment."
Voor openbare bibliotheken is volgens hem vooral de volgende taak weggelegd:
Public libraries might put some effort in informing 'the world' about local activities. And wouldn't it be nice if public libraries would get involved in unlocking all these badly indexed resources of local governmental bodies ?
Dat lijkt een prima uitdaging, hoewel ik eerlijk gezegd nog wel een belangrijke rol zie voor openbare bibliotheken om mensen - en zeker jeugd en jongeren - naar relevante informatie en informatiebronnen te leiden en er mee om leren gaan. Steeds in nauwe samenwerking en afstemming met andere organisaties en onderwijsinstellingen.

Stof tot nadenken, maar vooral ook acteren. En dat onder de bedreiging van The End of the library as we know it. Zelf word ik erg vrolijk als het einde van de wereld (weer) wordt aangekondigd. Geeft een goeie reden om een aantal zaken kritisch te bezien en op de schop te nemen.
Ik sluit me dan ook graag aan bij "It's the end of the world as we know it": I feel fine!
In dit geval een klassiek optreden van R.E.M. op Pinkpop in 1989:

Je kunt hiervan van alles vinden, maar vooral goed om te horen en zien.
Nu wordt het einde van de wereld al heel lang aangekondigd en elke keer blijkt dat dit nog even op zich laat wachten. Maar het einde van de wereld zoals we 'm kennen lijkt, zeker voor bibliotheken, een stuk dichterbij. Maar afwachten tot het zover is, of een goeie gelegenheid om er wat aan te doen?

De verleidelijkste bibliotheek van Noord-Holland

2010-10-18T07:42:00.002+02:00

Afgelopen vrijdagavond is de bibliotheek in Akersloot officieel heropend. Akersloot is daarmee de eerste Noordhollandse bibliotheek (her)ingericht volgens het winkelconcept de Ideale Bibliotheek dat vooral in Overijssel in veel bibliotheken is te vinden.

De nieuwe inrichting van de bibliotheek is gebaseerd op winkelformules die zorgen voor een aantrekkelijke en uitdagende presentatie van materialen. De collectie is opgedeeld in een aantal belevingswerelden: Kids 0 – 8 jaar, Jeugd 8 – 12 jaar, Jong 12+, Liefde & Leven, Spannend en Actief, Literatuur & Cultuur.

Nieuw ook is het ‘Historisch Informatie Punt’ (HIP) waarin de bibliotheek en de de Historische Vereniging Oud-Akersloot HVOA) samenwerken. Voor de bezoekers van de Bibliotheek een informatieve plek waar van alles over de historie van Akersloot en omgeving is te vinden.

Akersloot is een van de pilots in het kader van het project Formulemanagement. Deze pilot onder de naam Cosmetische formule moet uiteindelijk leiden tot toegankelijke en verleidelijke formule voor de fysieke bibliotheek waarbij wordt gestreefd naar een groei van het aantal uitleningen (20%), het aantal leden (10%) en het aantal bezoekers (10%).

Of dat wordt gehaald zal in de komende tijd moeten blijken.
En of de bibliotheek in Akersloot nu echt de verleidelijkste, beste, ideale, nieuwste (of de betoverendste, bijzonderste, boeiendste, bruutste, briljantste) Bibliotheek van Nederland of Noord-Holland is weet ik ook niet.

Maar het resultaat is wel verbluffend en veelbelovend. Van een keurige, nette maar redelijk saaie standaard bibliotheek is Akersloot - meer dan cosmetisch - getransformeerd in een bibliotheek waar je je ogen uitkijkt en waar verrassen en verleiden werkelijkheid zijn geworden!

DeNieuweBibliotheek (veel x veel waarvan 1 x te)

2010-10-12T14:04:00.011+02:00

Vorige week bracht ongeveer de helft van de medewerkers van Kennemerwaard een werkbezoek aan de bibliotheek in Almere, ook wel DeNieuweBibliotheek.

Voor de andere helft van de Kennemerwaarders: hier een aardige impressie van deze nieuwe bibliotheek die wij als bezoekers ook te zien kregen:

Wat is mij opgevallen?
Veel ruimte.
Wat is deze bibliotheek groot en ruim! Maar door de doordachte indeling in winkels met leuke namen als Hoogspanning, de Jeugd van tegenwoordig, de Achterbank of Living Room, wordt die ruimte vrijwel nergens onoverzichtelijk. Het meubilair en de aankleding stralen een plezierige klasse en rust uit.

Veel open
Top! Elke dag van de week open, waarvan 4 keer van 10 tot 8 en drie keer van 10 tot 5 (maandag, zaterdag, zondag. In totaal 61 uur per week.

Veel te doen.
De activiteitenkalender is breed en uitgebreid. Van de bibliotheekfilms tot debatten (onder de mooie naam Heftig!). Van kinderactiviteiten tot workshops en lezingen. Maar je kunt ook een kopje koffie drinken of gamen (hoewel beperkt open van 14 tot 17 uur)

Veel bezoekers.
Mensen maken de bibliotheek. En het is lekker druk. Bij de roltrappen om binnen te komen krijgen je een Bijenkorfgevoel. In de winkels zijn mensen aan het shoppen en in het Stadsstudiecentrum zit het propvol studenten. Daar zal het snel te vol zijn.

Te veel boeken.
Hier schiet Almere door naar te. Alleen de dvd en cd rekken zijn tot maximaal driekwart gevuld. Maar dan de boeken. Alle kasten en tafels zijn propvol. Op de presentatietafels liggen stapels boeken door en op elkaar, de lage planken liggen vol met boeken. Alles is overvol.

Al met al: Almere heeft een prachtige bibliotheek waar gebruikers en medewerkers heel trots op mogen zijn, waarvan ze nog jaren gaan genieten en deze bibliotheek gaat vast en zeker hoge gooien in de verkiezing van de beste bibliotheek van Nederland eind dit jaar.

The social network (Facebook, the movie)

2010-07-18T22:04:00.000+02:00

Het kon niet uitblijven: een film over Facebook is op komst. Losjes gebaseerd op de autobiografie van de Facebook oprichters: The Accidental Billionaires. Het krankzinnige verhaal van twee nerds die per ongeluk de grootste sociale netwerksite ter wereld oprichten.

Columbia Pictures heeft een tweede teaser trailer vrijgegeven van The Social Network, de nieuwe film van regisseur David Fincher.

Met een fijne bewerking van Creep van Radiohead. Klik hier als je de hele bewerking van dat nummer wilt horen.

Dit najaar verschijnt deze avondvullende film over Facebook.
Kan je zo lang niet wachten? Niet avondvullend (slechts 20 minuten), maar wel behoorlijk maf en grappig, is de korte film Facebook: the movie van David Lehre Productions.

De film The social network gaat 28 oktober 2010 in Nederland in première. Wil je een ouderwets avondje zonder sociale media wordt je er ook al mee geconfronteerd in de bioscoop....

The Library is Human (& 'n staande ovatie voor Eppo van Nispen)

2010-06-17T07:48:00.002+02:00

Volgende week sluit weer een groep medewerkers van Bibliotheek Kennemerwaard de training 23 dingen af.
Vol enthousiasme zijn er 15 medewerkers op ontdekkingstocht door een soms bekend, soms onbekend virtueel landschap gegaan en allemaal zijn ze aan het eind nog enthousiaster dan aan het begin en zien ze volop toepassingsmogelijkheden voor de bibliotheek en, belangrijker nog, de noodzaak voor de bibliotheek om een rol te spelen bij het wegwijs maken van mensen in de informatiemaatschappij.

Op een van de blogposts werd de presentatie van Michael Stephens op UgameUlearn dit jaar aangehaald. The Library is human is zijn uitgangspunt.
"En laten we dat nooit uit het oog verliezen", is de hartekreet van de collega.
Mooi statement en zeker belangrijk om altijd te onthouden. Niet het uitlenen van zo veel mogelijk boeken en cd's is de belangrijkste taak van de bibliotheek. Net zomin als het nooit een doel op zich moet zijn om maar zo veel mogelijk digitaal te gaan doen.

Maar dat bibliotheken en hun medewerkers gebruik moeten maken van nieuwe (digitale) ontwikkelingen om mensen te blijven verbinden, wegwijs te maken en in staat te (blijven) stellen zich optimaal te informeren is een feit.
In een OCLCNewsletter zegt Stephens daar zelf over: "One of the principles I would add to the Library 2.0 meme is that “the Library is human” because it makes the library a social and emotionally engaging center for learning and experience. Librarian 2.0, then, is the “strategy guide” for helping users find information, gather knowledge and create content."

The Library is Human. Als iemand is die dat niet alleen feilloos in de gaten heeft, maar daar ook nog vol passie en humor over kan vertellen en bovendien ook heeft laten zien wat dat betekent, is dat Eppo van Nispen. In het volgende filmpje komt heel veel van het bovenstaande naar voren:

TEDxRotterdam 2010 - Eppo van Nispen tot Sevenaer from TEDxRotterdam on Vimeo.

The Library is human. Het verhaal van Oma Mimi maakt dat heel duidelijk. De presentatie is flitsend en boeken, bibliotheken, concepten en digitale ontwikkelingen komen aan de orde, maar het gaat om mensen.
Rob Speekenbrink schrijft op zijn weblog: "Eppo van Nispen tot Sevenaer is de enige spreker op TEDx Rotterdam die voor zijn optreden een staande ovatie krijgt. En terecht!"
Daar sluit ik me bij aan. En dan klap ik daarbij ook nog eens van harte voor mijn 23-dingen-collega's.

Het verhaal van Alkmaar

2010-06-14T18:14:00.001+02:00

Onlangs opende de Alkmaarse wethouder van Cultuur, Wim van Veen in Bibliotheek Kennemerwaard de virtuele deuren van de website www.hetverhaalvanalkmaar.nl.
Het verhaal van Alkmaar is een online-portal waarin de collecties van het Regionaal Archief Alkmaar, Bibliotheek Kennemerwaard en het Stedelijk Museum Alkmaar in één keer te doorzoeken zijn. Het Verhaal van Alkmaar is een initiatief van de de drie genoemde instellingen, met steun van de gemeente Alkmaar, die graag het Alkmaarse erfgoed integraal wil onsluiten. Ook andere Alkmaarse erfgoedinstellingen (nu nog als link) kunnen hun collecties tonen op de site.
Een beknopte erfgoedkalender maakt het mogelijk in één oogopslag te zien welke interessante lezingen en activiteiten er in de komende tijd te verwachten zijn.

Voor het samenbrengen van de bronnen zijn verschillende technieken gebruikt. Van sommige bronnen is de informatie vooraf via Web Harvesting verzameld. Andere bronnen worden op het moment van het stellen van de zoekvraag mee-bevraagd via Federated Search. Informatie die via Federated Search wordt verzameld, kan aan het zoekresultaat worden toegevoegd. Zoekresultaten kunnen op een Google Map worden gepresenteerd, voorzover informatie over de locaties voorhanden is. Gevonden objecten kunnen worden gedeeld via de sociale netwerken Facebook en Twitter. Bij een object worden associaties gezocht op YouTube en Flickr. Kortom, het portal maakt gebruik van een scala aan hulpmiddelen om de zoekresultaten te verrijken en te verduidelijken.
Het portaal is gerealiseerd met Atlantis, het volledig webbased collectiebeheersysteem van DEVENTit.

Iedereen die meer wil weten over Alkmaar, de Alkmaarders en hun geschiedenis en kunst, dan is de nieuwe erfgoedportal hét startpunt voor iedereen.

De foto's & illustraties bij deze post zijn van mijn huis in de binnenstad en heb ik kunnen vinden dankzij Het Verhaal.

Librarians do Gaga (and then take over the world)

2010-05-31T13:16:00.005+02:00

In this smashing video, students and faculty from the University of Washington's Information School perform a Lady Gaga remix ("Catalog") with enormous humor, verve, and grace.
Librarians are so goddamned awesome! Seriously. (BoingBoing)

Meer informatie over wie, wat & waarom? Kijk hier.

De klant doet het werk (Biebkidz & co-creatie)

2010-05-30T17:56:00.001+02:00

Veel bibliotheken hebben voor hun jeugdleden een aparte folder. Meestal een aftreksel van die voor volwassenen in eenvoudige taal en een aparte lay-out. Ook voor Bibliotheek Kennemerwaard stond het maken van een jeugdfolder op het programma.
Maar... geheel volgens de 100 talenten gedachte is de folder niet gemaakt door een goedwillende (jeugd)bibliothecaris en/of pr-medewerker, maar door de kinderen zelf.

Door de bibliotheek is striptekenaar Ben Westervoorde als begeleider aangetrokken om samen met de kinderen (Biebkidz) aan de gang te gaan.
Resultaat is een door de kinderen zelf ontworpen bibliotheekflyer, die is gemaakt in de vorm van een strip. Deze flyer werd onlangs overhandigd aan directeur Erna Winters. Voor de uitreiking gaf striptekenaar Ben Westervoorde een workshop striptekenen. Heel veel kinderen deden mee en konden na een uurtje met hun zelfgemaakte strip naar huis. Eigenlijk is het helemaal niet zo moeilijk om een strip te maken.

De kinderen zijn zelf ook nog met het idee gekomen om de folder in een soort klein tasje op te bergen.
Hierdoor krijgen in Kennemerwaard alle nieuwe jeugdleden een hele kleurige welkomstfolder overhandigd. Met daarin allerlei belangrijke informatie over de bibliotheek zoals - natuurlijk - ook de aansporing om alles op tijd terug te brengen (anders moet je betalen) en de mogelijkheid om te gamen in de bibliotheek.

Gemaakt door de klant voor de klant. Een mooi staaltje van participatie en co-creatie.
Nieuwsgierig naar de flyer? Laat het even weten dan stuur ik je 'm toe.

Unieke uitvoering door krijsende bandieten

2010-05-17T07:39:00.004+02:00

"Een bende krijsende bandieten die het publiek de stuipen op het lijf jagen terwijl de solisten even uitblazen."
Een van de definities van een koor en eerlijk gezegd ook een beetje mijn verwachting toen ik afgelopen vrijdagavond naar de kooruitvoering van mijn jongste zoon ging.

Jasper, 16 jaar, is al sinds zijn middelbare schooltijd vol enthousiasme over zijn muzieklessen. Dat is verrassend, niet omdat hij niet van muziek houdt, maar vooral omdat het tijdens die lessen over muziek gaat die nu niet direct tot de voorkeur van de gemiddelde middelbare scholier behoren. Zo zijn de leerlingen vorig jaar vooral ingewijd in de muzikale geheimen van de Gershwins en Cole Porter en kwam het regelmatig voor dat ik mijn zoon, met wie ik volgende maand naar Muse ga, betrapte op het galmen van klassiekers als 'Embraceable you'.

Dit jaar stond het Mendelssohns oratorium Elias op het programma. Alle leerlingen van de 'bovenbouw’, vanaf het derde leerjaar van VMBO, HAVO en VWO, maken deel uit van het schoolkoor. Bij elkaar zijn dat zo’n driehonderd zangers. Driehonderd tieners die het hele jaar bezig zijn met een ingewikkeld muziekstuk uit 1846.

Om een indruk te krijgen:

Bij de schoolboeken zat dit jaar dan ook meer dan 200 pagina's tellende uitgave van de edition Peters. Ik vroeg me af of een muziekleraar het ging redden om zo'n 300 pubers dit te laten zingen?

Nou het is gelukt! En hoe!
In een overvolle Petrus en Pauluskerk in Bergen gaven de tieners een visitekaartje af. Ondersteund door het Begeleidingsorkest voor Noord Holland en bijgestaan door een aantal professionele solisten hoorden we het oratorium in volle glorie aan.
Hulde voor Pieter-Jan Olthof, de muziekleraar (en tevens dirigent van het begeleidingsorkest). Hij is er in geslaagd krijsende bandieten een unieke uitvoering te laten verzorgen.

Om een indruk te krijgen, hier de beelden van een schoolconcert een aantal jaren geleden in dezelfde kerk:

Volgend jaar, bij het 30 jaring jubileum van de school is er een uitvoering in het Amsterdamse Concertgebouw.

Born digital (Abbey en UgameUlearn)

2010-04-02T14:07:00.017+02:00

Afgelopen woensdag zag ik op het blog van Margreet en Martijn van den Berg dit mooie filmpje over Abbey die lekker eigenwijs laat weten wat zij van haar bibliotheek verwacht en dan ook nog het liefst een beetje snel.

Gisteren heb ik tijdens UgameUlearn 2010 meermalen aan Abbey moeten denken. Wat zou zij gevonden hebben van die prachtige presentaties?
Toen Michael Edson sprak over Thermocline issues als Urgency, Velocity (think big, start small, move fast) herkende ze zichzelf als digital native met 'daar tegenover' al die digital immigrants die volgens haar in de bibliotheken werken.
En toen hij sprak over Relevance en de verwachtingen van klanten ("The Smithsonian is not an instute that understands me"), vroeg zij zich af of bibliotheken hun (jonge) klanten wel genoeg proberen te begrijpen.
Abbey knikte instemmend bij David Lee King die vertelde dat we moeten zorgen dat er voor de Abbey's wat te beleven valt in de bibliotheek. "Create an experience stage." Abbey is namelijk niet langer op zoek naar alleen maar een boek.
Dat dit helemaal waar is zie ik hier dagelijks in Heerhugowaard in de bibliotheek van 100 talenten, waar voor de kinderen die de bibliotheek bezoeken werkelijk van alles te beleven is, hoewel 'digitale belevenissen' eerlijk gezegd nog wat achterblijven.
Michael Stephens maakte een prachtige show van zijn presentatie. Hij steekt bibliotheekmedewerkers een hart onder de riem om vooral in snel actie te komen "Be nimble. Be quick" en de gebruikers te betrekken "Involve your users every step of the way". En Abbey is daar uiteraard erg blij mee.
En omdat Abbey ook 'gewoon' van mooie prentenboeken houdt die haar eigenlijk meer aanspreken dan al die moeilijke woorden die ze uitspreekt, gaat het haar niet om alleen maar zo veel mogelijk digitale diensten.
Balance is the key" En daar stemt Abbey van harte mee in.

Wil je meer impressies van UgameUlearn? Kijk bij Jan 2.0 en Monique.

Oersaai en degelijk (over censuur en toch weer niet)

2010-03-24T08:24:00.004+01:00

Een aantal jaren geleden bleek uit onderzoek dat de bibliotheek (bij jongeren) het imago heeft van een Opel Kadett: oerdegelijk maar weinig aansprekend.
Dat beeld is op dit moment even niet zo actueel in Haarlem en regio. Veel gedoe in de regionale en landelijke pers over een fototentoonstelling van Cris Toala Olivares in Stadsbibliotheek Haarlem die na één dag is verwijderd.

Het Haarlems Dagblad schrijft Bibliotheek verbiedt Palestina-expositie en de lezers reageren in grote getale.
Ook De Telegraaf duikt erop Fotograaf woedend om verbod expositie en de lezers reageren massaal. Het artikel spreekt over de directeur van de Haarlemse bibliotheek die zonder overleg de tentoonstelling, georganiseerd door ICCO, IKV Pax Cristi en andere kerkelijke organisaties, heeft verwijderd. Tevoren was alles doorgesproken en toestemming verkregen. De SP en D66 hebben vragen gesteld en de fotograaf beschuldigd de bibliotheek van censuur.

Directeur Lotte Sluyser trekt het boetekleed aan "Mensen vonden de tentoonstelling daar te gekleurd. We hebben haar toch binnengehaald. Dat was behoorlijk stom. Bij het aannemen van de tentoonstelling is wat misgegaan. Dat was niet handig."
Op de site van de stadsbibliotheek is te lezen dat de bibliotheek geen partij kiezen maar neutraal zijn en veelzijdige informatie bieden zodat mensen zelf hun standpunten kunnen bepalen.

Eerlijk gezegd vind ik dat nogal flauwekul, want dat zou betekenen dat elke publicatie of activiteit met een uitgesproken standpunt niet in de bibliotheek thuishoort.

Dat deze reden dan ook niet de werkelijke reden is blijkt uit deze berichten: Verboden tentoonstelling terug in bibliotheek en Palestina-expositie mag terug .
Waarom weer terug? ,,Met het verwijderen van de expositie juist geprobeerd om commotie te voorkomen. Dat heeft nu heel anders uitgepakt. De telefoon stond de laatste dagen roodgloeiend bij de bibliotheek aan de Gasthuisstraat. Met het terugplaatsen van de expositie hoopt de bibliotheek de rel te sussen.''

Natuurlijk kan het goed en soms zelfs noodzakelijk zijn om op eerder genomen standpunten terug te komen, maar of het doel van het al dan niet weghalen en/of herplaatsen van een tentoonstelling het sussen van een rel moet zijn, is niet echt overtuigend. En of dat hiermee bereikt wordt waag ik te betwijfelen. Als blijkt dat er nu weer allerlei commotie ontstaat door het terugplaatsen, wordt dan de boel weer weggehaald?

Om een expositie te verwijderen moet het wel om behoorlijk heftig materiaal gaan, dat erg aanstootgevend is. De foto's van de tentoonstelling staan op de site van het Haarlems Dagblad . Op de site van het Haarlems Weekblad zijn de onderschriften bij de foto's te lezen.

Mijn persoonlijke indruk is dat er niet veel mis is met de tentoonstelling en de bijbehorende onderschriften en dat de bibliotheek de verdenking van censuur over zichzelf heeft afgeroepen. De wijze waarop de bibliotheek nu in het nieuws komt is twijfelachtig, maar als je er nu toch een positieve draai aan wilt geven:
Hoezo oerdegelijk en weinig aansprekend?

Wie leest er straks nog boeken?

2010-03-18T08:45:00.006+01:00

Briljant en verrassend filmpje van gemaakt door de UK branch of Dorling Kindersley Books (onderdeel van Penquin). Oorspronkelijk gemaakt voor intern gebruik, maar wegens succes naar buiten gebracht en op Youtube gezet.
(Wel even uitkijken, duurt maar 2.26 minuten!)

Voor meer informatie lees het interview met de maker van de film op het Penguin Blog.

Foto: Fragonard, Jean-Honoré (1732-1806).

Theia

2010-03-10T08:03:00.003+01:00

Let your life lightly dance on the edges of Time like dew on the tip of a leaf.
Rabindranath Tagore (1861 - 1941)

An installation made for Holland Dance festival in the Present of past program.
Choreography by: Joeri Alexander Dubbe.
Danced by: Rapheael Eder Kastling and Joeri Alexander Dubbe.
Music by: Thijs Kaldenbach and Marvin Boven.
Lightdesign by: Tom Visser.
Filming and editing: Josanne Schellekens

Cultuur is (nog?) overal

2010-03-04T16:45:00.006+01:00

Bij het zien van bovenstaande Fokke en Sukke moet ik als medewerker in een bibliotheek denken aan mijn collega's in Almere en aan de nieuwe bibliotheek die daar straks opengaat. Deze week is de oude bibliotheek voor het laatst open. Vanaf 29 maart kunnen de Almeerders naar de nieuwe bibliotheek.
Vreemde situatie. De medewerkers nemen afscheid van hun oude huisvesting, om in de nieuwe bibliotheek aan de verdere culturele verbreding, verdieping en verrijking van Almere te gaan werken. Bijna tegelijk met de openstelling van de nieuwe bibliotheek is de politieke omgeving drastisch veranderd nu de PVV in een klap de grootste partij van de stad is geworden.

In een open brief aan alle inwoners van Almere onder de mooie titel "Cultuur is niet de slagroom op de taart, maar de gist in het brood!" hebben de gezamenlijke culturele instellingen in Almere het belang van cultuur voor de vitaliteit, dynamiek, leefklimaat en economie van de stad nog eens onderstreept.

De inwoners hebben echter in grote getale gekozen voor een weg door het IJmeer, het halveren van de parkeerbelasting en de stadscommando's en tegen de hoofddoekjes en de geldverslindende multiculturele projecten en linkse hobby's.

Of de bibliotheek (ook) een linkse hobby is? Uit het plan "Voor een nieuwe Gouden Eeuw" zegt Wilders de uitgaven voor het behoud van cultureel erfgoed en een stelsel van openbare bibliotheken te willen behouden. (Maar dat plan is van 2006 en in 2001 zei Wilders nog de Islam te respecteren.)

Gelukkig is er dus wel al nieuw bibliotheekgebouw. En hopelijk vinden de collega's in Almere voldoende gelegenheid om vanuit dat gebouw de Almeerders zo goed mogelijk toe te rusten als kritische, onafhankelijke en goed geinformeerde burgers die hun weg kunnen vinden in de (informatie)maatschappij.

Altijd open op zondag

2010-03-02T09:15:00.009+01:00

"De overheid moet toegang tot kennis zo laagdrempelig mogelijk maken. Juist op zondag hebben mensen de tijd om te lezen, boeken te lenen en in te leveren. Er is geen enkele reden waarom mensen op zondag voor een dichte deur zouden moeten staan." Aldus Paul van Meenen, D66-lijsttrekker in Leiden.

Er wordt door verschillende politieke partijen belang gehecht aan openstelling van de bibliotheek op zondag. Vooral D66 maakt hier een punt van en geven de bibliotheken verschillende argumenten om op zondag open te moeten zijn: "Zondagsopening van bibliotheken kan ook de taalontwikkeling van jongeren stimuleren. Momenteel kampt 15% van de Nederlandse scholieren met een taalachterstand.” en “De bibliotheek kan ouderen ondersteunen bij het gebruik van nieuwe digitale mogelijkheden.”

Wat doen de bibliotheken met deze (positieve) aandacht? Is er geen enkele reden voor bibliotheken om hun deuren op zondag gesloten houden? Spreken zij zich uit voor openstelling op zondag? Willen bibliotheken misschien alleen hun grote(re) centrale vestigingen openen op zondag? Of zijn die allemaal al open?

Volgens D66 is 80% van de bibliotheken in de 80 grootste gemeenten op zondag gesloten.
Een klein onderzoekje: we nemen de lijst van de grootste Nederlandse steden en kijken of de centrale bibliotheek aldaar open is op zondag.

Van de vijf grote bibliotheken in gemeenten met meer dan 200.000 inwoners is Amsterdam koning openingstijden: van 10.00 tot 22.00 uur! Rotterdam is net als Eindhoven op zondag open in de winter en Den Haag Den Haag iedere zondag van 12.00 tot 17.00 uur. Alleen Utrecht is niet open op zondag.

In de categorie bibliotheken met inwoneraantallen tussen 100.000 en 200.000 wordt het beeld minder rooskleurig. Aleen Almere en Groningen zijn elke zondag open. Tilburg, Nijmegen, Arnhem en Apeldoorn en Maastricht zijn in de wintermaanden open op zondag.
De bibliotheken in Haarlem, Breda, Enschede, Amersfoort, Zoetermeer, Dordrecht, Leiden (vanaf 2010)en Zwolle zijn allen niet op zondag open.

Dat doet vermoeden dat in plaatsen met minder dan 100.000 inwoners de openstelling op zondag alleen maar minder zal zijn. Voor de Noordhollandse bibliotheken is dat gedeeltelijk het geval. In gemeenten met meer dan 50.000 inwoners kennen Zaandam en Hilversum kennen momenteel beiden een proef met openstelling op zondag. Amstelveen is geopend op koopzondagen. Alkmaar, Den Helder, Hoofddorp, Heerhugowaard, Hoorn, Purmerend en IJmuiden zijn allen gesloten op zondagen.

Misschien komen we toch in de buurt van de 80%? Gemiste kans! Uit eerder onderzoek is al gebleken dat 'openingstijden in het weekend' als eerste worden genoemd door volwassenen in de top 7 van voor hen belangrijke aandachtspunten. Ruime(re)openstelling, vooral in het weekend, is een sterke troef van de bibliotheek of zou dat moeten en kunnen zijn.

Bent u een Twanker?

2010-02-19T09:34:00.007+01:00

Ben jij een Twanker? Pardon? Er zijn er veel onder ons, denk ik. Dus jij zou er heel goed ook een kunnen zijn, zonder dat je het weet.
Op http://twankers.co.uk/ is de defenitie van de Twanker te vinden:

Someone who uses Social Media to talk about Social Media.

Als je wilt weten of de schoen je past: een heel aardig sprookje over de geschiedenis van Internet, Big Business, Marketing, Social Media en over Gurus en Twankers:

Twanker. Zou best wel eens het woord van 2010 kunnen worden.
En wie zijn volgens jou dé Twankers in Nederland?

A dream goes on forever

2010-02-05T15:52:00.012+01:00

Deze week liep ik bij Van Leest tegen een prachtig album aan dat ik eerlijk gezegd even uit het oog verloren was: Something/anything van Todd Rundgren. Voor slechts 5 euro te koop!
Something/Anything? kwam uit in 1972, als Todd's derde solo album. Het haalde goud en werd opgenomen in Rolling Stone's lijst van 500 mooiste albums allertijden.
Rundgren zingt en speelt alle instrumenten op vrijwel alle songs van het album, dat pareltjes als Hello, it's me en It wouldn't have made any difference bevat.

Vanaf het volgende album, A Wizard, a True Star uit 1973, treden invloeden uit de progressieve rock op, een invloed die verder werd uitgewerkt in de band Utopia, die Rundgren in 1974 oprichtte.

Rundgren heeft een flink aantal albums gemaakt, waaronder die met de onvergetelijke namen Runt en Oops! Wrong planet.

De Rundgren die mij het meest aanspreekt is de solo-artiest. In zijn omvangrijke carrière schreef hij mooie popsongs en fraaie ballades.
Veel van zijn nummers zijn vertolkt en bekend geworden door anderen, zoals Can we still be friends.
Een onvergetelijke ballad is op het album Todd uit 1973 te vinden:

A million old soldiers will fade away
But a dream goes on forever
I'm left standing here, I've got nothing to say
All is silent within my dream

A thousand true loves will live and die
But a dream lives on forever
The days and the years will go streaking by
But the time has stopped in my dream.

Todd Rundgren is op maandag 8 februari te zien in Paradiso.

Imploderende sterrenstelsels & Loepzuivere agressiviteit

2010-01-29T09:50:00.013+01:00

Eerder schreef ik al over Prospect future, het prachtige dansstuk van Joeri Dubbe op onheilspellende muziek van Thijs Kaldenbach. Daar kreeg ik leuke en enthousiaste reacties op.
Goed nieuws voor de mensen die die stuk in het echt willen gaan zien. Prospect future is namelijk geselecteerd voor Dansclick.
DansClick is een samenwerking tussen Korzo producties, Danswerkplaats Amsterdam en 13 schouwburgen. Twee keer per seizoen reist DansClick met nieuwe, aanstormende choreografen langs de Nederlandse schouwburgen. Het publiek laat zich verrassen en krijgt zo de kans om de talenten van de toekomst te ontdekken én te ontmoeten.
Op 25 januari is tijdens de selectiedag van DansClick besloten welke choreografen de DansClick tournees volgend seizoen gaan invullen: Arno Schuitemaker. Jerôme Meyer & Isabelle Chaffaud, Joeri Dubbe, David Middendorp en Mor Shani & Ron Amit.

Isalien van Jerôme Meyer & Isabelle Chaffaud is op dit moment nog te zien in Korzo in Here we live and now 2010. Overigens naast Predecessor, het nieuwe stuk van Joeri (met wederom muziek van Thijs).

De derde Korzo productie in Dansclick is '15 minute universe' van David Middendorp. Ook eerder te zien in Here we live and now 2009 en zeer de moeite waard. 'Spelen met imploderende sterrenstelsels' kopte NRC.

Informatie over speeldata en kaartverkoop voor volgend seizoen binnenkort op de Dansclick website.

Formulemanagement & franchise: essentieel en onontkoombaar

2010-01-20T14:42:00.005+01:00

15 januari is het landelijk project Formulemanagement gestart. Tien bibliotheken, waaronder Kennemerwaard, hebben het initiatief genomen om een franchiseformule te ontwikkelen “De Bibliotheek Nederland”.

Inmiddels hebben 35 andere bibliotheken zich als belangstellenden aangemeld. Binnen het formulemanagement zijn retail en franchise kernbegrippen. Voor het project is 2 miljoen subsidie ontvangen van het Ministerie van OCW in het kader van landelijke bibliotheek innovatiegelden.

Jan Klerk deed verslag van de startmeeting op 15 januari 2010 en concludeerd dat formulemanagement onvermijdelijk is.

Door de initiatiefnemers is het stuk Onze toekomst: op weg naar samenwerking gemaakt en Hans van Soelen verzorgde tijdens het middagprogramma van de Algemene ledenvergadering een presentatie.

Tijdens de startmeeting verzorgde marketingprofessor Will Reijnders een inleiding over het waarom van franchise en het belang van de ontwikkeling van productaanbod naar klantoplossing.
Hier verteld Reijnders in twee filmpjes kort iets over de voordelen, nadelen en mogelijkheden voor bibliotheken (ook vertoond tijdens de ALV):

Ik denk dat de tien bibliotheken een belangrijk en misschien wel onvermijdelijk initiatief hebben genomen. In de (ook/zelfs) voor bibliotheken noodzakelijke omvorming van aanbodsturing naar vraagsturing, van productaanbod naar klantoplossing is het bundelen van krachten, het opzetten van een gezamenlijk innovatiebeleid en kostenreductie cruciaal. Franchise lijkt daar een passende formule voor.
Deelprojecten rond de thema's Formule ontwikkeling (inrichtingsconcepten, zoals Zwolle-Zuid, Haren, Eindhoven), Collectie (Literatuur, Jeugd, Spannend), Inkoop, Adviesdiensten en Toekomstvisie eBooks) zullen in het komende jaar uitgewerkt worden en tot dwingende afspraken leiden.
Persoonlijk zie ik veel voordelen in het gezamenlijk ontwikkelen van programma's voor laaggeletterden, jongeren, ouderen en andere doelgroepen en vind ik dat de nadruk nu erg ligt op bibliotheekvestigingen en de collecties. Aan de andere kant is het belangrijk érgens te beginnen en niet alles tegelijk te willen.
Of het tempo dat de initiatiefnemers voor ogen hebben gerealiseerd wordt is spannend. Net als het besef bij bibliotheken (ook bij de initiatiefnemers!) dat afspraken dwingend zullen zijn. Zullen moéten zijn, werd door Reijnders benadrukt.
Dat gaat niet altijd meevallen, maar is meer dan de moeite waard!

Fingerspitzengefühl? Sowieso!

2010-01-09T10:16:00.001+01:00

Fingerspitzengefühl is het mooiste Duitse woord in het Nederlands. Duizenden lezers van het maandblad Onze Taal verkozen het boven woorden als Aha-erlebnis, Quatsch en heimwee.
Al eerder, in 2004, werd Fingerspitzengefühl ook door Nederlanders bovenaan gezet toen het Goethe Institut vroeg om het mooiste woord in de Duitse taal (toen ging het dus niet om een leenwoord).
Nederlanders houden van medeklinkers die je met je tanden maakt (l, t, d, n en s) of met je lippen (m, b, p, v en f). Dat blijkt uit onderzoek dat in 2004 in opdracht van Onze Taal werd gedaan. Dat maakt Fingerspitzengefühl “voor de gemiddelde Nederlander niet minder dan een fonetisch feestje”, aldus het taalmaandblad.
Het woord is waarschijnlijk ook favoriet omdat het zo poëtisch klinkt en omdat er geen bondig Nederlands alternatief voor bestaat, denkt de redactie van Onze Taal.

Tijdens mijn bibliotheekopleiding, lang gelden, was Fingerspitzengefühl een woord dat in combinatie met Collectievorming zeer regelmatig werd aangehaald.
Het samenstellen van een collectie die "representatief was voor het culturele veld" vereiste een goed Fingerspitzengefühl. Deze vaardigheid moest je in aan de hand van ervaren bibliothecarissen zien te ontwikkelen en dat was geen sinecure.
In de jaren negentig deed in openbare bibliotheken het rationeel collectioneren z’n intrede. Uitleenfrequenties, afwezigheidspercentages, vernieuwings- en afschrijvingspercentages zijn leidend geworden in het collectiebeleid. Collectiebeleid moet cijfermatig onderbouwd en het Fingerspitzengefühl van de bibliothecaris kon bij het vuil.

Natuurlijk is het goed dat Rationeel Collectiebeleid bestaat en dat bibliotheken proberen ook deze zaken cijfermatig te onderbouwen. Ik ben de eerste die voor stemt, maar misschien moeten we, nu het woord is verkozen, ook het bijbehorende gevoel weer een beetje uit de mottenballen halen. Een klein beetje vingertoppengevoel kan helemaal geen kwaad. Misschien zelfs hier en daar een vleugje irrationeel collectiebeleid.
Zolang het maar een smakelijke collectie oplevert voor de gebruikers van de bibiotheek.

Vingerpoppen: Gerhard Lugard

De beste bibliotheek (nog 1 keer)

2010-01-07T15:58:00.007+01:00

Op Bibliotheek 2.0 en op Vimeo is door Jaap van der Geer onderstaande film geplaatst.
Deze film was te zien op 18 december 2009 in Utrecht waar de prijsuitreiking van de award: "De Beste Bibliotheek van Nederland" plaatsvond.
In dit filmpje vertellen de 5 finalisten (in volgorde van opkomst Amsterdam, Delft, Heerhugowaard, Lelystad en Stadskanaal) waarom zij zelf denken dat ze de beste bibliotheek van Nederland zijn.

Beste Bibliotheek van Nederland 2009 from Jaap van de Geer on Vimeo.

Ton de Kruyff schreef er al een aardig stukje over en Eppo van Nispen slaagt er zeker in zijn bibliotheek op zijn eigen wijze goed te 'verkopen' (met gevaar voor eigen leven). Leuk is dat hij zowel de klanten als de medewerkers volop in het zonnetje zet.

Heerhugowaard is (vooral) genomineerd vanwege het gebouw, het personeel en de jeugdbibliotheek. Mijn gewaardeerde collega's Jeanet en Raoul slagen er goed in duidelijk te maken dat die nominatie terecht is.
Na 18 december hebben we uitgebreid taart gegeten op de topnotering. Nu zijn we alweer in 2010 en gaan we er alles aan doen ook volgend jaar als Kennemerwaard bij de genomineerden te zitten!

Goede voornemens voor echte mannen

2010-01-03T23:36:00.012+01:00

Hou een baby vast. Ga naar de dokter. Leer de was te doen. Kweek een beetje spieren. Koop nieuwe kleren. Kies een hobby. Bouw iets. Update je interieur.
"Elk van deze goede voornemens voor echte mannen zal je leven een beetje beter maken. Combineer je er verschillende, dan kan je leven spectaculair veranderen!"

Goede voornemensguru Gary Rian Blair zegt dat we slappelingen zijn die aan het begin van het jaar iets roepen zonder het ooit waar te maken. De cijfers geven hem gelijk: 90% van alle goede voornemens is rond februari alweer vergeten.

Goede voornemens voor dit jaar? Laat je dan niet van de wijs brengen door al die mensen die roepen dat je ze toch niet volhoudt. Bij 6 op de 10 mensen lukt het namelijk wel, blijkt uit onderzoek van GezondheidsNet.nl. Bijna 60 procent van alle mensen die voor 2008 goede voornemens maakten, houden deze nog steeds vol.

Ja hallo wat is het nou?

In ieder geval blijkt uit dit filmpje van vlogger Samantha Jay dat de bibliotheek een goede plaats is om inspiratie op te doen voor goede voornemens:

Mijn goede voornemens? Met de meeste van de echtemannenvoornemens kan ik niet zo veel. Als ik moet kiezen? Meer bewegen. Klassiekers lezen en kijken. Net zoveel leren als in 2009. Minder druk maken. Meer genieten. Reizen. (Nog) meer doen wat ik leuk vind. Een paar kilootjes kwijt. Meer tijd met familie en vrienden.
Ter relativering: het woord 'voornemens' komt slechts eenmaal voor in de lijst van Nederlandse spreekwoorden. De weg naar de hel is geplaveid met goede voornemens.
In ieder geval: een gelukkig 2010!

Goed, beter, best, gecertificeerd?

2009-12-21T21:44:00.000+01:00

Bijna in de schaduw van de verkiezing Beste Bibliotheek van Nederland is vorige week donderdag aan een aantal bibliotheken het bibliotheekcertificaat uitgereikt.
Nog even het doel van certificering ."Certificering biedt enerzijds de minimumgarantie voor een constant niveau van producten en dienstverlening naar klanten op het lokale niveau. Anderzijds is certificering een voorwaarde om te kunnen (blijven) functioneren in het netwerk van openbare bibliotheken en biedt het minimumgaranties voor landelijke netwerkkwaliteit."

Vanaf 2006 zijn tot aan het eind van dit jaar alle openbare bibliotheken aan een zeer uitgebreide audit onderworpen, waarna vervolgens is beslist of zij voldoen aan de minimumgaranties voor landelijke netwerkkwaliteit.

Meer in het nieuws is dat afgelopen vrijdag DOK Delft door het Bibliotheekblad gekozen tot Beste Bibliotheek van Nederland.
Uit het juryrapport op de site van de VOB: 'De Zuid-Hollanders wonnen de krachtmeting tussen veertien genomineerde bibliotheken omdat Delft zich volgens de jury onderscheidt als een zeer prettige bibliotheek met een flexibel, eigentijds en klantvriendelijk karakter.
De door het blad ingezette Mystery Guests roemen vooral de moderne jeugdafdeling en de professionele vraagafhandeling. In de bibliotheeksector is Delft reeds bekend om haar innovatieve media-afdeling. Volgens de keurmeesters van Bibliotheekblad maakt DOK die reputatie meer dan waar, maar zit het ook met de traditionele media – inclusief een muziekcollectie – in Delft wel goed. Citaat uit het juryrapport: ‘Je voelt je snel thuis in het gebouw, dat een vrolijke en vooral niet duurdoenerige uitstraling heeft. Door de vele zitplaatsen en de verschillende soorten uitnodigende zitjes en werkplekken voel je je welkom en blijf je langer hangen dan je van plan was.’

Duidelijk verhaal, valt geen speld tussen te krijgen en een welgemeend compliment voor de collega's uit Delft.

Deze Beste Bibliotheek van Nederland blijkt echter (bij lange na) niet te voldoen aan de eisen van de Stichting Certificering.
Een passage uit een interview met directeur Eppo van Nispen eerder dit jaar in Bibliotheekblad:
DOK Delft is een van de mooiere bibliotheken van dit land maar nog niet gecertificeerd. Hoe kan dat?
"We moeten er soms wel om lachen dat we niet gecertificeerd zijn. Hetgeen niet wegneemt dat we ons stinkende best doen om het keurmerk binnen te halen. Of dat moeilijk is? In de laatste audit voldeden we zo'n beetje op de helft van de punten niet."

De helft.....
De beste bibliotheek van Nederland voldoet niet aan minimumgaranties?
Als ik bestuurslid van de Stichting Certificering Openbare Bibliotheken was zou ik me toch even achter de oren krabben.

Europa om de hoek

2009-12-15T08:13:00.004+01:00

Veel Nederlanders staan tegenwoordig erg kritisch tegenover de Europese Unie. "Dit kabinet geeft miljarden uit aan linkse hobby’s als ontwikkelingshulp, Europa en Vogelaarwijken" sprak Wilders onlangs in een interview in het kwaliteitsblad Story. Over het geld dat Europa oplevert horen we natuurlijk niets van Blonde Geert. En natuurlijk levert Europa ons ook op.

Onlangs is de website Europa om de hoek gelanceerd. Deze site geeft een overzicht van de meer dan 400 projecten die met Europese steun worden uitgevoerd in Nederland.
Voorbeelden zijn: een internationaal indoor sportcentrum voor topsporters, een re-integratietraject voor jongeren en een energieloket voor MKB'ers over energiebesparende maatregelen.

Europa om de Hoek from Stephan on Vimeo.

De site ziet er prettig uit. Op de pagina Projecten is een overzicht te vinden, maar er kan ook op provincie, daadwerkelijke EU-bijdrage en thema worden gezocht. Via de voorpagina kan direct op een specifieke provincie worden ingezoomd.
Met 105 projecten heeft Zuid-Holland het grootste aantal ten opzichte van 9 in Drenthe. Er zijn 55 projecten waaraan voor meer dan 2 miljoen wordt bijgedragen.
Wat mij tenslotte opvalt is dat er een zestal projecten zijn die als thema de informatiemaatschappij hebben,maar dat er geen projecten zijn die iets met bibliotheken van doen lijken te hebben. Doen we niet mee aan linkse hobby's? Of een gemiste kans?

Hoop is een risicovolle onderneming

2009-12-13T23:39:00.001+01:00

Hoop is de onzekere verwachting dat een bepaalde gewenste gebeurtenis zal plaatsvinden.
Gisterochtend kwam ik zappend langs het uitstekende programma Boeken van de VPRO waar Roland van der Vorst (eerder dit jaar bij BibliotheekPlaza) te gast was en vertelde over zijn boek Hoop.
Over verlangen, vertrouwen en verheugen. Over Utopia van Thomas More. Over waarom Groenland Groenland heet. En waarom hoop een risicovolle onderneming is.

Van der Vorst onderscheidt vier verschillende soorten hoop.
1. Christelijke hoop. Je leven lang goed gedragen en dan maar hopen dat je in de hemel eindigt als beloning.
2. Prestatiehoop. Helden, sporters, voorvechters stellen dat je je ideaal ook nú kan verwezenlijken.
3. Gemoedshoop. Ontstaan in de romantiek, een heerlijke staat van zijn bereiken door middel van liefde, kunst of literatuur.
4. Gelegenheidshoop. Moderne variant van hoop, waarbij mensen incidenteel, als het hen uitkomt, hun hoop stellen op een betere wereld.
Voorbeeld van gelegenheidshoop is de postcodeloterij, waarbij een deel van de opbrengt wordt besteed aan een goed doel.

Hoop is meestal vorm van een uitgestelde beloning. Door iets (nog) niet te doen, of jezelf iets te ontzeggen, hoop je later een beloning te krijgen. Garanties op die beloning zijn er vaak niet, waardoor hoop ook een tamelijk risicovolle onderneming is.

Maar risco of niet, stel je voor dat er geen hoop zou zijn.
Klaatu, de Canadese band waarvan lang gedacht werd dat het eigenlijk the Beatles waren, heeft het zo mooi onder woordengebracht in Hope. Typisch jaren '70 muziek, maar toch wel leuk om weer eens te horen:

So let us feel Hope
and feel the sunrise in our minds.
To give Hope is to enlighten all mankind.
Ah but lose Hope and life seems black as blind.
When faith gives way to fear,
when motivation disappears -
all is lost if one abandons Hope,
all is lost if one abandons Hope

Verzet is zinloos (#22 & #23)

2009-12-06T22:41:00.005+01:00

Ziezo. De laatste dingen & klaar! Klaar? Nu gaat het pas beginnen.
Maar hoe 2.0 ben ik nu eigenlijk? Om je persoonlijke kennis te testen is op Internet Boot Camp een leuke test te vinden, waarvan de onderdelen Informatie zoeken op het internet en Het internet doelmatig gebruiken aardig zijn.

Bibliothecaris 2.0
David Lee King omschrijft een aantal Basisvaardigheden van een Bibliothecaris 2.0, waarvan we de meeste na 23 dingen wel onder de knie hebben.
Michael Stephens beschrijft zes noodzakelijke 'skills' voor de 'nieuwe bibliothecaris'. Jan Klerk haalt ze aan in zijn serie over web 2.0 :

De Bibliothecaris 2.0:
1. zoekt direct en interactief samen met de gebruiker naar nieuwe producten en diensten.
2. omhelst web 2.0 technologie.
3. zet deze technologie in om communicatie, participatie, samenwerking en kennisdeling optimaal en op eenvoudige wijze te ondersteunen.
4. is een trendspotter en weet ontwikkelingen in de samenleving op waarde te schatten en te vertalen in concrete producten en diensten.
5. is in staat om goede en snelle beslissingen te nemen.
6. is een contentregisseur en helpt gebruikers met behulp van de informatie-infrastructuur van de bibliotheek hun eigen content te creëren.

Behoeftenpyramide
Zijn we daar klaar voor? Moet dat dan allemaal tegelijk? Waarom doen we eigenlijk wat we doen? Kunnen we niet een focus kiezen?
Deze en nog veel meer vragen zijn in het afgelopen tijd volop aan de orde. Niet alleen in het kader van 23 dingen, maar in Kennemerwaard ook als gevolg van de fusie.
Het bepalen van een focus is inderdaad erg belangrijk. In samenwerking met Ferd van de Eerenbeemt van Inspirationworks is door het mt van Kennemerwaard de behoeftenpyramide van Kennemerwaard ontwikkeld.
Deze pyramide probeert vanuit de klant (of nog-niet-klant) te beredeneren waarom deze gebruik zou maken van de bibliotheek en welke diensten daar vervolgens voor ontwikkeld kunnen worden. Dat betekent dat er gericht ingezet zal worden op het ontwikkelen van bepaalde diensten en producten.
In een later blog zal ik hier nog wel eens verder op in gaan, maar in het kader van 23 dingen lijkt vooral het topje van de pyramide 'bijdragen' erg interessant. Bibliotheek Kennemerwaard wil stimuleren dat burgers hun kennis en kunde actief inzetten ten behoeve van maatschappelijk nut.
Veel van de 23 dingen kunnen worden ingezet als instrument. Een blog voor en door klanten, Foto's voor en door klanten, Filmpjes gemaakt door leerlingen van scholen etc. etc. Maar ook bijdragen van gebruikers in reeds bestaande diensten en producten: bijdragen van klanten in de radioprogramma's, kinderen die ouderen wegwijs maken met de WII, of XBox, kinderen die nadenken en meewerken aan hun bibliotheek (100 talenten).
Wat mij betreft is dat een van de belangrijkste uitdagingen in de komende jaren: hoe betrekken we de mensen actief bij de diensten van de bibliotheek?

Klaar voor de toekomst?
En voor al die mensen die denken dat het allemaal zo'n vaart niet loopt: op het blog van Michael Stephens vond ik onder de titel Ready for the unexpected future het volgende filmpje:

Ontkennen van of verzet tegen web 2.0? Zinloos! Hoeft ook helemaal niet. Het gaat nog veel leuker & interessanter worden!

Mijnbibliotheek.nl (#21 sociale biliotheekcatalogi)

2009-12-05T15:32:00.001+01:00

Ik heb niks met catalogi, tenminste niets met de catalogus van de bibliotheek. Stamt vast af van de opleiding waarin we werden gedrild in 'punt spatie streep spatie'.

Die bibliotheekcatalogus heeft trouwens verrekt weinig progressie gemaakt in die jaren. Ja hij is nu online raadpleegbaar, das handig voor de mensen thuis, als je wilt weten of het betreffende boek op de plank staat (of hoort te staan).
Maar stel dat ik in Belgie wil wandelen langs de Semois. Dan moet ik wel weten dat het trefwoord is Wandeltochten; Ardennen. Als dat heel toevallig zou weten krijg ik vervolgens een aantal boeken over wandelen in de Ardennen. Of in een van die boeken een of meer wandelingen langs langs de Semois staan kom je dan weer niet te weten.
Sommige van mijn collega's zweren bij Bol.com. Vaak, hoor ik van hen, zoeken ze eerst informatie op deze site om vervolgens in de catalogus te kijken of het boek misschien op de plank staat. Eerlijk gezegd is Bol.com, hoewel uitgebreider dan de bibliotheekcatalogus, ook nog vrij beperkt. Ook in mijn voorbeeld kom ik niet achter de inhoud van bovenstaand boek en moet ik om het te vinden weten wat er in de titel staat.
Bij het intikken van wandelen semois belgie in Google books krijg ik niet alleen een aantal titels, maar zelfs een complete wandeling! En even doorklikken geeft nog meer wandelingen. Zo wil ik het hebben!

Op dit moment wordt hard gewerkt aan een nieuwe gezamenlijke portal voor de klanten van bibliotheken: mijnbibliotheek.nl. Het doel is om de zichtbaarheid van bibliotheken op het internet te vergroten, zodat voor gebruikers direct duidelijk is wat de bibliotheek als collectief te bieden heeft.
Twee filmpjes demonstreren de ontwikkelingen tot dusver:

Ziet er op zijn minst interessant uit, maar ik ben benieuwd of de resultaten ervoor zorgen dat de bibliotheekcatalogus voor klanten een aantrekkelijk alternatief voor bestaande Google-diensten wordt. En eerlijk gezegd heb ik mijn twijfels.

Liever blind dan doof ? (#20 online muziek)

2009-12-04T20:10:00.005+01:00

Stel je moet kiezen: blind of doof? Misschien een beetje raar, maar iedereen heeft zich dat vast wel eens afgevraagd. De meeste mensen zouden dan 'kiezen' voor doof en hun zicht behouden.
Ook collega-blogger Yellow Blue Light vraagt zich dat af. Gezien zijn muzikale afkomst vind ik het niet echt verrassend dat hij zou kiezen voor behoud van zijn gehoor. Natuurlijk hoop ik dat ikzelf hiervoor nooit een keuze tussen moet maken, maar ook ik zou die keuze maken.

Waarom? Mooier dan YBL kan ik het niet zeggen:
Je kunt contact houden met je omgeving, genieten van muziek, contact via horen en zeggen, vragen en antwoorden. Met beeld en ogen is dat anders: als je iemand wel kunt zien maar niet verstaan, geeft dat aan het leven op een bepaald moment een treurigheid die de - ongetwijfeld heerlijke, lieftallige - aanblik verdringt. Tranen vertroebelen de blik en je ziet het vervolgens niet meer!
Doorslaggevende reden? Muziek.

Muziek op Internet is een feest. Van alles is te vinden en even een half uurtje achter de laptop kan al surfend snel uitlopen tot vele uren.
Op XMarks is een overzicht te vinden van de top 10 online muziek sites. Mijn favoriet is Allmusic. Maar ook op The Pirate Bay ben ik eerlijk gezegd wel eens te vinden.
Maar ook YouTube mag ik graag gebruiken om van muziekje naar muziekje te dwalen. Om bijvoorbeeld naar een fantastische uitvoering van Late in the evening te luisteren (en te kijken;-)

Muziek in de bibliotheek? Muziek kan online worden aangevraag of gedownload en steeds mee gebruikers zullen dat ook doen. In Kennemerwaard spelen we daar bijvoorbeeld op in door deelname aan de pilot muzieklounge van ProBiblio. Doel is muziek meer te promoten en Muziekweb meer onder de aandacht te brengen.
En de cd-collectie? Ik verwacht dat die in heel veel bibliotheekvestigingen binnen een aantal jaren zo goed als verdwenen zijn.

"Vele vrienden maken vriendschap dun."(#19 sociale netwerken)

2009-12-02T22:05:00.001+01:00

Met nog een paar dingen te gaan ben ik inmiddels vriend, lid, gebruiker en weet ik al niet meer van LinkedIn, Facebook, Hyves, Orkut, Toeto, Twitter, Schoolbank, Youtube, Ning, Picasa, LibraryThing, Flickr etc. etc.

Ben ik nu gelukkiger dan toen ik nog nooit van al deze sociale netwerken had gehoord en er nog geen gebruik van maakte? Heb ik veel meer vrienden? En wil ik dat dan wel?
Het punt is meer dat al die netwerken bij elkaar wel erg veel worden. Overal is wel een groepje of netwerkje of forumpje voor.
Het is eigenlijk net als bij televisie. Je kunt naar zo'n veertig zenders kijken, 24 uur per dag.
Natuurlijk hebben netwerken zeker hun leuke kanten. Je kunt er nuttige informatie halen (en soms brengen), je kunt herinneringen ophalen en delen. Kortom een leuke tijd beleven.

Maar overdaad ligt op de loer. Het volgende filmpje maakt op een leuke manier belachelijk wat er gebeurd als een site zoals facebook vertaald wordt naar de werkelijkheid.

Ook voor de bibliotheek ligt de uitdaging in het gebruik van digitale sociale netwerken als aanvulling op en niet in plaats van. En soms ook als versterking van.
Klanten kunnen worden betrokken bij en 'gebruikt' voor een bijdrage aan hun bibliotheek(dienst).
Mooi voorbeeld is de opzet van de hyves van de biebkidz. Helemaal gemaakt door kinderen als bijdrage aan hun bibliotheek waar ze ontzettend trots op zijn. Tegelijk is het probleem om na de totstandkoming voor het vervolg te zorgen. Het werk is nooit klaar. Net als in de echte wereld.

Citaat titel van Jan Greshoff

"Lezers schrijven, Schrijvers lezen." (#18 LibraryThing)

2009-11-30T19:23:00.002+01:00

"Schrijvers schrijven, Lezers lezen" zei Harry Mulisch ooit. Allang achterhaald.
Anno 2009 zijn we in principe allemaal Prosumers, producent en consument tegelijk. Het leuke van Web 2.0 is dat lezers vrij makkelijk schrijvers kunnen worden. En soms trouwens ook nog verdomd goeie! Ik lees een groot aantal blogs met zeer veel plezier. Zelf stel ik me absoluut niet voor als een schrijver van Het Kaliber Harry (alleen de gedachte al maakt mij nederig), maar toch valt niet te ontkennen dat ook ik dankzij mijn blog (een beetje) schrijver ben. En met mij nog talloze anderen, hoewel het lezen van een blog meer toeneemt dan het schrijven.

Daarnaast mag ik graag een boek lezen. Bijzonder graag zelfs! Ik lees er een aantal per maand, zowel voor ontspanning als ter informatie.
En om een beetje bij te houden wat je gelezen hebt en - belangrijker - inspiratie op te doen voor wat te lezen is Librarything een verdomd goeie uitvinding.
Waarom? Rita Niland heeft alle fantastische voordelen op een rijtje gezet (en dat zijn er nogal wat)onder het motto Nog één waarschuwing: het werkt verslavend en voor je het weet ben je een boek aan het lezen;-).
Handig vind ik bijvoorbeeld de aanbevelingenfunctie, maar zeker ook de onsuggesties: gebaseerd op de LibraryThing Onsuggereerder worden boeken die je minst waarschijnlijk bevallen 'aanbevolen'. Leest u dit vooral niet! werkt bij mij soms averechts.
Tijdsbeeld (Zeitgeist) geeft heel veel informatie over wat er momenteel leeft op het terrein van boeken en onderwerpen: wat leest men, wie leest men, wie zijn de slechtste en beste schrijvers, wat zijn de grootste LibraryThing bibliotheken, wat zijn de belangrijkste onderwerpen, enz.

Bibliotheek Vlissingen heeft een mooie bibliotheektoepassing. Op haar Biebblog is een link naar LibraryThing te vinden. Daarop een selectie gemaakt door het personeel van Vlissingen.
Extra aardig is dat deze selectie de basis vormt voor De Keuze van het Personeel, een permanente presentatie die ook te vinden is in de bibliotheek.
Want dat boek dat wil je dan natuurlijk wel een keer in handen hebben.

Omdat de wereld verandert (#17 site naar keuze)

2009-11-29T17:35:00.005+01:00

Wanneer is een website nu eigenlijk 2.0? Een blog op je website zetten, of mp3 bestanden online kunnen beluisteren maken je website nog niet 2.0.
Volgens Wikipedia is de term ‘Web 2.0’ al gebruikt in 1999 en voldoet een 2.0 site onder andere aan de volgende kenmerken:
1. The network is the platform: online is waar het gebeurt en dat brengt een andere manier van denken met zich mee;
2. Users add value: een site of online voorziening wordt beter naarmate meer mensen er aan bijdragen (user generated content).
In het interessante Het boek ambtenaar 2.0 worden drie kenmerken genoemd die sterk samnhangen met web 2.0:
1. open: toegankelijk en transparant
2. sociaal: uitgaande van mensen en de contacten daartussen
3. gebruiker centraal: mogelijkheden in handen van gebruikers geven

De in 2007 door Edwin Mijnsbergen begonnen community Bibliotheek 2.0 is mijn site naar keuze. Onder het motto 'Omdat de wereld verandert' zijn er inmiddels ruim 3.600 kenniswerkers lid van deze Ning.
Bibliotheek 2.0 is daardoor een niet meer weg te denken platform waarop door mensen volop gediscussieerd wordt over zaken als het E-Portal van NBD-Biblion of 23 dingen. Mensen vormen groepen als Goudklompjes of Digitale Bibliotheek waarin zij informatie uitwisselen.
Hulde voor Edwin Mijnsbergen, maar natuurlijk ook voor al die collega's die actief zijn op Bibliotheek 2.0.

Preken voor eigen parochie (# 15 Podcast)

2009-11-25T07:45:00.003+01:00

Eerst even praktisch. Onmiddelijke toepassing van podcasten voor Bibliotheek Kennemerwaard is simpel: het wekelijkse radioprogramma op RTV Alkmaar Luisteren op locatie en het maandelijkse radioprogramma op Castricum 105 CAL Boekenbal direct op de site plaatsen als podcast. Handleiding op/in een mooie kenniswiki.
Dat is nog eens een quick win!

Gek eigenlijk: naar mijn idee is podcasten ongeveer zo oud als internet, maar niets is minder waar. Wikipedia weet te vertellen dat de term podcasten is uitgevonden in 2004, nog maar 5 jaar geleden.

Bij podcasten moet ik denken aan Father Roderick. De enthousiaste Roderick, die vooral bekend is geworden als podcastende priester The Catholic Insider verzorgt sinds een aantal jaren een podcast onder de titel The dialy breakfast en is sinds kort zelfs als televisiepresentator te bewonderen.
Father Roderick verraste zeer aangenaam in 2007 (alweer jaaaaren geleden;-) tijdens Bibliotheekplaza (vooral ook in combinatie met Frenk van der Linden, die ik erg heb gemist tijdens de Plaza van dit jaar). Dit jaar deed hij dit in april nog eens over bij UgameUlearn:

Over Oude Instituten en Nieuwe Media. Roderick zegt "Over het algemeen heb ik de indruk dat als ik het woord richt tot de beminde gelovigen dat na enkele minuten de ogen dichtgaan."
Wat ik me afvraag is hoe de collega's van Roderick staan ten opzichte van zijn digitale activiteiten. Gaan daar ook de ogen dicht? Ik heb niet zo veel verstand van de kerkelijke wereld, maar heeft Roderick (veel) collega's die als missionarissen preken voor eigen parochie?
Wie zou trouwens de Father Roderick van de bibliotheekwereld zijn? Of zijn er meerderen? Er zijn (gelukkig) wel veel 'Roderickjes' die op zijn minst heel hard proberen hun collega's te overtuigen van het nut, de noodzaak en het belang van de nieuwe media voor het oude instituut bibliotheek. En ik denk dat dit preken voor onze eigen parochie nog wel even nodig is.

Makkelijk en snel (#14 Instant Messaging))

2009-11-18T19:13:00.002+01:00

E-mailen werkt verslavend, levert stress op, vermindert de productiviteit en is in bijna 85 procent van de gevallen ongewenst. Dat bleek uit onderzoek van de universiteit van Glasgow. We worden er gek van: mailboxen die overspoeld worden met talloze mailtjes waarvan er heel veel nutteloos zijn. Ik ken mensen die er tegenop zien hun mailbox te openen. En dan komen er steeds andere en nieuwe communicatiekanalen bij. Of komen ze in plaats van? Is IM of chatten een oplossing voor een overvolle mailbox? Dat lijkt slechts in beperkte mate het geval.

In de manieren waarop bedrijven en instellingen contact hebben met klanten is chatten weliswaar aan een opmars bezig, maar eind 2006 verliep slechts zo'n één procent van alle klantcontacten via chatgesprekken. In een internationale studie van Genesys Telecommunication gaf 85 procent van de ondervraagden aan gebruik te maken van E-mail. Ook bellen is voor 75 procent (nog steeds) een belangrijk communicatiekanaal. 18 procent van alle ondervraagden gaf aan gebruik te willen maken van chatten. Maar actief gebruikts slechts 1 procent chatten, hoewel de verwachting is dan ook dat die 1 procent in de komende jaren naar 15 zal stijgen.

IM is een vorm die vooral voor 1 op 1 communicatie wordt ingezet. Dat is vooral handig als het gaat om een min of meer vrijblijvend, snel gesprek met een ander (chat). Een belangrijk nadeel is dat de inhoud van de gesprekken en daarmee de soms waardevolle kennis voor anderen verborgen blijven. Dan lijken bijvoorbeeld weblog, wiki en forums dus logischer.

Bovendien bleek uit een proef van KPN dat chatten lui maakt: "Klanten stelden eenvoudige vragen via de chat. Vaak hadden zij het antwoord makkelijk zelf kunnen vinden op de KPN-website. "Onnodige vragen kostten onnodige tijd."

Chatten als fastfood, als een bezoekje aan snackbar, McDonalds, KFC of The Pizza Hut. Kan handig, snel, hongerstillend en zo af en toe ook nog lekker zijn, maar je moet er niet aan denken om dat te vaak te doen. Als mailen al verslavend en stressvol is, zorgt teveel IM voor gewichtstoename, diabetes een te hoog cholesterol gehalte en nog heel veel meer nare dingen.....

N.B. Als je nog trek hebt: chatten met mij kan nu ook (als aan minstens twee voorwaarden is voldaan: ik online & jij wil;-). Voorlopig op proef......

Eerlijk zullen we alles delen (#13 Google Docs)

2009-11-17T16:39:00.004+01:00

Google Docs Rocks.
De voordelen van Google docs zijn treffend in het volgende clipje uit de serie In Plain English op een rijtje gezet.
Op het YouTube kanaal Expert Village is een hele rij Google Docs instructiefilmpjes te vinden, zoals onderstaande:

Beter kan ik het niet uitleggen.
Enkele voordelen van Google Docs nog even kort op een rijtje:
* Wereldwijd toegankelijk vanaf elke internet-terminal.
* Makkelijk met andere mensen en adressen te delen.
* Geen back-ups nodig
* Ook off-line te gebruiken (via Google Gears)
* Automatische versiegeschiedenis.
* Gratis

Er is al heel wat geschreven over Google Docs, maar op de site A Face In The Cloud is een mooi uitgebreid artikel onder de titel Google Docs voor beginners te lezen.

Wat zou je er als bibliotheek mee kunnen?
Bibliotheek Maasland is geheel overgestapt op Google.
Format toepassingen 23 Dingen Voorbeeld

Maar om met Google Docs te gaan werken hoeft je Word, of een ander programma, m.i. niet weg te doen. Zelf maak ik gebruik van Office 2007 en ben ik daar erg tevreden over. Er zijn door verschillende '23-dingers' documenten aangemaakt waaraan samen kan worden gewerkt en geschreven. Je kunt zelfs (Samen)werken in Google Docs via Word 2007.
Dat samenwerken is dan ook het allersterkste onderdeel van Google Docs.

Gelukkig ongelukkig zijn (ding 16)

2009-11-12T16:30:00.006+01:00

I've had nothing but sorrow
Since you said we were through
There's no hope for tomorrow
How's the World Treating You

Buiten is het grijs en nat, de herfst is in alle hevigheid losgebarsten. Prachtige tijd om te genieten van prachtige, sombere muziek.
En alleen al daarom is Youtube fantastisch!
Bovenstaande song van de Louvin Brothers is niet alleen mooi, emotioneel en heerlijk somber, maar het filmpje op Youtube heeft door toevoeging van de toelichting van Alison Krauss en James Taylor een duidelijke meerwaarde.

Frank Sinatra heeft in 1959 het droevige juweel 'No One Cares' opgenomen: "one of the most pain-filled records Sinatra ever made. He called it "the suicide album," and added that it should be sold with a hand gun."

When no one cares
And the phone never rings
The nights are endless things
You're like a child that cries
And no one heeds the cryin'
You're like a falling star that dies
And seems to go on dying.

Toppunt van somberheid is wel Gloomy Sunday, ook wel bekend als het Hongaarse zelfmoordlied. Het lied uit 1933 is ook het uitgangspunt voor de Duits-Hongaarse film 'Ein Lied von Liebe und Tot':

Einsame Sonntage hab ich zuviel verbracht
Heut mach ich mich auf den Weg in die lange Nacht
Bald brennen Kerzen und Rauch macht die Augen feucht
Weint doch nicht, Freunde, denn endlich fühl ich mich leicht
Der letzte Atemzug bringt mich für immer heim
Im Reich der Schatten werd ich geborgen sein.
Trauriger Sonntag

Prachtig! Kan ik niet genoeg van krijgen.
En dan heb ik het nog niet eens gehad over Radiohead, Joy Division of Comsat Angels.
En wat dacht je van Tchaikovsky? More than glad to be unhappy.

Bent u er nog? Voor de liefhebbers (diehards) een leuke (?) hyves pagina: de Depri Liedjes Hyve. Emmers verdriet, misere, tegenspoed en ongeluk.
Hier de voorlopig laatste deprisong-link The Paris Match van The Style Council. Met een voor mij zeer passend citaat:

I'm only sad in a natural way
And I enjoy sometimes feeling this way

Twitter zuigt! Of toch niet? (ding 12)

2009-11-08T22:43:00.003+01:00

Twitter sucks already , after 1 day :-(
Aldus Ajacied & international Demy de Zeeuw. Terwijl wielrenners in steeds grotere getale tweets de wereld insturen (Erik Dekker, Robert Gesink, Laurens ten Dam), lijken voetballers meer moeite te hebben met Twitter. De voetballers met een Twitter-account lijken geschrokken van de commotie rond Ajacied Gregory van der Wiel. Demy de Zeeuw startte tijdens de trip van het Nederlands elftal naar Australië enthousiast, maar liet na een dag met bovenstaand bericht weten er genoeg van te hebben. Ook Ryan Babel, eerder vrij actief, lijkt gestopt op Twitter.
Mijn zoon van 15 is het hartgrondig eens met de conclusie van De Zeeuw, zelfs al heeft ie een bloedhekel aan die overloper, die AZ verliet voor die gasten uit 020. 'Twitter zuigt, Pap!'
Hoewel De Zeeuw wel erg snel met z'n conclusie is kan ik 'm tot nu nog niet helemaal ongelijk geven als ik zie welke berichten er het Twitter-ruim in worden geschoten. Ik voel me toch een beetje het mannetje uit het volgende filmpje als het gaat om Twitter:

Ik volg een beperkt aantal 'people' en dat levert mij het volgende op: Ajax en AZ: enorme hoeveelheid tweets, geen meerwaarde. Musici als Radiohead en Damien Rice: weinig tweets, geen meerwaarde. Bibliotheek als Enschede en Waterweg: overzichtelijke hoeveelheid tweets, voor mijn niet relevant, maar wellicht wel voor de klanten van die bibliotheken. Een aantal collega's uit de branche (zoals Edwin, Jan & Ton): soms relevant (voor mij), vaak niet.

Maar ik geef het nog niet op. Op het blog van Jim Stolze las ik het volgende rake citaat “Laten we het snel een hype noemen, dan kunnen de meesten weer achterover leunen en hoeven ze er verder zelf niks mee te doen. En verrek dat “geneuzel” op twitter lijkt verdacht veel op dat geneuzel op dat mobiele apparaat de mobiele telefoon, dat inderdaad ook nooit een succes is geworden. Nooit meer wat van gehoord van de mobiele telefoon. Ook al weer zo’n overhyped ding.”
Ook Erno Mijland schrijft over zijn haat liefde verhouding met Twitter.
Kortom: nog te vroeg om Twitter af te schrijven. Ik heb een aantal 'people' uit mijn lijst geknikkerd en ga me vooral richten op de tweets van vakbroeders en -zusters. En ik ga over op mobiel twitteren. Tot nu heb ik het gedaan m.b.v. de pc en/of laptop en dat lijkt me juist voor Twitter (snel, kort & krachtig en op allerlei momenten) minder geschikt. We zullen zien hoe hard Twitter zuigt.

Gewoon je ding doen (ding 11)

2009-11-03T07:06:00.001+01:00

Dus. Als het ware. De uitdrukking ‘je ding doen’ is uitgeroepen tot vaagste vaagtaal van 2009 op de site Vaagtaal.
Vaagtaal! En ik moet nog 13 keer mijn ding doen!
Vorig jaar was iets ‘een plekje geven’ de vaagste. Ook mooi. Persoonlijk wil ik, nu ik mijn ding (11) heb gedaan en dat een plekje heb gegeven, een stukje voorlopig eindconcept aan de lezer van dit blog doorcommuniceren.

Wiki's zijn dingen voor de bibliotheek. De wiki Library succes is een mooi voorbeeld van een succesvol toegepaste wiki voor bibliotheekgebruik. Zo mooi dat je kunt bedenken dat er een in Nederlandse variant van komt. Waarom die er nog niet is weet ik niet.
Wat ik wel weet is dat Kees Hamann van Bibliotheek Vlissingen voorgesteld heeft een aanzet te geven voor een Nederlandse variant van deze wiki. Aanleiding is het Goudklompjes, waarin talloze initiatieven door enthousiaste medewerkers worden ontplooid, maar waarvan de medewerkers in andere bibliotheken (of in de eigen bibliotheek) niet of nauwelijks op de hoogte zijn. Terwijl het toch zo zinvol kan zijn eens bij de (verre) buren te gaan kijken en leren.
Als een bibliotheek nu eens haar best practices in de wiki zet met een korte omschrijving en een contactpersoon. Dan kunnen ook andere bibliotheken daar kennis van nemen. En dat niet alleen, maar ze kunnen ook de betreffende bibliotheek om nadere informatie vragen.
Deelname van Bibliotheek Kennemerwaard aan dit initiatief is alleen al interessant omdat we daar intern behoefte aan hebben. In een nieuwe organisatie van ruim 120 medewerkers is het niet direct vanzelfsprekend dat al die medewerkers weten wie nu eigenlijk wat doet, of welke best practices we in huis hebben.
Namens Kennemerwaard heb ik Kees dan ook toegezegd van harte mee te willen werken aan deze Nederlandse Library Success. Hopelijk gaat dat gelden voor meer bibliotheken. Dan wordt die wiki namelijk steeds interessanter.

En dat is toch mooi: door zeg maar gewoon ons ding te doen worden we in principe een stukje transparanter.

Present of past

2009-10-29T22:54:00.003+01:00

Woensdag is in Den Haag het Holland Dance Festival van start gegaan. Het HDF zet eens in de twee jaar de dans als kunstvorm in de schijnwerpers. Tot en met 15 november wordt een selectie van de ontwikkelingen in de internationale hedendaagse dans gepresenteerd. Er zijn geen grenzen, alle stijlen worden geprogrammeerd: van streetdance tot klassiek ballet, van tapdans tot moderne experimentele dans.
Zaterdag ga ik met veel plezier naar het Korzo Theater voor de voorstelling Present of Past. Present of Past is een lint van korte performances door voormalig dansers bij het Nederlands Dans Theater die later in hun loopbaan furore maakten als choreograaf bij Korzo producties. Een van die choreografen is Joeri Dubbe.
Nu vind ik dans sowieso prachtig om in het theater te zien, maar er is wel een extra reden om met plezier uit te zien naar zaterdag: mijn zoon Thijs heeft voor deze choreografie de muziek gemaakt.
Eerder dit jaar maakte Joeri Dubbe grote indruk met het stuk Prospect Future, dat onder andere in de Volkskrant een lovende recensie kreeg. Ook hiervoor maakte Thijs de muziek.

Dat was genieten. En dat gaat het zaterdag vast weer worden!

Foto: Robert Benschop

Voor persoonlijk gebruik (ding 10)

2009-10-12T20:10:00.009+02:00

Top 100 tools voor learning. In de top van de ranglijst staat Twitter op 1. Komen we nog op. Delicious heeft een klein stapje terug gedaan, maar staat prominent op plek 2. De Google reader is te vinden op 3. In de top van de ranglijst vooral zaken die we ook tegenkomen bij 23 dingen, dus de keuze voor juist die dingen lijkt vrij logisch.
Eerlijk gezegd zal in mijn persoonlijke lijstje Delicious niet in de top 10 staan. Het gebruik is voor mij vooral handig als je gebruik maakt van verschillende pc's op verschillende werkplekken. Met trefwoorden toekennen heb ik niet zoveel op. Nog geen 100 bookmarks op mijn delicious en ik ben he toverzicht al redelijk kwijt. Misschien is mijn geest niet ordelijk genoeg? Of ben ik niet genoeg bibliothecaris?
Het filmpje van Commoncraft is trouwens top, maar dat zijn eigenlijk alle Commoncraft video's.

Bibliotheektoepassingen zijn er verschillende, maar vooral in speciale en wetenschappelijke bibliotheken. Onder de titel "who says librarians (and teachers) don’t like tags" (i do) nog een rijtje links met toepassingen.
Ik hou het vooral op persoonlijk gebruik.

Hoopvol onderweg (ding 9)

2009-10-07T21:58:00.006+02:00

Een tussentijds denkmoment. Net voor de helft van de 23 dingen is het opmerkelijk wat een stortvloed van ideeën, suggesties en voorstellen er is losgekomen bij de deelnemers in Bibliotheek Kennemerwaard. De begeleiders zijn hiervan lijstjes aan het maken die we bespreken en hopelijk ook gaan uitvoeren en/of toepassen. We zijn hoopvol onderweg en dat belooft veel voor de volgende dingen.

Minstens zo belangrijk als al die mogelijk praktische resultaten is het besef dat web 2.0 veel meer is dan allerlei leuke en handige dingetjes die je al dan niet toepast. Kernbegrippen voor web 2.0 zijn social networking en user-generated-content.
Dat geeft de bibliotheek mogelijkheden om de gebruiker actief te betrekken bij diensten en producten. Onder de titel Publieksparticipatie: kennis klant inzetten bij verbeteren bibliotheek heeft Jan Klerk hierover eerder dit jaar geschreven (waarin hij de 100 talenten bibliotheek in Heerhugowaard als voorbeeld noemt).

Wat ik (helaas) nog wel eens bespeur bij enkele sceptische collega's is het idee dat al die digitale ontwikkelingen als blogs, podcasts, vodcasts en Wikipedia, Flickr, YouTube en Hyves zaken zijn die wel weer overwaaien, of niets (kunnen) toevoegen aan de dienstverlening van de bibliotheek. Op het LibraryBytes, het blog van de founding-mother of 23 thing Helen Blowers vond ik een aardig filmpje (met irritante muziek)onder de titel "Are social media a fad?"

A fad?" Overduidelijk niet dus!

Niet wie maar wat (ding 8)

2009-10-04T15:19:00.011+02:00

Beoordeel wat wordt gezegd en niet wie het heeft gezegd.
"Vooroordelen zijn de argumenten van dwazen." (Les préjugés sont la raison des sots.) Voltaire Frans schrijver en filosoof (1694-1778)

Maak het verschil (ding 6 & 7)

2009-09-30T22:48:00.005+02:00

If I'm willing to participate in an organization that is still largely "1.0" and populated with traditional librarians, why can't traditional librarians put aside their fears and perfectionism and choose to participate in social software/web 2.0 activities in their libraries?

Grappig. Ben je als een van die 'traditionel librarians' vol enthousiasme bezig met 23 dingen en web 2.0, is bovenstaande leuke foto plus onderschrift zo'n beetje de eerste foto die je tegenkomt op flickr.
Zelf maak ik voornamelijk gebruik van Picasa. Zet daar al een tijd vakantiefoto's (en nu wat foto's van mijn kleinzoon) op om ze te delen met de familie. Eerder gebruikte ik flickr, maar om welke reden ik ben overgestapt weet ik eerlijk gezegd niet meer. Als ik de twee naast elkaar zet, dan vind ik flikr er mooier uitzien. En je kunt er veel meer foto's vinden.

Er zijn natuurlijk ook bibliotheken die gebruik maken van flickr. Het volgende overzicht (gevonden op het blog van Edwin Mijnsbergen) geeft talloze tips. How to: Make Flickr Work for Your Library – 50+ Resources. Daar zit voor iedereen wat bij. Rita Niland maakte dit overzicht, waarop ook enkele Nederlandse bibliotheken.

Maar waarom zou je eigenlijk gebruik maken als bibliotheek van flickr? Redenen te over, dunkt mij. Natuurlijk om lezingen en andere activiteiten in de bibliotheek te 'verslaan'. Maar het moet m.i. gaan om de hierboven genoemde 'social web2.0 activities'. Dus meer dan foto's als een digitale folder keurig op een rijtje zetten.
Een belangrijke uitdaging lijkt mij de klant een actieve rol te geven. Want waarom zou je bijvoorbeeld geen foto's rond een bepaald thema door klanten laten maken en gebruiken? Of samen met het plaatselijk museum, of historische vereniging een collectie creeëren? Een virtuele rondgang door de bibliotheek of de stad? Dat maakt verschil.

Verander structuren als ze nog functioneren (dingen 4 & 5)

2009-09-24T20:01:00.007+02:00

Voor een proces is een geschikte structuur nodig. Vaak werk je al een tijdje met of in de structuur die je gewend ben, terwijl het proces en/of de omstandigheden geleidelijk veranderd zijn. In plaats van hardnekkig te proberen uit te gaan van de bestaande structuur is het soms minstens zo handig deze aan te passen aan het proces.
Dat is me (weer eens) gebleken toen ik me bezig hield met de dingen 4 en 5. Tijden lang start mijn pc op de aloude startpagina en igoogle en behoudens een kleine wijziging zo nu en dan was dat een 'structuur' die me duidelijkheid en overzicht bood. Als gevolg van het opnieuw bekijken van Netvibes en de talloze mogelijkheden van Google is de boel grondig herzien, want zo'n startpagina is toch wel behoorlijk passé.

Een handvol bibliotheken in Nederland doen naar hun gebruikers toe actief iets met deze mogelijkheden. Bibliotheek Waterland heeft bijvoorbeeld een linkje op de pagina dat mogelijkheid geeft je te abboneren op de catalogus van jouw vestiging. net als Bibliotheek Eemnes. Een aantal bibliothekengeeft die mogelijkheden bij Netvibes. Bibliotheek Vlissingen heeft een publieke netvibes pagina, waar ik wat actualiteit betreft niet erg enthousiast over ben. De netvibes/pagina van Universiteit Groningen is wel erg handig.
Met name de eerste zaken zijn vrij simpel te realiseren en ik het lijkt me mooi als de site van Bibliotheek Kennemerwaard deze mogelijkheden dan ook binnenkort zal bieden.

Van niks gaat de kat dood

2009-09-17T23:23:00.004+02:00

Innovatie is zorgen dat klanten, in samenwerking met (netwerken van) bedrijven, een steeds persoonlijkere en uniekere ervaring kunnen creëren.
Leuk gezegd, maar hoe krijg je dat nu voor elkaar?
Eerder dit jaar zijn namens bibliotheek Kennemerwaard drie groepen gaan deelnemen aan het Goudklompjes-traject van de VOB.
Gisteren (woensdag 16) was een dag in de Biesboch waarop de leden van de interventureteams, de gouden gidsen (coaches) en de sponsoren (directies/mt-en) elkaar hebben ontmoet.
Van de dag is een impressie gemaakt:

Vind meer video's zoals deze op Bibliotheek 2.0

Op Bibliotheek 2.0 is nog veel meer te zien. Zo'n 25 teams van verschillende bibliotheken zijn hun ideeën aan het uitwerken. Allemaal verschillende ideeën in verschillende stadia van uitwerking. Van briljant tot voor de hand liggend (kan trouwens ook briljant zijn). 23 schatkisten vol plannen. Sommigen zullen slagen en er zullen er ook een flink aantal sneuvelen, om wat voor reden dan ook.
En dat is nu innovatie in de dagelijkse praktijk. Vallen en opstaan. Trial and error. Gewoon een beetje prutsen... Ook stomme ideeën kunnen uiteindelijk ergens goed voor zijn. Want, (met dank aan Maria) "van niks gaat de kat dood."

Remmende Kracht of Sterke Troef?

2009-09-13T15:32:00.002+02:00

"Het personeel, dat lange tijd een van onze sterke troeven was, blijkt nu een ongewenste remmende kracht te ontwikkelen."

Aldus Willem Huberts in Bibliotheekblad nr. 16/17. Zo. Die zit.
'Veel medewerkers voelen zich zeer betrokken bij de bibliotheek, maar ook bij de bibliotheek zoals die de komende jaren moet ontstaan?', vraagt Huberts zich af.
En eerlijk gezegd moet ik bekennen dat ik me dat ook wel eens afvraag. Er is (te) weinig doorstroming en (meer) varieteit en afwijking in personeelsbestand is noodzakelijk. Er is heel veel meer dan achter een informatiebureau zitten of ai's lezen. Vaak zijn we veel te hard bezig zijn met de dingen goed doen in plaats van de goede dingen doen.

Maar heeft het personeel een ongewenst remmende kracht ontwikkeld? Of is het personeel nog steeds een sterke troef? Huberts ziet veel met de mond geleden bereidheid tot verandering, maar te weinig concrete inzet en resultaten.

Is dat zo? Wat moeten we hier van vinden?
* Een kritische reactie op de opinie van Huberts is te lezen in Ten aanval een weblog over bibliothecarissen, bibliotheken, leesbevordering en soms over kunst.
* Voor een relativerende toon is Ton de Kruyff altijd goed. Ton vraagt zich na het bijwonen van een studiedag af of bibliothecarissen masochisten zijn.
* Zelf weet ik natuurlijk niet wat voor Huberts te weinig is, maar als ik rondkijk in bibliotheekland (bijvoorbeeld op Bibliotheek 2.0 of in 'mijn eigen' bibliotheek Kennemerwaard) zie ik concrete resultaten, om over inzet maar niet te zwijgen. Lang niet altijd succesvol en ook nog lang niet genoeg, maar genoeg voor voldoende vertrouwen in de toekomst.

Waar ik écht benieuwd naar ben is wat medewerkers in de bibliotheken (zeker ook in Kennemerwaard) van de opinie van Huberts vinden. Daar heb ik (tot nu) betrekkelijk weinig over gehoord en gelezen.
Beste lezers van dit blog: zijn medewerkers Remmende Kracht of Sterke Troef??

Oldskool?

2009-09-04T14:19:00.005+02:00

Volgende week dinsdag begint in Bibliotheek Kennemerwaard een groepje van zo'n 15 collega's eindelijk met 23 dingen.
Eindelijk? Jazeker, want deze training stond al zeer geruime tijd op het wensenlijstje, maar het kwam er niet eerder van.
En dan net voordat de training begint verschijnt in NRC-next een artikel onder de kop "Heb jij een eigen blog? Dat is oldskool!"
De auteur begint zijn artikel met de constatering dat van de 133 miljoen bloggers 1,1 procent zijn blog wekelijks bijwerkt. Reageren doe je op Twitter, Hyves en Facebook. 'Sterft bloggen uit?' is de vraag.
Das lekker zeg! Beginnen wij aan een web 2.0 - training waarin ongeveer alles om het eigen blog draait! Net 50 geworden en meteen genadeloos afgeserveerd in de oldskool-hoek!

Gelukkig valt het wel mee. Citaat:
Sterft bloggen uit? Nee. Het karakter van het bloggen verandert. Het wordt meer een middel voor ‘personal branding’. Bloggers schrijven over hun vakgebied of passie. Wiskundeliefhebbers kunnen terecht op Wiskundemeisjes.nl, bibliothecarissen gaan naar Zbdigitaal.nl en de fervent televisiekijker kan terecht op Zappen.blog.nl. Die bloggers zijn een autoriteit in hun niche.

En de stemming slaat al snel om als je zoekt op de naam van de auteur van het artikel Ernst-Jan Pfauth. Blogger van het eerste uur die op zijn Dutchproblogger.com zegt I’ve decided to evangelize blogging by giving workshops and speaking at schools, since I think it can be useful for almost everybody.

Helemaal leuk wordt het als blijkt dat dezelfde Pfauth in augustus nog schrijft: Een eigen blog is nu belangrijker dan ooit.
Een blog verbetert je leven. Echt waar. Ik kan daar duizenden woorden aan besteden, zo enthousiast ben ik over het medium. Maar laat ik het voor het gemak samenvatten in twee punten:
Via een blog ontmoet je gelijkgezinden. Sommige van hen kunnen je leven veranderen (baanaanbod, goede vriend);
Publiceren op een blog leidt tot meer creativiteit: een publiek werkt namelijk stimulerend.
Wat Oldskool? Op naar de 23 dingen!

Schuldig

2009-05-08T15:18:00.010+02:00

Bibliotheekmedewerkers werken over het algemeen erg hard. In 'mijn' sector zetten specialisten zich met hart en ziel in voor het werk.
Aan de ene kant proberen ze allerlei diensten, activiteiten en producten die Alkmaar, Heerhugowaard en Castricum al hadden zo goed mogelijk op elkaar af te stemmen en uit te voeren. Daarnaast zijn ze ook nog eens hard op zoek naar nieuwe wegen en initiatieven en proberen ze van alles uit.
Dat kost tijd, veel tijd. En vaak ook 's avonds of in het weekend. Meestal meer tijd dan de twintig, dertig of zelfs zesendertig uur van het arbeidscontract.
En hoe je het ook went of keert, het blijft werk. Dat betekent dat je ook een leven naast dat werk hebt, met kinderen, ouders, dieren, buren, verplichtingen, sport en hobby's.
Toch voelen sommige medewerkers zich dan 'schuldig' omdat ze die (te) veel gewerkte uren compenseren, bijvoorbeeld door een keertje eerder naar huis te gaan of een middag thuis te blijven.
Typisch Nederlands? Calvinisme? Trouw heeft een leuke test gemaakt waarmee je kan zien wat je C-factor is. In het dossier kan je vervolgens zien hoe de verhoudingen met andere Nederlanders zijn. Opvallend: De Nederlander heeft een C-factor van 56 procent. Mannen zijn iets calvinistischer dan vrouwen en katholieken veel minder dan protestanten. Topscoorders zijn de twintigers, met een C-factor van 64.
Hoe groot zou de C-factor van bibliotheekmedewerkers zijn? Ik denk bovengemiddeld.

Modern of Postmodern?

2009-03-11T20:54:00.002+01:00

In het het meest recente nummer van //Collectie, het mediavakblad voor bibliotheekmedewerkers een mooie NBD/Biblion-uitgave een aantal zeer lezenswaardige stukken.
In de eerste plaats - en enig chauvinisme is me hierbij niet vreemd - een verhaal van Paul van Royen over de bibliotheken van 100 talenten in Roosendaal en Heerhugowaard. Nu ik in Heerhugowaard sinds januari mijn kantoor heb op de derde etage - jeugdafdeling - ondervind ik bijna letterlijk dat er sprake is van een bruisende en feestelijke bibliotheek die bol staat van activiteiten, waarin kinderen niet alleen meedoen, maar ook meewerken.
Daarnaast een interview met Irene Costera Meijer, hoogleraar en onderzoeker aan de VU. Onder de titel 'Jongeren zijn gewend aan verwarring' schetst zij de rol die bibliotheken kunnen spelen voor met name jongeren. Bibliotheken moeten zich niet langer de vraag stellen hoe zij jongeren kunnen bereiken, maar wat zij voor jongeren kunnen betekenen.
Costera Meijer heeft in de publicatie De toekomst van het nieuws helder omschreven dat de wijze waarop nieuws wordt geconsumeerd onder invloed van digitale ontwikkelingen, drastisch aan het veranderen is.
“De postmoderne nieuwsconsument heeft meer behoefte aan ervaringen dan aan informatie” is één van haar conclusies.
Postmodern versus modern betekent onder andere:
# functievervloeing i.p.v. functiescheiding: genres vloeien samen
# multitasking i.p.v. monotasking
# nieuws is ook fun i.p.v. ernstig
# verantwoording tijdens en ongevraagd i.p.v achteraf en desgevraagd
# impact i.p.v. inhoud: emotie en gevoel spelen een belangrijke rol
# circulaire i.p.v. lineaire presentatie
Voor bibliotheken betekent dat volgens Costera Meijer dat zij meer de nadruk moeten leggen op actieve beoefening:
'Jongeren willen graag zelf met dingen aan de gang: schrijven, dichten, musiceren, leuke dingen doen met taal. Schaf er de apparatuur voor aan, stel activiteiten centraal en stem daar de sfeer op af. De omslag naar meer participatie, actieve betrokkenheid, is volop aan de gang.'
In Heerhugowaard is dat proces al gestart, aan de rest van Kennemerwaard gaan we hard werken.

Inspirerende werkplek

2009-02-19T22:18:00.000+01:00

In bibliotheek Kennemerwaard (Alkmaar, Castricum en Heerhugowaard) heeft een kleine volksverhuizing plaatsgevonden. Veel collega's hebben een nieuwe functie, maken deel uit van een nieuw team, hebben een andere teamleider en/of hebben een nieuwe werkplek in een andere vestiging. Eind januari heeft een (voor bibliotheekbegrippen) omvangrijke interne verhuizing plaatsgevonden.
Voor die collega's in een ander gebouw, in een ander kantoor en/of achter een ander bureau las ik op managersonline.nl een vijftal tips voor een inspirerende werkplek:

1. Zorg voor een opgeruimd bureau en een persoonlijke touch
2. Zorg dat u naar buiten kunt kijken
3. Loop in de pauze eens een blokje om
4. Maak een inspiratiewand
5. Zorg voor goede verlichting.

Zomaar wat aardige tips om te zorgen voor een prettige inrichting van de werkplek.

Minstens zo belangrijk voor de inspiratie zijn natuurlijk de collega´s. Ook hier in Managersonline een aanknopingspunt. Uit recent onderzoek van arbeidsmedisch adviseurs is gebleken dat voor slechts 40 procent van de werkende bevolking in Nederland het werk bevredigend is. Het werk is volgens tweederde wel afwisselend, maar slechts 46 procent vindt het ook uitdagend. Hetzelfde onderzoek leverde de volgende de ergernissen top 10 op de werkvloer op:

1. Beloftes niet nakomen
2. Werk afschuiven
3. Niets voor een ander over hebben
4. Geroddel
5. Ongelijke behandeling door leidinggevenden
6. Pesterijen
7. Doen alsof men het druk heeft
8. De onverschillige houding van de top
9. Klikken tegen de baas
10. Bureaucratie

Hierbij gaat het niet alleen om wat je wel doet, maar vooral ook om wat je niet doet. En omdat de collega´s vaak wat moeilijker te beinvloeden zijn dan een bureau of de verlichting, is het wellicht verstandig in dit geval bij jezelf te beginnen en ernstig rekening te houden met bovenstaand rijtje.

Routine en Goudklompjes

2009-02-12T22:09:00.017+01:00

Tijdens Nieuw Elan - alweer een paar jaar geleden - spraken we eens over een interessante stelling die de meningen tussen de leidinggevenden behoorlijk verdeelde: Een goeie leidinggevende is iemand die duidelijk kan maken dat routine dodelijk is. Aan deze stelling heb ik de afgelopen tijd regelmatig gedacht.

In een bibliotheek die net gefuseerd is speelt het gebrek aan routine een grote rol, heb ik gemerkt in de afgelopen periode. Koortsachtig proberen mensen in hun nieuwe functie en/of rol weer snel een bepaalde routine op te bouwen. Alles wat zo vanzelfsprekend was in de afgelopen jaren (soms decennia) is - zo voelt het soms - in een klap weg: verschrikkelijk!

In dat kader is de deelname van Bibliotheek Kennemerwaard met drie groepen aan het organisatieontwikkelings traject Goudklompjes wellicht merkwaardig. Net gefuseerd, nog lang niet alle 'gewone' processen op orde en dan meedoen aan een 'organisatieontwikkelingstraject'. Laten we er eerst eens voor zorgen dat mensen de gelegenheid hebben bepaalde zaken op rolletjes te laten verlopen.

Afgelopen maandag (9 februari) is de aftrap geweest en is een busje vol medewerkers naar Papendal gereisd. De meesten zijn enthousiast teruggekomen en gaan met hun groep en coach aan de slag. Prachtig format onder het motto Hoopvol onderweg zijn is beter dan aankomen: tientallen groepen bibliotheekmedewerkers uit het hele land die ideeen vormen en uitwisselen en aan de slag zijn/gaan met voor hen relevante zaken.
En natuurlijk kost dat tijd en is niet altijd direct duidelijk wat het resultaat exact zal zijn. En natuurlijk is het op orde hebben van de stapels op de bureau, de reserveringen van de klanten en de verwerking van de bestelde materialen ook belangrijk.
Afgelopen zaterdag gaf de scheurkalender een leuke en toepasselijke spreuk:
Routine: je elke dag voornemen om iets te doen wat je nog nooit gedaan hebt

Foto: RD, Sjaak Verboom

Vaar je eigen koers

2008-11-26T20:54:00.004+01:00

Deze week in het nieuws:

Navigatiesysteem laat taxi varen. Een taxichauffeur luisterde in de nacht van zondag op maandag wel erg slaafs naar zijn navigatiesysteem. De man reed in Moordrecht op elektronische aanwijzingen zo het water in.

Zo las ik onlangs dat de ANWB zeer regelmatig wordt gebeld door Nederlanders in het buitenland die onder Parijs merken dat hun navigatie niet meer werkt en zich radeloos afvragen hoe ze nu verder moeten.
Een beetje googelen levert de volgende 'onthutsende resultaten' op:

Ze schrok enorm toen haar navigatiesysteem haar auto een fiets- en voetgangerstunneltje aan de Haagse Schenkkade in stuurde. Vervolgens reed zij hobbelend de trap af. " Ik voelde een bonk en probeerde nog te remmen, maar toen was het al te laat" , aldus een 22 jarige hr-manager van een bedrijf in Zaandam. Ze was op weg naar een afspraak in het voor haar onbekende Den Haag toen het navigatiesysteem haar opdroeg 'de volgende afslag' te nemen. Ze twijfelde nog maar toen het navigatiesysteem de opdracht bleef herhalen volgde zij de instructie op.

Een halve pagina maar liefst in de `Nice Matin` van afgelopen donderdag. Consternatie in Grasse! Wat was er aan de hand? Een hollandse caravan (of is dat een pleonasme?) van maar liefst 4,5 meter was afgebroken van de trekhaak en langzaam, sneller en sneller naar beneden gereden. Vervelend voor die familie natuurlijk, maar de verklaring stemt toch wel tot nadenken. De eigenaar vertelde aan de politie dat zijn navigatiesysteem hem deze weg `opdwong` (het stijgingspercentage is er, schat ik, 18%) dus, ja, dat is heilig.....

In Groot-Brittannië zijn de eerste officiële verkeersborden verschenen die waarschuwen om niet blindelings de aanwijzingen van satellietnavigatieapparatuur op te volgen.

Voorbeelden zat waaruit blijkt dat je niet blind moet varen op zo'n TomTom.
En wat vertelde minister Ronald Plasterk de openbare bibliotheken bij de aftrap van het voorlaatste congres BibliotheekPlaza?

Laat bibliotheken als TomTom van de kennissamenleving fungeren.

Niet al te letterlijk nemen dus. Kan handig zijn zo'n TomTom, maar soms ook maar uitzetten dat ding. Niet alleen maar op de automatische piloot functioneren, of doen wat anderen zeggen wat je moet doen. Dom dom dus.
Mijn motto zou zijn: Vaar je eigen koers! Bovendien: (Ver)dwalen kan ook heel leuk zijn.

Daarom? Waarom!

2008-09-17T15:22:00.018+02:00

Waarom doe ik dit eigenlijk? Een vraag die ik mezelf regelmatig stel. En het antwoord op de vraag is sterk afhankelijk van het moment. Als ik me de vraag bijvoorbeeld stel op zondagochtend, voordat ik ga hardlopen of, nog erger, tijdens de eerste paar kilometers, dan weet ik eigenlijk niet zo goed waarom. Wat een ellende kan een mens zichzelf aandoen! Maar als ik na het lopen lekker fris onder de douche vandaan kom en mezelf dezelfde vraag opnieuw stel, dan is het antwoord beduidend positiever.
Min of meer hetzelfde heb ik met bloggen. Waarom blog ik? Door de oproep van Wowter moest ik daar weer eens over nadenken. En ook hier is het antwoord afhankelijk van het moment. Als ik begin aan of bezig ben met een post denk ik daar anders over dan wanneer ie klaar is.
Mijn eerste post was in maart 2006, ruim 2 jaar geleden. Bij een opleiding kreeg ik een 'ouderwets' papieren notitieboekje. Waarom niet eens proberen of dat ook niet met een blog kon? Toch hartstikke modern en eigentijds? Zo leerde ik al prutsend een beetje omgaan met de mogelijkheden.
Zo nu en dan plaats ik een post. Van enige regelmaat is geen sprake. Het schrijven van een bericht gaat nooit moeiteloos. In mijn berichtenmap talloze halfafgemaakte berichten. Vaak denk ik: Leuk. Moet ik iets over schrijven.' Even vaak denk ik te stoppen. Waarom doe ik dit eigenlijk?
Op Cafe del marketing geeft Polle de Maagt 5 redenen waarom-bloggers-bloggen:
1) het vastleggen van je leven;
2) het geven van commentaar/uiten van je mening;
3) ideeen aanscherpen;
4) netwerken;
5) delen van expertise;
Verschillende blogs lees ik met veel plezier. Er zijn collega''s die hun kennis delen op een inspirerende, originele en/of aardige manier. Ikzelf blog voornamelijk om erachter te komen wat ik eigenlijk van iets vind. Door erover te schrijven wordt je gedwongen gedachten te ordenen. Eigenlijk gewoon oefenen. Zelfs bij die halfafgemaakte posts.
Waarom dan 'publiceren'? Ik las ergens 'bloggen is als van een berg een tekst schreeuwen. je weet niet wie het hoort. je weet niet of je iets terug krijgt.' Om door anderen gelezen te worden is voor mij secundair. Maar ik moet zeggen dat het wel spannend en erg leuk is om er zo af en toe iets op terug te krijgen. Dat kan, net als na hardlopen, een voldaan gevoel geven.

De bibliotheek is van ons

2008-07-29T15:11:00.005+02:00

Onder de titel Hanghuis op het Oosterdokseiland was afgelopen zaterdag in het PS van de week een zeer aardige impressie te lezen en zien. Een indruk wordt gegeven van de vele bezoekers aan de centrale bibliotheek in Amsterdam die hier dagelijks van 10 tot 10 om vele uiteenlopende redenen vertoeven.
Een leuk artikel van een bibliotheek die echt succesvol kan worden genoemd. Eerder deze maand was in het Parool te lezen dat de bibliotheek tot de wereldtop hoort, maar wat mij betreft is een constatering dat "de bezoekers hebben zich het gebouw al helemaal toegeeigend" pas echt wereldtop! Is dat niet fantastisch?
Vooral trouwens ook om het gebruik van de bibliotheek om zo veel verschillende redenen. Niet langer komt men alleen maar naar de bibliotheek om een stapeltje boeken te ruilen, maar de bibliotheek wordt steeds meer een plek om andere mensen te ontmoeten, om te verblijven, om te studeren , te musiceren, te luisteren en nog heel veel meer!
Natuurlijk is de bibliotheek er voor de bezoekers, daar zal iedereen het mee eens zijn. Maar misschien is dit minder vanzelfsprekend dan het lijkt. Het lijkt soms wel eens dat bibliotheekmedewerkers daar wat moeite mee hebben. Natuurlijk zijn er bezoekers die wel eens voor moeilijkheden zorgen in de bibliotheek en minder gemakkelijk in de omgang zijn dan de 'traditionele' bibliotheekbezoeker. Maar het intensieve gebruik van de bibliotheek plaatst veel daarvan in een ander perspectief. Als een bibliotheek er in slaagt om zich zo 'over te geven' aan de gebruikers, dan kan je terecht spreken van wereldtop. En het leuke is dat om bij die wereldtop te horen een bibliotheek niet alleen maar mega-groot hoeft te zijn. Want ook in andere plaatsen en steden kan een bibliotheek opstomen naar de wereldtop. Vooral door ervoor te zorgen dat bezoekers ervaren dat de bibliotheek van hen is!

Foto: Jasper van Es

Meer gemak, vaker open!

2008-04-29T09:58:00.005+02:00

Ruimere openingstijden. Dat is wat de (volwassen) leden van de bibliotheken in Nederland willen. Dat blijkt uit het onderzoek dat najaar 2007 is gehouden in het kader van Nederland Leest. De top 7 van aandachtspunten bestaat alleen uit punten die met service hebben te maken (en niets hebben te maken met het aanbod!): Bibliotheken moeten meer open in het weekend (1), meer 's avonds open (3) en meer open doordeweeks (5).
In het klantenonderzoek in 2004 gehouden in Alkmaar (en de rest van Noord-Kennemerland) scoorde een ruimere openstelling ook opvallend hoog. Vooral zaterdagen en maandagen (waarop de Alkmaarse bibliotheken op dit moment gesloten zijn).
Per 1 maart dit jaar zijn twee vestigingen in Alkmaar op zaterdag van 11.00 tot 17.00 uur open. Dat kon worden gerealiseerd omdat eind december 2007 is overgegaan op zelfbediening.
In het kader van de Wet Maatschappelijke Ondersteuning doet zich nu een geweldige kans voor om de openstelling van de Centrale Bibliotheek verder te verruimen. Na lang overleg met de bibliotheek is besloten dat er een WMO-loket komt in de Centrale Bibliotheek. Samen met verschillende partners kunnen de Alkmaarders hier straks voor hun WMO-zaken terecht. Een fantastische ontwikkeling die de bibliotheek een reeks kansen biedt.
Een van die prachtige kansen is de volgende: de partners van de WMO willen iedere dag een spreekuur houden in de ochtenduren, van 9.00 tot 12.00 uur. Op dit moment is de bibliotheek open vanaf 11.00 uur. Dat betekent dat de bibliotheek iedere dag 2 uur eerder open kan! En we kunnen met de rekening daarvoor in de hand naar de gemeente!
Prachtige kans toch? En de collega's tie - terecht! - wijzen op de (vooral) praktische bezwaren en moeilijkheden: dit is een te mooie kans om niet te grijpen! Bovendien: wat zijn bezwaren en moeilijkheden? Met dank aan Henry Miller: "Moeilijkheden zijn alleen maar kansen met doornen."

Never ask for permission, only for forgiveness

2008-04-27T20:03:00.001+02:00

"Doe jezelf een plezier en vergeef mij." Deze intrigerende kop stond boven een artikel in de zaterdagbijlage van het Algemeen Dagblad. Strekking van het artikel is dat je door te vergeven de regie zelf in handen neemt, waarmee je uiteindelijk ook jezelf het meest plezier doet.
Dat vergeven deed me denken aan het motto van Paul Holdengraber, Director of The New York Public Library's Public Program Series. Holdengraber hield tijdens ProBiblioPlaza een enthousiast pleidooi voor het programma dat hij in New York neerzet en erg gewaagd en (daardoor?) succesvol is. Natuurlijk - en dat hoorde ik ook collega's na afloop zeggen - kan je stellen dat New York wel even iets anders is dan al die kleine Nederlandse bibliotheekjes. Maar dan ga je voorbij aan zijn enthousiasme en zijn leidraad dat ”libraries are about ideas, not about books”. M.a.w. als je goed kijkt naar de kansen en mogelijkheden in je eigen werkgebied, dan kan er heel veel.
Op de vraag uit de zaal of hij voor zijn niet alledaagse aanpak wel steun en toestemming kreeg van zijn directie had hij een hartverwarmend motto: "never ask for permission, only for forgiveness." Wat mij betreft een uitstekend uitgangspunt, dat in onze bibliotheekjes zou moeten leiden tot durf en avontuur. En als je dan eens een fout maakt, vraag je gewoon om vergeving.

Een goed besluit behoeft geen draagvlak

2008-04-25T12:44:00.004+02:00

Draagvlak creëren. Daar kan je een bureau voor inhuren. Neem daar dan ook maar ruim tijd voor, want draagvlaktrajecten vergen per definitie tijd. Je kunt zelfs een 'draagvlakmeting' laten uitvoeren!
"We moeten draagvlak creëren bij de medewerkers!", hoor ik collega's regelmatig roepen. Waarom maken we ons eigenlijk zo druk over draagvlak? Waarom is draagvlak eigenlijk nodig? OK, als mensen in een vroeg stadium worden betrokken bij een verandering, bijvoorbeeld door inspraak, of deelname in een implementatieproject, dan bieden ze al snel minder weerstand. Op dat moment ontstaat er draagvlak voor de verandering, het plan of het besluit.
Maar als draagvlak-creeren het doel wordt, of liever nog 'alle neuzen dezelfde kant uitmoeten', dan wordt het problematisch. Alsof er pas draagvlak is als alle neuzen dezelfde kant uitstaan.
Natuurlijk kunnen veranderingen voor sommigen vervelend uitpakken. Die zijn het er dan natuurlijk niet mee eens. Dan is er geen (algemeen) draagvlak, maar is het ook onzin dat te willen krijgen.
Bovendien, als je als leidinggevende geen (al te) stomme beslissingen neemt, is in een beetje verstandig bedrijf met een beetje verstandige werknemers dat draagvlak er toch?

De goede dingen doen

2008-03-21T12:18:00.006+01:00

In een van de (vele goede) posts op het blog van Marina Noordegraaf las ik een prachtige quote van Warren Bennis die mij nu al geruime tijd 'achtervolgt':

Management gaat over ‘de dingen goed doen’ waar leiderschap gaat over ‘de goede dingen doen'

Natuurlijk is het van groot belang om de dingen goed te doen, maar ik geloof oprecht dat daar te veel aandacht naar uitgaat. In elk proces of project moeten er zo veel mogelijk dingen goed worden gedaan, maar uiteindelijk is het allerbelangrijkst dat de goede dingen worden gedaan.
Op de site EchtLeiderschap wordt het verschil tussen goed leiderschap en goed management mooi voorgesteld: "Als DSM nooit leiderschap zou hebben gekend, zou het vandaag nog bezig kunnen zijn heel efficient kolen te winnen. Ze zouden het echter aan de straatstenen niet kwijt raken. Vandaar dat DSM andere dingen is gaan doen."
Op dezelfde site is een aardig staatje te vinden van verschillen: managers vragen zich af of het efficienter kan, terwijl leiders zich afvragen of het anders of beter moet. Terwijl de manager zijn aandacht richt op consolideren en stabiliseren, richt de leider zich op innoveren en veranderen. De inspanningen van managers leiden tot efficiente productie, waar die van de leider leiden tot succesvolle veranderingen.
De paralel tussen DSM en openbare bibliotheken is gemakkelijk te trekken. We kunnen ons richten op het heel efficient uitlenen van boeken en andere materialen, maar die kunnen we over een aantal jaren aan de straatstenen niet meer kwijt. Gezien de situatie waarin openbare bibliotheken zich bevinden is het van ongelooflijk belang dat succesvolle veranderingen volop ondersteuning en aandacht krijgen en dat de managers met zijn allen een beetje meer leider worden.

Prioriteiten gemeenteraad

2008-03-05T15:41:00.007+01:00

Citaat uit een bericht in de Stadskrant van de Gemeente Alkmaar van vandaag:

Het wordt tijd dat gemeente, bedrijfsleven, provincie en particulieren de handen ineenslaan, om er samen voor te zorgen dat het uit het (straat)beeld van Alkmaar verdwijnt.

Waar gaat het hier over? Rondhangende zwervers en junks die massaal voor overlast zorgen? Hangouderen die het stadsbeeld aantasten en de toegang tot McDonalds onmogelijk maken? Straatcrimineeltjes uit het Oostblok die en masse toeristen rollen? Torenhoge stapels vuilnis die al maandenlang niet is opgehaald?

Welnee, niets van dat al. De fractie van de Christenunie in Alkmaar maakt zich zorgen over graffity. Onder de dreigende kop GRAFFITY IS NOG STEEDS NIET VERBANNEN laat de fractie de ongeruste Alkmaarders weten dat dit gigantische probleem hoge prioriteit heeft. Zoals in het artikel staat: Er is moed voor nodig om mensen op hun gedrag te wijzen of voor de zoveelste keer je pand of een object te laten reinigen.
Dat is nog eens een staaltje van moed tonen en prioriteiten durven stellen!

Foto: Opening expositie graffity in Kunstuitleen Alkmaar

Voor alle medewerkers...

2008-03-04T19:32:00.004+01:00

...van de basisbibliotheek Noord-Kennemerland (Alkmaar,Castricum en Heerhugowaard) worden nieuwe functieprofielen gemaakt. Vandaag een - eerste - bijeenkomst gehad met medewerkers die in verschillende werkgroepen deze functieprofielen gaan maken/aanpassen. In deze eerste bijeenkomst is gepoogd tot het vaststellen van drie competenties te komen die voor alle medewerkers van de nieuwe bibliotheek gelden. Uitgangspunt was het door de OBD opgestelde functiewoordenboek, dat is gebaseerd op het vaardighedenoverzicht van OBIP+. In totaal zo'n kleine 50 vaardigheden.
Laat daar maar eens 17 medewerkers van 3 bibliotheken over praten en kijken of er drie bovenkomen!
Nou... eigenlijk lukte dat vrij soepel. Er bleek een grote mate van overeenstemming te zijn in de prioriteitsstelling van allereerst alle individuele medewerkers en vervolgens ook in de vier afzonderlijke werkgroepen. In de afsluitende plenaire sessie werd nog wel even 'gesteggeld', maar kwamen de belangrijkste vaardigheden als snel bovendrijven.
Naast voldoende cultureel en maatschappelijk bewustzijn wordt van alle medewerkers van de basisbibliotheek Noord-Kennemerland wordt - straks - verwacht dat ze:
* ondernemend en
* klantgericht en
* (resultaat)verantwoordelijk zijn.
Laat de klant ons daar dan maar eens op testen.

Cultuur veelpuntveel

2008-02-21T21:45:00.001+01:00

Deze week na lange tijd weer eens naar het Muziektheater geweest voor een voorstelling van het Nationale Ballet. Door artistiek directeur Ted Brandsen is in een sterk vernieuwde uitvoering van Coppelia gemaakt. Hoewel het oospronkelijke ballet en de muziek van Delibes al oud zijn is de voorstelling bijzonder eigentijds. Vooral de decors van kinderboekenmaker Sieb Posthuma en de kostuums van Francois-Noel Cherpin zijn een lust voor het oog.
Dat het Nationale Ballet met zijn tijd meegaat blijkt niet alleen uit de deze uitvoering van Coppelia. Op de site van Het Ballet is volop ruimte voor woord, beeld en geluid. Ook is het mogelijk je te 'abboneren' op het YouTube-kanaal van het Nationale Ballet. Hierop zijn korte video's te zien die een impressie geven van het werk van het gezelschap.

Grappig is ook het Coppelia weblog. Hierop veel informatie van diverse participanten over het ballet. Voor de kinderen is er zelfs een Coppelia spel, waarmee je vrijkaartjes voor de voorstelling kunt winnen.
Zo blijkt dat oude en nieuwe cultuur heel goed te combineren zijn en samen een prima resultaat opleveren.

Kwestie van geduld

2008-02-06T11:24:00.000+01:00

In het voorjaar van 2007 is op initiatief van de gemeente een "ontwikkel-atelier" in het leven geroepen, bestaande uit verschillende instellingen als MEE, RIMA, SKWO, GGD en Bibliotheek Alkmaar. Bibliotheek Alkmaar omdat het een rol wil en kan spelen in de ontwikkelingen rond de WMO, voor zowel de digitale informatievoorziening als de huisvesting van een loket in de bibliotheekvestiging(en).
Het atelier formuleerde de ambitie om per 1 januari 2008 niet alleen de digitale informatievoorziening 'op orde te hebben', maar ook minstens een fysiek centraal loket te hebben en plannen voor wijkposten.
In zo'n samenwerkingsverband gebeuren vervolgens allerlei dingen die - op z'n minst - een spoedige realisatie van het doel - een digitaal en fysiek WMO-loket - nogal vertragen.
Het gaat ongeveer zo: eerst worden er algemene uitgangspunten geformuleerd, waar alle partijen zich in kunnen vinden. Het kost een hoop tijd en papier, maar er ontstaat wel een gevoel van overeenstemming.
Maar dan komt het punt dat er echt iets moet gaan gebeuren: waar komt een loket, wie levert formatie en geld voor het loket, wie gaat het digitale loket opzetten & beheren? Op dat moment treden er obstakels op.
Zo zijn er bijvoorbeeld heldere criteria geformuleerd waaraan de huisvesting van een fysiek loket moet voldoen. Zaken als toegankelijkheid, parkeermogelijkheden, bereikbaarheid met openbaar vervoer, uitnodigend / zichtbaar, centrale ligging, onafhankelijk imago zijn hierbij aan de orde. Allemaal een kwestie van 'common sense' en overeenstemming hierover is redelijk snel bereikt.
Dan komt vanuit een van de instellingen het voorstel het loket in het gebouw van de instelling zelf te plaatsen: niet centraal, niet uitnodigend, niet herkenbaar, niet laagdrempelig, niet onafhankelijk en ga nog maar een tijdje door.
Omdat dat - natuurlijk - niet op steun kan rekenen van alle deelnemers in het onwikkelatelier, wordt aan de potentiele aanbieders van ruimte gevraagd een notitie te produceren waarin zij aangeven of zij in staat zijn het loket te huisvesten. Dat levert straks weer een aantal vergaderingen op waarin die notities worden besproken en voor je het weet is er weer een (streef)datum verstreken en wordt er weer een nieuwe vastgesteld.
Je raadt het al: 1 januari bleek niet haalbaar en stilletjes werd de datum 1 april. Ook dat is niet haalbaar, zodat de datum nu vooral streefdatum genoemd wordt.
Natuurlijk zal er - ooit - echt wel een loket van de grond komen, maar ... nog even geduld alstublieft...

Zelfbediening (& reclame)

2007-12-13T12:21:00.000+01:00

Vorige week donderdag zijn we gestart met zelfbediening in de drie vestigingen in Alkmaar (Centrale, De Mare en Oudorp).
Ik kan vertellen dat het 'a hell of a job' was, maar de apparatuur werkt naar behoren en de klanten kunnen de (meeste) faciliteiten gebruiken.
De medewerkers doen het (bijna) allemaal fantastisch! Ze staan bij de apparaten en staan de klanten te woord en leggen uit hoe alles werkt. Een uitleenmedewerker (nu gastvrouw) vertelde me deze week: 'het is wel erg hectisch, maar ook ontzettend leuk'. Precies wat ik graag wilde horen.
Natuurlijk zijn er nog veel i-tjes waar puntjes op moeten worden gezet, m.a.w. er moet nog ontzettend veel gebeuren. Niet alleen in de afwerking, maar vooral ook in het realiseren van de 'winst' die zelfbediening moet opleveren.
In maart 2008 gaan twee vestigingen zaterdag langer open (nu 15.00 uur straks 17.00 uur). Verdere uitbreiding van openingstijden wordt onderzocht.
Daarnaast zoeken we de 'winst' vooral in functie-innovatie: medewerkers vrijmaken voor nieuwe/andere taken en anderen inlichtingentaken te laten overnemen/verrichten, oftewel formatie vrijmaken voor ‘bibliotheek de boer op’.
Tot slot: behalve de complimenten voor de medewerkers van Bibliotheek Alkmaar ook een beetje reclame voor de leveranciers van de zelfbedieningsapparatuur. Alkmaar heeft gekozen voor NEDAP en XAFAX/Appsoftware en dat is (tot dusver) een goede keuze gebleken.

'Het natuurlijke vermogen van de mens is lief te hebben'

2007-10-26T16:31:00.000+02:00

Bovenstaand citaat is afkomstig van Theo Thijssen, momenteel volop in de aandacht vanwege de uitgaven van bijna een miljoen exemplaren (exclusief een ontbrekende alinea, maar dat geeft alleen maar meer aandacht;) in het kader van Nederland Leest.
Misschien kan met evenveel recht worden beweerd dat het natuurlijke vermogen van de mens is om te haten, maar hoewel een beetje sentimenteel, is dit wel een heerlijk positief uitgangspunt. En bij Theo Thijssen kan ik me er ook veel bij voorstellen. De gelukkige klas heb ik nog niet gelezen, maar van Kees de Jongen werd ik destijds vreselijk gelukkig. Ook ik was lang geleden verliefd op Rosa Overbeek en probeerde op straat de zwembadpas uit. Thijssen is in zijn werk een echt pleitbezorger van bovenstaand citaat, dat overigens te lezen is op een bord bij de Amsterdamse Theo Thijssenschool ('voor individueel onderwijs en dikke pret', kan het mooier?).
Ook in Jan Wolkers herken ik trouwens bovenstaand citaat. Dat vermogen om lief te hebben spat letterlijk en figuurlijk van de man en zijn werk af! En ook aan Wolkers koester ik gelukkige jeugdherinneringen. In filiaal Zeewijk van de bibliotheek in Velsen verslond ik al zijn boeken (die ze daar hadden). Mee naar huis durfde ik ze niet te nemen, want mijn moeder vond die Wolkers 'een nare en vieze man!'
Bovenstaande foto is getuige van de bijzondere band tussen Wolkers en Thijssen. Enkele jaren geleden maakte Wolkers het Theo Thijssenmonument dat staat op De Nieuwe Ooster. Toevallig de plek waar deze week afscheid is genomen van hem.
Is het door Thijssen als natuurlijk veronderstelde vermogen van de mens nog steeds aanwezig en actueel? Gelukkig wel! Bijvoorbeeld te zien in het programma 'Hello Goodbye' van de NCRV. In dit programma wordt je een beetje verliefd op mensen die je helemaal niet kent. Het uitgangspunt is simpel: een verslaggever staat op Schiphol en vraagt mensen naar hun persoonlijke verhalen. Dat betekent genieten van indrukwekkende, verrassende, emotionele, bizarre en grappige gesprekken. En - heel Web 2.0 van de NCRV - allerlei leuke mogelijkheden om op het Internet 'deel te nemen' aan dit programma:

Doe mee op Hyves: Meld je aan en kom in contact met andere Hello Goodbye fans!
Aflevering gemist: Bekijk de uitzendingen online!
Weten hoe het sommigen vergaan is? Lees de updates!
Benieuwd naar de muziek? Raadpleeg de muzieklijsten!

Op dit moment even gestopt, maar eind december weer terug op de buis.
Een duidelijk bewijs van de oude, maar nog altijd actuele stelling van Theo Thijssen.

Hard werken met je benen op tafel

2007-09-21T16:33:00.001+02:00

Afgelopen week een overleg gehad met directie & teamleiders. Tot dusver niets nieuws onder de zon, want zo'n overleg hebben we iedere maand. Dit overleg echter was er een zonder agenda en zonder de noodzaak en intentie besluiten te nemen. Nu hield ik al eerder een overleg zonder agenda met een klein clubje ('mijn' teamleiders) onder de titel gezamenlijk werkgesprek. Ook zo'n gezamenlijk werkgesprek kende geen agenda, maar ging toch nog redelijk vaak over praktische zaken die afstemming behoefde tussen verschillende teams.

In dit overleg, het 'benen-op-tafel-overleg' of BOT waren echter alle leidinggevenden van de bibliotheek aanwezig. De bedoeling was een informeel overleg, waarin iedereen onderwerpen kan aandragen waar we het vervolgens over kunnen hebben. De aanwezigen laten zich op deze manier voeden door de andere aanwezigen.

Natuurlijk komen er vragen en opmerkingen over het nut en de noodzaak van zo'n BOT. Op http://www.evidente.nl/ vond ik een aardige argumentatie voor dit harde werken met je benen op tafel:

"Het heeft lang geduurd tot ik tot het inzicht kwam dat, wat er uit ziet als niets doen, in feite heel productief en zelfs noodzakelijk kan zijn. En niet alleen ziet het eruit alsof je niets doet; als je het goed doet voelt het ook zo aan.
Een voorbeeld. Toen ik nog een baan had bij een groot bedrijf, had ik een collega die bij tijd en wijle z'n benen op het bureau legde en achterover geleund omhoog zat te staren. Ik vond dat destijds ongepast gedrag, maar stoorde me er verder niet aan, omdat hij een waardevol collega was die regelmatig met goede ideeën kwam. Die benen op tafel liet ik maar voor wat ze waren.
Het heeft jaren geduurd voordat ik inzag dat zijn waardevolle en creatieve inbreng een gevolg was van de activiteit die hij uitvoerde met z'n benen op tafel. Te weten: het vormen van een visie. Hij liet z'n fantasie op z'n beloop over de gewenste toekomst van de afdeling en het bedrijf waar hij werkte. Nu weet ik hoe belangrijk het is om deze activiteit bewust uit te voeren en op waarde te schatten. Zonder visie bereik je niks, al werk je nog zo hard. Dat geldt op organisatieniveau en op afdelingsniveau, maar ook voor je persoonlijk leven, in de hobbysfeer en voor je gezinssituatie. Zonder visie ben je stuurloos.
Dus zeg tegen jezelf dat je hard zit te werken als je met je benen op tafel ligt (je mag ook uit het raam staren of een eind gaan wandelen). Vorm je een beeld van de gewenste toekomst en weet dat je uiterst nuttig bezig bent. Je kan het eigenlijk niet vaak genoeg doen!"

Ons BOT was uiterst nuttig: we hebben diepgaand en vrijuit gesproken over de bedrijfscultuur en de manier waarop we deze willen, kunnen en moeten veranderen. Hoe we omgaan met elkaar, maar ook met onze medewerkers. Bijvoorbeeld door ze kansen te bieden in die veranderingen mee te gaan, maar ze in sommige gevalen ook duidelijk te maken dat ze wellicht niet de juiste persoon op de juiste plaats zijn.

Tot slot hebben we afgesproken het tijdstip van de volgende bijeenkomsten te verleggen van de ochtend naar de middag, zodat we de sessies kunnen afsluiten met een drankje. Op zie manier kan het benen-op-tafel naadloos overgaan in een drank-op-tafel!

A perfect mess

2007-06-11T15:38:00.000+02:00

De vakantie nadert met rasse schreden en mijn bureau wordt een steeds grotere puinhoop.
Hoe krijg ik - liefst voordat ik met vakantie ga - een beetje orde in die chaos?
Hoe slaag ik erin om de stapels van allerlei zaken die nog moeten worden afgehandeld weg te werken?
Daar ben ik nu al een tijdje mee bezig, maar veel vorderingen maak ik nog niet. Net nu de frustratie zijn hoogtepunt naderde - ik was al bezig om allerlei stukken gewoon in de oud-papier-bak te gooien - kwam ik een boek met de hierbovenstaande titel tegen.
De Nederlandse titel: "De wet van de stimulerende wanorde" sprak mij al erg aan, maar de ondertitel deed mijn hart nog sneller kloppen: "over de voordelen van uitpuilende kasten, overvolle bureaus en hapsnap planning."
En dan lees ik in een lenerrecensie op Bol.com ook nog eens dat het "zowel privé als in professionele contexten" is te gebruiken en dat een enthousiaste lezer schrijft "mijn kinderen varen er wel bij". Dat kan niet meer stuk!

Web 2.0 en bibliotheken 2.0

2007-06-06T17:20:00.000+02:00

In vervolg op Nieuw Elan was ik op woensdag 30 mei te gast in de Bibliotheek VanNu in Roosendaal. Daar is onder de bezielende leiding van Ankie Kesseler een prachtige vorm van bibliotheekwerk onstaan. De bibliotheek deelt samen met een groot aantal partners een prachtig gebouw. In dit mooie gebouw, Parrotia, wordt de bezoeker op verrassende wijze een veelheid van culturele diensten aangeboden.
Ankie gaf ons een kijkje achter de schermen, vertelde over de totstandkoming van deze samenwerking, en we kregen een goed beeld van de succesfactoren en tegenslagen die overwonnen moesten worden. Speciaal voor kinderen is onder de naam Schatrijk een fantastisch kinderdomein ingericht, geheel door kinderen bedacht. In Schatrijk zijn kinderen nauw betrokken bij de totstandkoming van de activiteiten.
Het middagprogramma bestond uit een presentatie van Geert Wissink, adviseur bij Kennisland, over Web 2.0 en bibliotheken. Geert schetste de eigenschappen en mogelijkheden van web 2.0.-toepassingen, zowel voor het invullen van de rol als kenniscentrum en het betrekken van (jonge) gebruikers.

De presentatie van Geert is hier te zien:
In de discussie na afloop bleek dat er voor sommige collega's nog wel een (flinke) inhaalslag is te maken, maar dat iedereen het belang van het bijhouden van de digitale ontwikkelingen wel inziet. Alleen zijn veel toepassingen door bibliotheken over het algemeen nog erg Web 1.0 : centraal aangestuurd en gebruikers kunnen zelf geen informatie toevoegen.

Er zijn ook wel wat web 2.0-achtige toepassingen: hou ook vooral het forum op Bibliotheek 2.0 in de gaten! Een interessant voorbeeld is het project Waterwolf waarin onder andere Bibliotheek Gouda is betrokken. Waterwolf is een cultureel experiment, 'een labaratorium voor Lokale Betekenis'. Pas gestart en (dus) nog in de kinderschoenen.

Er valt nog een hele wereld te veroveren:)

Gecertificeerd! En dan??

2007-05-31T16:36:00.000+02:00

"Gezien aantal en aard van de gezonstateerde afwijkingen van de certificeringsnorm brengt de auditor het advies uit om de Bibliotheek Alkmaar het certificaat te verlenen."
Hoera! De bibliotheek is een van de (tot nu) 19 openbare bibliotheken die voldoet aan de landelijke eisen. Hierdoor is eens te meer - na de vier sterren in Vrij Nederland vorig jaar;)- duidelijk geworden dat, ik citeer:
"de burgers in Alkmaar een bibliotheek hebben die een constant niveau van producten en dienstverlening naar klanten op het lokale niveau garandeerd. Bovendien heeft Bibliotheek Alkmaar haar actieve bijdrage aan de ontwikkeling van het bibliotheek(net)werk aantoonbaar kunnen maken."
Een van de bijkomende voordelen van het certificeringsproces zou zijn dat bibliotheken - gecertificeerd of niet - aanbevelingen krijgen waar ze de komende jaren mee aan de slag kunnen. Per slot van rekening wacht over 4 jaar weer een nieuwe audit!
Helaas moet ik constateren dat het lijstje met aanbevelingen 'weinig energie geeft'. Het lijstje bevat onder andere de volgende aanbevelingen ter verbetering:
* collectiebeleid en gebruikersvoorwaarden in fusieverband af te stemmen.
* diploma's op te nemen in de personeelsdossiers.
* digitale voorzieningen aan te passen aan accessibilityregels
* vervanging van de fysieke collectie naar de normeis van 10%
Een gecertificeerde bibliotheek heeft over het algemeen haar processen op orde. Je zou zo'n bibliotheek degelijk kunnen noemen. Maar hoe 'goed' is een bibliotheek die degelijk is?
Blijft er dan niets meer te wensen over als we de aanbevelingen ter verbetering zijn uitgevoerd?? Saai!!
Gelukkig zijn we ook (en vooral) druk bezig met het aanknopen van samenwerkingsverbanden, het organiseren van debatten, markten, voorzieningen voor onderwijs, inburgeringspunten, huisvesten van jongerenraad en open universiteit en nog veel meer...
Misschien niet steeds helemaal SMART, maar bijna altijd FUZZY!

Cultuur 2.0

2007-05-08T23:24:00.000+02:00

30 en 31 mei as. is een interessante bijeenkomst in Felix Meritis in Amsterdam. Een 2-daagse internationale conferentie Cultuur 2.0 die erop gericht is de ontwikkelingen die bekend zijn onder de noemer Web 2.0 en de invloed die deze (gaan) hebben op de kunst-, cultuur-, media- en entertainmentsector inzichtelijk te maken en te onderzoeken.

Bezoekers zien een groot aantal sprekers de revue passeren, waaronder Charles Leadbeater die spreekt over collective intelligence, wisdom of crowds en innovation by the crowd, for the crowd. Leadbeater is de auteur van het boek 'We think' over de kracht van massa creativiteit.

Bob Stumpel geeft een fast forward, sideways and backwards overzicht van Web 2.0 initiatieven en bedrijven.

En dat voor slechts 75 euri's !!

Nederlandse culturele organisaties - dus ook bibliotheken - maken weinig tot geen gebruik van de nieuwe mogelijkheden die het internet in het algemeen en Web 2.0 in het bijzonder bieden.

En dat terwijl volgens Dick Rijken, lector Informatie, Techniek en samenleving aan de Haagse Hogeschool, de huidige ontwikkeling op het gebied van cultuur consumptie laat zien dat het publiek niet alleen veeleisender wordt ten opzichte van de cultuur die zij consumeert, ze wordt ook creatiever. "We zien een groep opduiken die zelf creatief aan de slag wil met het aangeboden materiaal."

Rijken, die in Gouda samen met de bibliotheek, het streekarchief en het museum een 'laboratorium voor lokale betekenis' heeft opgezet, pleit voor een nieuwe rol voor culturele instellingen. "De eenzijdige wijze waarop instellingen naar hun gebruikers kijken werkt niet meer. Er moet meer geïnvesteerd worden in het ontwikkelen en exploreren van nieuwe rollen, waarbij er meer ruimte moet zijn voor pluraliteit. Gebeurt dit niet, dan bestaat de kans dat de instellingen die ons cultureel erfgoed beheren de 21e eeuw niet overleven."

De ontwikkeling en noodzaak van een veranderende houding wordt door Rijken als volgt verwoord: “De toekomst van het museum gaat ongetwijfeld complexer en meer chaotisch zijn dan het verleden. Er zal minder zekerheid bestaan over wat waar is, meer ruimte voor fouten, maar uiteindelijk meer ruimte voor pluraliteit. De musea zullen de mogelijkheid krijgen om meerder waarheden en werkelijkheden te reflecteren. Maar ze moeten beginnen met het ontdekken van die verschillende rollen de ze kunnen spelen"

En natuurlijk kan voor 'museum' zonder problemen 'bibliotheek' worden gelezen.

Ik kan mezelf citeren:) het wordt hectisch, onrustig en stressvol(en complex en chaotisch)

2015

2007-05-02T15:58:00.001+02:00

Stel dat we in de grote glazen bol de toekomst van Nederland kunnen zien. Stel dat we kunnen kijken tot in het jaar 2015. Flickr, World of Warcraft, Twitter, Secondlife, MMS, podcasten, Youtube, Google, Wikipedia, de brei van ontwikkelingen gaat almaar door.

KPN en Newtel Essence hebben deze film gemaakt die ons meeneemt naar communicatie in het begin der tijden naar communicatie in het jaar 2015. Trendwatcher Justien Marseille gaat in op de toekomst van communicatie en komt met een aantal aardige uitspraken. Een selectie hiervan uitspraken zie je hieronder, maar neem ook even de tijd om de gehele film te bekijken.

In 2015…

heeft iedereen constant toegang tot alles
is de consument de baas over productontwikkeling
werken we 7 dagen en recreëren we 7 dagen
krijgt privacy nieuwe dimensies
heeft iedereen als functieomschrijving medewerker klantcontact en is klant en leverancier tegelijk

Komt er een eind aan al deze ontwikkelingen?? Nee, natuurlijk niet!! Het zal alleen maar toenemen. Leuk toch?

Manifest

2007-04-20T05:09:00.000+02:00

"I will enjoy the exitement and fun of positive change and will convey this to collegues and users"

Eind februari dit jaar startte de Amerikaanse bibliothekcaris Bill Drew het sociaal netwerk Library 2.0. Nu, nog geen twee maanden later, zijn er al bijna 1200 leden (librarians uit allerlei instellingen en bedrijven). Eind maart zijn er ook in het Duits, Italiaans, Frans en Chinees Library 2.0 - netwerken gestart.

In Nederland nam Edwin Mijnsbergen zo'n twee weken geleden het initiatief voor Bibliotheek 2.0.

Op Bibliotheek 2.0 heb ik (ook) een video gezien met de titel Bibliotheek Manifest 2.0. Bovenstaand citaat is een van de stellingen in dit manifest. Kijk (en luister) naar de rest van de video:

Centraal staan de woorden 'change' en 'user' en de manier daarmee om te gaan. Veel stellingen zijn herkenbaar en hebben mijn hartelijke instemming. Om er een paar te noemen:

I will not wait until something is perfect before I release it, and i'll modify it based on user feedback
I will be courageous about proposity new services and new ways of providing services, even though some of my collegues will be resistant
I will take an experimental approach to change and be willing to make mistakes

Natuurlijk moet dit manifest vooral een manifest zijn en blijven (niets meer of minder dan een beknopte en puntsgewijze weergave van uitgangspunten) en geen lijst van ge- en verboden. Maar het manifest is wel iets waarmee ik, samen met mijn collega's, aan de slag kan!

March of the librarians

2007-04-11T16:33:00.000+02:00

Grappige 'documentaire' van Nick Baker over de Midwinter Conference 2007 van de American Library Association. Gemaakt in die prachtige Public Libray van Rem Koolhaas in Seattle.

Motto: "I've always imagined that paradise will be a kind of library." Jorge Luis Borges.

Ja,ja! Bij een volgend congres of symposium loop je er dan toch wat anders bij!

Veertig woorden voor verdriet

2007-04-11T04:50:00.000+02:00

Zo nu en dan lees ik nog wel eens een spannend boek. Lang niet zo vaak als ik zou willen (wil je dan wel hard genoeg?), maar tijdens wat verloren uurtjes wil het wel lukken. Deze paasdagen las ik Veertig woorden voor verdriet van Giles Blunt.
In het verleden keek ik steeds uit naar de Detective & Thrillergids van Vrij Nederland. Die bracht steeds voldoende titels voor weer een flinke periode lezen. Nu gebruik ik voor de keuze van spannende boeken verschillende websites. Amazon.com kent bijvoorbeeld een lijst met 'Really, really thrilling books'. Bol.com kent een prachtig overzicht van de boeken die ook in VN's detective & thrillergids zijn opgenomen.

De site Crimezone is een van mijn favorieten. Crimezone.nl is een actuele, onafhankelijke en interactieve website opgezet voor en door (Nederlandstalige) fans van het thrillergenre met als doel een handige verzamelplaats te creëren voor informatie over dit specifieke genre. Niet alleen is de hoeveelheid informatie indrukwekkend, maar vooral de bijdragen van de lezers zelf maken de site extra interessant.

Met behulp van de site stel ik een lijstje te lezen titels samen en zoek vervolgens in de bibliotheek het boek erbij.

Wat de site nog aantrekkelijker zou maken is een zoek&boek knop van waaruit je direct een titel kan reserveren in je bibliotheek. Nu zitten die knoppen alleen nog op de sites van de bibliotheken, maar door ze (ook) op andere sites te plaatsen wordt het gebruik nog interessanter (en op Crimezone spannender).

Het boek van Blunt kreeg in 2002 een Silver Dagger Award en een fors aantal positieve recensies. Dat was dan ook de reden dat ik het meenam uit de bibliotheek.

Het was erg spannend. En leuk om te lezen. Behalve dan de omschrijving van onze beroepsgroep: 'Ik moet zeggen dat het allemaal heel boeiend is,' zei de bibliothecaresse. Ze was mollig en bleek en had helderblauwe ogen die glinsterden achter een buitengewoon onflatteuze bril.'

'De bibliothecaresse die omringd werd door stapels boeken van Agatha Christie en Dick Francis en haar dagen sleet tussen kasten vol boeken van Erle Stanley Gardner en P.D. James, leek te denken dat Delorme, met als enig doel om haar dag op te vrolijken, uit een detectiveroman was gestapt. Fijne zweetdruppeltjes parelden op haar bovenlip.'

De aanval van de bibliothecaresse op haar toetsenbord leek op een moord uit de boeken van een van haar favoriete auteurs - een woeste steekpartij. 'Dit computersysteem, ' zei ze met een gefrustreerd gesis, 'is niet echt geavanceerd. Het is zelfs heel miserabel. O, dat vervloekte apparaat.'
Hoezo 'Veertig woorden voor verdriet'?

Eensgezind

2007-04-06T03:08:00.000+02:00

Het vormen van een basisbibliotheek is ook in Noord-Kennemerland een uiterst moeizaam proces. Zo is de "basisbibliotheek Noord-Kennemerland in oprichting" na ongeveer vier jaar (!) in fase 3 aangekomen en zijn er nog drie van de zes potientiele partners over.

Gisteren heb ik met een groepje collega's uit de bibliotheken Alkmaar, Heerhugowaard en Castricum gesproken over de ambities die wij als toekomstige basisbibliotheek hebben. En dan vooral op het gebied van Informatie en advies.

Grappig is dat veel elementen uit de videoboodschap van Ronald Plasterk aan de orde zijn gekomen. Hoewel van de deelnemers er slechts twee aanwezig waren bij BibliotheekPlaza vorige week.

De bibliotheek wil zich in haar diensten nadrukkelijker richten op aandachtsgroepen (Achterstandsgroepen). Er is gesproken over de ambitie de kerntaak 'advies' nadrukkelijker vorm te geven (TomTom) en ook door Plasterk genoemde termen als Leesbevorderaar en Laaggeletterden zijn aan de orde gekomen. Net als de nadrukkelijke wens vernieuwing zichtbaar te maken voor het publiek.

Last but not least noemt Plasterk als belangrijk punt Eensgezindheid. Een essentieel punt in het vernieuwingsproces. In de groep bibliotheekmedewerkers is op het gebied van de inhoud de eensgezindheid in ruime mate aanwezig. Op dat vlak zit het ook wel snor, denk ik. Nu die eensgezindheid nog bij de besturen en vooral de gemeenten. Dat gaat nog spannend worden!

"Braamhaar-erlebnis"

2007-04-03T03:08:00.000+02:00

Afgelopen weekend verjaardag-weekend. Natuurlijk ook over voetbal gesproken. Vooral de (weder)opstanding van Ajax valt erg goed in de familie. Met mijn mijn zwager en broer sprak ik over scheidsrechter Braamhaar en zijn juichen tijdens het laatste doelpunt van Ajax tegen PSV. Mijn broer was niet overtuigd door de verklaring van Braamhaar achteraf , maar mijn zwager wel. Ik ook. Beiden kennen we situaties in het werk, waarin zaken ineens lopen zoals je graag wilt. Je krijgt de nijging keihard YESSS!!! te roepen en het bekende gebaar met de elleboog naar achter te maken. (ook wel: Lee Towers-shuffle?)

Twee van die situaties in de afgelopen week:

Onlangs waren we in gesprek met de wethouder en enkele ambtenaren over de ambities van de bibliotheek 'iets' te doen met WMO in de gemeente. Veel begrip bij de aanwezige wethouder. Toen deed vervolgens vol trots een van de ambtenaren verslag van het feit dat hij al benaderd was door een van onze medewerkers voor een informatieavond over het WMO. Begrip sloeg ineens om in enthousiasme! (Inmiddels is samenwerking met MEE Noordwest-Holland, Steunpunt Mantelzorg en Vrijwillige Thuishulp NK, WonenPlus, de RIMA, SKWO Ouderenwerk Alkmaar, Cliëntenplatform WMO-Alkmaar en De Mantelzorgmakelaar en in aanwezigheid van de wethouder een succesvolle bijeenkomst geweest).
Deze week een afspraak gemaakt met de coordinator van het Studiecentrum van de Open Universiteit in Alkmaar. Het Studiecentrum, nu weggestopt in een kantoor aan de rand van Alkmaar, wil graag een plek in de Bibliotheek. Enthousiast spraken wij telefonisch over enkele mogelijkheden voor samenwerking, zoals gebruik (huur) van fysieke ruimte t.b.v. het afnemen van tentamens en samenwerking op het gebied van service & advies (balies). En zelfs over actieve deelname van de Open Universiteit aan een nog op te zetten WMO loket in de bibliotheek wilde de coordinator graag meedenken.

Dat zijn nu echte "Braamhaar-erlebnissen". Van die momenten waarop je je elleboog naar achter duwt en hardop roept: YESSSS!!!

Klaar voor de werkelijkheid?

2007-03-28T16:39:00.000+02:00

Gisteren niet op de CWIS studiedag met die prachtige titel geweest (druk, druk, druk is de ontnuchterende werkelijkheid!) en helaas zat de collega die vanuit Alkmaar zou deelnemen thuis met een ziek kind.

's Morgens mailde ze nog wel optimistisch: "Gelukkig is de bijeenkomst te volgen via internet, dus daar ga ik hier achter mijn bureau maar eens een kijkje nemen."

Later die dag bleek dat echter niet mee te vallen: "de geluidskwaliteit was belabberd, waardoor sprekers niet/nauwelijks te volgen waren. Het geluid komt kwam in brokjes binnen i.p.v. vloeiend. Verder was het beeld al een aantal keren weggevallen en verscheen de melding dat er geen uitzending was." Jammer!

Wat wel aardig was dat er al direct veel activiteiten waren op diverse blogs. Vooral WoWter was erg actief, net als Pierre Gorissen.

Gisteren en vandaag tussen de bedrijven door het een en ander gelezen & bekeken. In een van de reacties op een post van WoWter werd gewezen op een erg aardig filmpje van Michael Welsch van Kansas State University.

Wat mij betreft een heldere uitleg van de essentie van Web 2.0. Eerder werd Web 2.0 onder andere gedefinieerd als 'collectief wereldbrein', maar 'the machine is Us/ing Us' vind ik persoonlijk mooier. En dan trouwens nog lekkere muziek erbij ook (Deus - There's nothing impossible)!

Maar... zijn we/ben ik nu klaar voor de werkelijkheid? Ik bedacht me al lezend, luisterend en kijkend dat "een werkelijkheid is dat je niet overal meer heen hoeft om er toch geweest te zijn." Daar wil ik graag klaar voor zijn!

Stop SMART, be FUZZY

2007-03-22T03:29:00.000+01:00

Bibliotheek Alkmaar wordt binnenkort bezocht door een auditor (met academisch werk- en denkniveau!) van de Stichting Certificering Openbare Bibliotheken.

Of de bibliotheek daadwerkelijk gecertificeerd gaat worden weet ik niet, maar op basis van het werk voorafgaande aan de audit verdienen we eigenlijk wel een certificaat voor de moeite! Wat moet je een hoop informatie verzamelen en een lange lijst met vragen beantwoorden! Ik krijg bijna medelijden met de auditor.

Een belangrijke eis in de Certificeringsnorm is de volgende: "Op jaarlijkse basis vertaalt de basisbibliotheek het meerjarenbeleidsplan in een operationeel beleidsplan en daarvan afgeleide SMART-geformuleerde doelstellingen."

Nu heb ik al snel dat ik een beetje kriebelig wordt als het werken volgens een bepaalde methode tot regel wordt verheven, want voor je het weet wordt het middel een doel (of erger nog: een dogma). Keurig worden allerlei doelstellingen ge(her)formuleerd tot ze voldoende SMART zijn. Vervolgens kunnen we, nadat we zijn zijn gecertificeerd omdat we voldoen aan de landelijke eisen, weer over tot de orde van de dag.

Groot was dan ook mijn vreugde dat ik tijdens de voorbereidingen op de audit ineens de kreet stop SMART, be FUZZY zag opduiken. P.H. Markensteijn constateert op zijn site www.markensteijn.com, dat SMART in principe wel mooi is, maar een flink aantal onbedoelde effecten heeft. Ik noem er een paar:

Het acroniem is inmiddels tot dogma verheven. (en da's erg voor een voorstander van "geen dogma maar pragma.")
Soms wil je het onbekende verkennen en is een doelstelling niet specifiek te maken.
Meetbaarheid is een manie geworden waaraan soms meer geld wordt uitgegeven dan aan de activiteit zelf.
Doelen worden (te) laag gesteld, ze moeten immers acceptabel en realistisch zijn?

Steekhoudende bezwaren, niet? De oproep om SMART niet naar de letter, maar naar de geest te hanteren is mij dan ook zeer welkom. Maar leuk wordt het vooral als Markensteijn pleit voor een alternatief acroniem FUZZY!:

Feestelijk: je moet er lol in hebben.
Uitdagend: een doel moet spannend zijn, op het randje van het haalbare.
Zuiver: het moet weergeven wat je echt wil.
Zinnelijk: een doelstelling moet een prettig opwindend gevoel oproepen
Yes!: het moet enthousiasme oproepen

Of we nu gecertificeerd worden of niet, ik kan me wel vinden in het pleidooi van de auteur om SMART wat minder letterlijk te nemen en FUZZY te omhelzen. Zolang het tenminste geen dogma wordt. Maar dat lijkt me voor feestelijk, uitdagend, zuiver, zinnelijk en Yes! vrijwel uitgesloten.

Hectisch, onrustig en stressvol

2007-03-16T09:50:00.000+01:00

Wij achten het raadzaam hectische, onrustige en stressvolle situaties te voorkomen.

Met deze zin eindigt een voorstel van de begeleidingsgroep automatisering en zelfbediening. Deze groep heeft zich in de afgelopen periode verdiept in het traject dat Bibliotheek Alkmaar dit jaar gaat doorlopen: een nieuw automatiseringssysteem en de invoer van zelfbediening in alle vestigingen. Met grote betrokkenheid is de groep aan de slag gegeen en zijn collega-bibliotheken bezocht en gebeld en is over het onderwerp gelezen en gesproken. Dat heeft geleid tot het advies aan het MT om de invoering van zelfbediening en de overstap naar een nieuw automatiseringssysteem te scheiden.

Tal van houtsnijdende argumenten worden hiervoor genoemd door de groep, dus het besluit om voor de zomer het een te doen en na de zomer het andere was niet meer dan logisch :)
Hulde voor de werkzaamheden en het advies van de werkgroep.

Grappig (?) dat als uitsmijter (ik neem tenminste aan dat dat zo is bedoeld) dan bovenstaand advies wordt gegeven. We willen toch zo graag onverwachte situaties voorkomen en in de hand houden. En misschien zijn we ook wel bang dat we iets niet kunnen?

Hierop zou ik het volgende willen zeggen: Beste medewerkers van de begeleidingsgroep, beste collega's in de bibliotheek:
Het wordt HECTISCH... Het wordt ONRUSTIG... En het wordt STRESSVOL!!!
Maar...DON'T STRESS... YOU CAN DO IT!!!